Eiwitten

Wat is het Gezondste Dieet?

Bob en Sally zijn in de war. Ze willen gezond eten, maar er is zo veel verwarrende informatie. Welk dieet is nou echt het beste?

Ja, er zit calcium in kaas, eiwit in varkensvlees, en ijzer in rundvlees, maar hoe zit het met al die andere dingen die je samen met deze voedingsstoffen binnenkrijgt: de dosis hormonen in zuivel, de reuzel, de verzadigde vetten?

Burger King kan verkondigen dat je alles naar jou wensen kunt krijgen, maar je kan niet naar de kassa en een hamburger bestellen—doe maar zonder verzadigde vetten en cholesterol. Voeding is een all-in deal.

Zuivel is de nummer één bron van calcium in de Verenigde Staten, maar het is ook de nummer één bron van verzadigd vet. Maar wat krijg je nog meer mee als bagage, samen met het calcium in donkergroene bladgroenten? Vezels, foliumzuur, ijzer, antioxidanten— enkele voedingsstoffen die ontbreken in melk.

Plantaardige voeding bevat gemiddeld 64 keer meer antioxidanten dan dierlijke voeding. Door het verkrijgen van de meeste nutriënten uit onbewerkte plantaardige voeding, krijg je een betere bonus in plaats van bagage.

Als de National Pork Board ham promoot als een uitstekende bron van eiwitten, dan doet dat me denken aan het beroemde citaat van de senior vice-president marketing van McDonald's, die onder ede in een rechtbank vertelde dat Coca Cola voedzaam is omdat het water bevat.

Onderzoek toont aan dat een plantaardig dieet je kan helpen gewicht te verliezen, het kan gebruikt worden om diabetes en hartziekten te voorkomen en genezen, bloeddruk te verlagen, en kan je helpen om langer te leven.

Het lijkt erop dat oma gelijk had toen ze zei: "Eet je groenten."

Dierlijke Eiwitten, Zwangerschap, en Obesitas bij Kinderen

Als je zwangere krekels blootstelt aan een roofzuchtige wolfspin, zullen haar baby's, die uitkomen, verhoogd anti-roofdier gedrag vertonen, en als gevolg daarvan een verbeterde overleving van een wolfspin aanval hebben.

De moeder krekel bleek te in staat zijn om haar baby's te waarschuwen over de dreiging toen ze nog steeds binnenin haar zaten dus ze zouden vooraf worden aangepast aan hun externe omgeving. Dit gebeurt ook in planten.

Als je twee genetisch identieke planten kweekt - een in de zon, een in de schaduw, dan zal de zon-geteelde plant zaden produceren die beter groeien in de zon en de schaduwrijke plant zal zaden laten groeien die beter groeien in de schaduw - ook al zijn ze genetisch identiek. Dus waar we mee te maken hebben is epigenetica, externe factoren veranderen de gen-expressie.

Veldmuis jongen die worden geboren in de winter worden geboren met een dikkere vacht. Veldmuis moeders zijn in staat om over het seizoen te communiceren hun baby in de baarmoeder en hen te zeggen een as aan te trekken nog voordat ze geboren zijn, en mensen zijn niet anders.

Je weet hoe verschillende mensen verschillende temperatuur toleranties hebben, wat resulteert in veldslagen in de slaapkamer - heb je de airco aan- of uitgeschakeld, de ramen opengezet? Het is niet alleen de genetica. Of je bent geboren in de tropen of in een koude omgeving bepaalt hoeveel actieve zweetklieren je hebt in je huid. Maar wat heeft dit te maken met een dieet?

Kan wat een zwangere vrouw eet de biologie van hun kinderen permanent veranderen in de zin van welke genen zijn ingeschakeld of uitgeschakeld in het leven? Of wat ze niet eten? Wat gebeurde er met de kinderen geboren tijdens de 1945 Nederlandse hongersnood, opgelegd door de nazi's? Meer gevallen van obesitas 50 jaar later.

De baby's DNA gen-expressie is voor de geboorte geherprogrammeerd vanwege de verwachting om geboren te worden in een wereld van hongersnood, ten koste van alles calorieën te besparen, maar toen de oorlog voorbij was, werd deze neiging om vet op te slaan een nadeel. Wat zwangere vrouwen eten en niet eten helpt niet alleen het geboortegewicht van het kind te bepalen maar ook het volwassen gewicht van het kind. Bijvoorbeeld, moeders eiwitinname tijdens de zwangerschap kan een rol spelen in de obesitas epidemie en niet eiwitten in het algemeen.

Eiwit uit dierlijke bronnen, voornamelijk vleesproducten, geconsumeerd tijdens de zwangerschap kan het risico verhogen dat hun kinderen opgroeien met overgewicht. Aanvankelijk dacht men dat het misschien de IGF-1 zijn, een groeihormoon gestimuleerd door consumptie van dierlijke producten die de aanmaak van vetweefsel zou verhogen, maar gewichtstoename was meer gebonden aan vlees dan aan zuivel.

Elke dagelijkse portie vlees tijdens het derde trimester van de zwangerschap resulteerde in ongeveer een extra procent lichaamsvet bij hun kinderen op hun 16e verjaardag, een mogelijke verhoging van het risico op obesitas op latere leeftijd, los van hoeveel calorieën ze aten of hoeveel ze sporten Maar zo'n verband werd niet gevonden bij koemelk consumptie, die vermoedelijk de IGF-1-spiegels net zo hoog laten stijgen.

Dus misschien zijn de obeso-genen in vlees, de chemische stoffen die de groei van vetweefsel te stimuleren. Opkomend bewijs toont aan dat omgevingsfactoren betreffende personen vatbaarder maakt om extra gewicht te verkrijgen, ongeacht dieet en lichaamsbeweging. Want, zelfs onze kinderen zijn dikker - je kunt dat niet de schuld geven aan dieet en lichaamsbeweging.

Zelfs dieren. En niet alleen onze verwende huisdieren, zelfs ratten in laboratoria en metrostations. De kans dat 24 verschillende dierpopulaties uit acht verschillende rassen allemaal een positieve trend in gewicht laten zien was in de afgelopen decennia minder dan één op een miljoen, en dus lijkt er iets anders aan de hand te zijn, zoals obesogene chemicaliën.

Een dergelijke kandidaat is polycyclische aromatische koolwaterstof gevonden in sigaretten, uitgespuwd door uitlaatpijpen en in gegrild vlees. Deze landelijke studie van duizenden kinderen ontdekte dat hoe meer de kinderen worden blootgesteld, hoe dikker ze neigden te worden - ze konden de niveaus van deze stoffen meten rechtstreeks in hun urine.

En het kan al beginnen in de baarmoeder; prenatale blootstelling aan deze chemicaliën kan verhoogde vetmassa veroorzaken tijdens de kindertijd en een hoger risico van obesitas bij kinderen. Als deze verontreinigende stoffen bekend in de oren klinken - Ik heb ze eerder behandeld in relatie tot het verhogen van het risico op borstkanker in de Long Island Breast Cancer Study, dus misschien zijn ze niet alleen obesogens maar evengoed kankerverwekkende stoffen, wellicht de verhoging van 47% verklaart op het risico van borstkanker bij oudere vrouwen in relatie tot een gemiddelde levensduur van gegrilde en gerookte gerechten.

Als je kijkt naar een van de meest voorkomende van deze giftige stoffen, rokers krijgen ongeveer de helft uit de voeding, en de helft van sigaretten, maar voor niet-rokers, komt 99% uit voeding. De hoogste niveaus zijn gevonden in vlees, met varkensvlees blijkbaar erger dan rundvlees, maar zoals je kunt zien, zelfs donkergroen blad zoals boerenkool kunnen besmet raken door verontreinigende stoffen uit de lucht, dus pluk uw paardenbloem -blaadjes niet langs de snelweg en zorg ervoor dat je je salade-bladeren wast onder stromend water.

Aangezien het in vet oplosbare verontreinigende stoffen zijn; moeten ze veel vet absorberen, dus zelfs zwaar verontreinigde plantaardige bronnen zijn waarschijnlijk veiliger, tenzij je veel olie op je eten sprenkelt, waardoor de toxinen vermoedelijk even gemakkelijk opgenomen worden dan de toxines in het vlees. Het goede nieuws is dat ze zich niet ophopen in je lichaam.

Als je mensen blootstelt aan gegrilde kip op tijdstip nul hier, kan je zien dat zij een grote piek in deze chemicaliën krijgen wel tot een honderdvoudige toename, maar je lichaam kan zich er binnen ongeveer 20 uur van ontdoen. Het probleem is natuurlijk dat mensen die dit soort voedsel elke dag eten zichzelf voortdurend blootstellen, wat niet alleen van invloed op hun gezondheid en de gezondheid van hun kinderen is, maar misschien zelfs op de gezondheid van hun kleinkinderen.

Zwanger zijn tijdens de Nederlandse hongersnood leidde niet alleen tot een toename van ziekten onder hun kinderen, maar zelfs blijkbaar onder hun kleinkinderen. Dus, wat een zwangere vrouw nu eet kan invloed hebben op toekomstige generaties.

De kwestie van generatie- overschrijdende effecten van de slechte omstandigheden tijdens de zwangerschap kan helpen enig licht te werpen op de explosieve epidemieën van diabetes, obesitas, cardiovasculaire ziekte geassocieerd met deze overgang naar een westerse levensstijl.

Kan Lactose het Verband Tussen Melk en de Ziekte van Parkinson Verklaren?

De ziekte van Parkinson is de tweede meest voorkomende neuro-degeneratieve ziekte na Alzheimer. In de VS worden ongeveer 60.000 nieuwe gevallen gediagnosticeerd elk jaar, waardoor het totale aantal huidige gevallen tot ongeveer een miljoen oploopt, met tienduizenden die er aan sterven, elk jaar.

De voedingskundige component die het vaakst betrokken is, is melk, waarbij verontreiniging van de melk door neurotoxines werd beschouwd als de enige mogelijke verklaring. Hoge niveaus van residuen van het bestrijdingsmiddel organochlorine werden gevonden in melk, en in de meest getroffen gebieden in de hersenen van slachtoffers van de ziekte van Parkinson, tijdens autopsie.

Omdat er overal in de melk pesticiden zijn gevonden, moet de zuivelindustrie misschien verplicht worden om op de aanwezigheid van toxines in melk te testen. En er zijn nu inderdaad goedkope, gevoelige, draagbare testen beschikbaar. Geen vals positieven; geen vals negatieven, het verstrekken van snelle detectie van zeer giftige bestrijdingsmiddelen in melk. Nu hoeven we alleen maar de zuivelindustrie te overtuigen om dit daadwerkelijk te doen.

Anderen zijn echter niet zo overtuigd van het pesticide verband. Ondanks duidelijke associaties tussen inname van melk en de incidentie van de ziekte van Parkinson, is er geen rationele verklaring voor het feit dat melk een risicofactor is voor de ziekte van Parkinson.

Als het de pesticiden in de melk zouden zijn, die in de hersenen konden ophopen, dan konden we aannemen dat de pesticiden in het vet zouden ophopen, en het verband tussen magere melk en Parkinson is net zo sterk.

Dus suggereren ze een omgekeerd verband- de melk veroorzaakte geen Parkinson, Parkinson veroorzaakte de melk. Parkinson maakt sommige mensen depressief, redeneerden ze, en depressieve mensen zouden meer melk kunnen drinken. Dus moeten we zuivelopname voor Parkinson-patienten niet beperken vooral omdat ze zo gevoelig zijn voor heupfracturen, maar nu weten we dat melk niet schijnt te beschermen tegen heupfracturen, en zelfs het risico kan vergroten van zowel botbreuken als de dood - maar ironisch genoeg een aanwijzing kan bieden over wat er gaande is met Parkinson.

Maar eerst dit omgekeerde oorzakelijkheid argument. Heeft melk tot Parkinson geleid of heeft Parkinson tot melk geleid? Wat men nodig heeft zijn prospectieve cohortstudies waar je eerst de melkconsumptie meet en dan de mensen volgt in de toekomst, en zulke studies vonden een aanzienlijk verhoogd risico in verband met zuivel inname. Het risico neemt toe met 17% voor elk klein glas melk per dag en met 13% voor elk half plakje kaas per dag.

Nogmaals, de standaard verklaring is dat het van de pesticiden en andere neurotoxische stoffen in zuivelproducten komt, maar dat verklaart niet waarom er meer risico is verbonden aan sommige zuivelproducten dan aan anderen. Residuen van bestrijdingsmiddelen zijn gevonden in alle zuivelproducten dus waarom zou melk meer geassocieerd worden met Parkinson dan kaas?

Nou, er zijn andere neurotoxische verontreinigingen in melk naast de pesticiden zelf, zoals tetrahydroisochinolinen, gevonden in de hersenen van slachtoffers van de ziekte van Parkinson, maar in hogere niveaus in kaas dan in melk, alhoewel mensen meer melk kunnen drinken dan ze kaas eten.

De relatie tussen zuivel en Huntington lijkt vergelijkbaar. De ziekte van Huntington is een vreselijke degeneratieve ziekte van de hersenen die in families voorkomt, waarvan het vroege begin kan worden verdubbeld door zuivelconsumptie, maar ook hier kan dit meer melk-consumptie zijn dan consumptie van kaas. Dat brengt ons terug naar de aanwijzing in de meer-melk-meer-sterfte studie.

Iedere keer als je hoort dat de ziekte- risico's meer samenhangen met melk dan kaas- meer oxidatieve stress, onsteking- dan moeten we denken aan galactose, de melksuiker in plaats van melkvet, eiwit of pesticiden. Dat is waarom wij denken dat melk drinkers in het bijzonder hogere risico's op botbreuken en de dood leken te hebben, en het kan ook de neurodegeneratieve bevindingen verklaren, aangezien zeldzame individuen. met een onvermogen om galactose, dat wordt aangetroffen in melk, te ontgiften, niet alleen schade lijden aan hun botten, maar ook aan hun hersenen.

Wat is Beter: Chiazaad of Lijnzaad?

We eten al meer dan 5.000 jaar chiazaad. Historisch gezien een van de belangrijkste gewassen van het westelijk halfrond. Ze zijn uitzonderlijk rijk aan vezels en aan omega-3 vetzuren, maar net zoals lijnzaad, is het beter om ze te vermalen.

Zelfs het eten van twee eetlepels hele chiazaden elke dag gedurende 10 weken leidde tot geen verandering in omega-3 niveaus, maar dezelfde hoeveelheid gemalen chiazaad leidde tot 'n flinke stijging in bloedspiegels van de korte-keten en de lange-keten omega-3 vetzuren.

Maar er bleek geen invloed te zijn op ontsteking of ziekterisicofactoren. Geen verandering in lichaamsvet, bloedsuiker, cholesterol, bloeddruk, in C-reactief proteïne, of in andere ontstekingsindicatoren.

Een eerdere studie beweerde ee aanzienlijke vermindering te zien in C-reactieve proteïnewaarden (een indicator van systemische ontsteking) vergeleken met de controlegroep, maar kijkend naar de data, is dat alleen omdat er een aanzienlijke verslechtering was in de placebogroep die in plaats daarvan een paar eetlepels tarwezemelen per dag kregen. Dus het is niet zo dat de chiagroep beduidend beter werd; de controlegroep werd gewoon aanzienlijk slechter.

Wanneer onderzoekers hun resultaten lijken te overdrijven, is dat een alarmbel om hun financieringsbron te controleren, maar ze maakten geen belangenconflicten bekend. Vijf jaar later echter, kwam de waarheid uit. De studie werd inderdaad gefinancierd door een chiabedrijf. Bovendien had de hoofdonderzoeker een patent om chiazaden te gebruiken om ziekten te behandelen. Waarom meldden ze dit niet? Omdat het beleid van het tijdschrift ten aanzien van belangenverstrengeling klaarblijkelijk niet specifiek openbaring van dergelijke informatie vereist.

Hoe dan ook, het patent is inmiddels verstreken, waarschijnlijk omdat latere studies geen grote voordelen vonden voor gewichtsverlies, bloedsuiker, cholesterol, bloeddruk, of ontsteking chiazaden per dag gedurende 3 maanden. De oorspronkelijke studie toonde een significante daling van de bloeddruk, wat herhaald werd door andere onderzoekers, hoewel het niet zo'n krachtig effect had als gemalen lijnzaad.

De belangrijkste reden dat ik liever lijnzaad heb dan chiazaad, echter, is hun gehalte lignaan, gemiddeld zo'n 15 keer meer dan andere zaden met inbegrip van sesam- en chiazaden, wat de anti-kanker-effecten van lijnzaad zowel voor preventie als voor overleving kan verklaren.

Chiazaden zijn zeker beter dan eieren en olie, dat wel. Door het mengen van 1 deel chia en 9 delen water en ze te laten wellen, maak je chiagel te gebruiken als ei of olievervanger in bakproducten.

Hoe Niet te Sterven aan Kanker

Nadat Dr. Dean Ornish onze #1 moordenaar verslagen had, ging hij door naar moordenaar #2. Wat gebeurt er als je kanker op een plantaardig dieet zet? Ornish en collega's ontdekte dat de progressie van prostaatkanker teruggedraaid kon worden aan de hand van een plantaardig dieet en andere gezonde levenswijzen. En geen wonder.

Als je het bloed van degenen die het standaard Amerikaanse dieet eten druppelt op kankercellen die in een petrischaal groeien, wordt de groei van de kanker met ongeveer 9% verminderd.

Maar zet mensen gedurende een jaar op een plantaardig dieet, en hun bloed kan het volgende doen. De bloedcirculatie in de lichamen van degenen die op een plantaardige basis aten hadden bijna acht keer de remmende kracht als het ging om de groei van kankercellen.

Echter dit was voor prostaatkanker, de #1 doodsoorzaak door kanker onder mannen. Bij vrouwen is borstkanker de #1 doodsoorzaak door kanker onder jonge vrouwen. Dus de onderzoekers wilden de studie herhalen, dit keer met borstkanker cellen van vrouwen. Maar ze wilden niet een heel jaar op de resultaten wachten. Vrouwen zijn nu stervende.

Dus, bedachten ze, laten we eens kijken wat een plantaardig dieet kan doen na slechts twee weken tegen drie verschillende vormen van menselijke borstkanker. De groei van kanker begon met 100% en daalde na het eten van een plantaardig dieet voor 14 dagen.

Hier is de foto van voor de interventie. Een laag van borstkanker cellen ligt in een petrischaal, en dan wordt het blood van vrouwen die het standaard Amerikaanse dieet eten erop gedruppeld. En zoals je kunt zien, zelfs het bloed van vrouwen die een behoorlijk slecht dieet volgen kan tot op zekere hoogte kanker afbreken.

Maar na slechts twee weken gezond eten werd er bloed afgenomen van dezelfde vrouwen - dus ze dienden als hun eigen controlegroep, dezelfde vrouwen, twee weken later, hun bloed werd gedruppeld op een nieuwe ondergrond van borstkanker cellen, en dit is alles wat overblijft. Slechts een paar individuele kankercellen bleven over. Hun lichamen opgeschoond! Voor en na slechts twee weken gezond eten. Het bloed in de bloedbaan werd zo veel vijandiger tegenover kanker.

Het vertragen van de groei van kankercellen is mooi, maar ervan verlost zijn is nog veel beter. Dit noemen we apoptose, geprogrammeerde celdood. Na het eten van gezond voedsel was hun eigen lichaam in staat om op een één of andere manier te her-programmeren waardoor de kankercellen gedwongen werden vervroegd met pensioen te gaan. Dit is wat wij noemen "TUNEL Imaging," het meten van DNA-fragmentatie, celdood. Dus stervende kankercellen zijn te zien als kleine witte stippen.

Dus, nogmaals, dit is wat het bloed van de gemiddelde vrouw kan doen tegen borstkanker cellen. Ze kan er een paar uitschakelen. Je kan één stervende kankercel zien daar linksboven. Maar dan na 14 dagen gezond plantaardig dieet leven kan haar bloed dit doen. Het is alsof je een heel ander persoon van binnen bent! Hetzelfde bloed dat nu door de lichamen van deze vrouwen stroomt kreeg de kracht om borstkanker-groei aanzienlijk te vertragen en te stoppen na slechts twee weken het eten van een plantaardig dieet.

Wat voor soort bloed willen wij in ons lichaam? Wat voor soort immuunsysteem? Willen we bloed dat als het ware omrolt wanneer er nieuwe kankercellen opduiken, of willen we bloed dat circuleert in elk hoekje en gaatje van ons lichaam met de kracht om het te vertragen en te stoppen?

Deze drastische versterking van de verdediging tegen kanker was na 14 dagen van een plantaardig dieet en lichaamsbeweging. Ze lieten deze vrouwen 30 tot 60 minuten per dag buiten lopen. Nou, als je twee dingen doet, hoe weet je dan welke rol het dieet heeft gespeeld? Wetenschappers besloten het op de proef te stellen.

Deze meet het opruimen van kankercellen. Dat is wat we eerder zagen, het effect van bloed van degenen die een plantaardig dieet aten (in dit geval voor gemiddeld 14 jaar) samen met milde lichaamsbeweging - zoals dagelijks buiten wandelen. Met plantaardige voeding en wandelen - dit is het soort van kankercel opruiming dat je krijgt. Vergelijk dat met de kanker stopkracht van de gemiddelde sedentaire Amerikaan, die in feite nul is.

Deze middelste groep, echter, had in plaats van 14 jaar op een plantaardig dieet, 14 jaar lang een standaard Amerikaanse dieet - maar 14 jaar met dagelijkse, inspannende, urenlange lichaamsbeweging, zoals conditietraining. De onderzoekers wilden weten of als je hard genoeg sport, en lang genoeg sport, kan je dan concurreren met een aantal wandelende planteneters? En het antwoord is: lichaamsbeweging hielp. Geen twijfel. Maar, 5.000 uur in de sportschool was niet te vergelijken met een plantaardig dieet.

Dezelfde TUNEL Imaging als voorheen - zelfs als je veel op de bank hangt en gebakken aardappelen eet, is je lichaam niet helemaal weerloos. Het bloed in je bloedbaan kan een paar kankercellen doden. Maar beweeg voor 5,000 uur, en je kan kankercellen doden links en rechts. Maar niets lijkt kanker een grotere schop onder de kont te geven dan een plantaardig dieet. Wij denken dat het een gevolg is van dierlijke eiwitten - vlees, eiwit, en zuivel eiwitten - verhogen het niveau van IGF-1 in ons lichaam.

Insuline-achtige groeifactor-1 is een kankerverwekkend groeihormoon dat betrokken is bij de overname en de progressie van kwaadaardige tumoren. Hier is het experiment dat IGF-1 echt als de schurk aanwees.

Hetzelfde als de vorige keer - volg een plantaardig dieet. De groei van kankercellen daalt, en kanker-celdood schiet omhoog. Maar hier is de crux. Wat als je de hoeveelheid zojuist uit je lichaam verbannen IGF-1 weer aan de kanker toevoegt omdat je begonnen bent met gezonder eten?

Het elimineert het "dieet en lichaamsbeweging" effect op een doeltreffende wijze. Het is alsof je helemaal nooit bent begonnen met gezond eten. De reden waarom één an de grootste prospectieve studies over voeding en kanker vond dat de gevallen van alle soorten kanker gecombineerd lager was onder hen die meer plantaardig eten, kan komen omdat ze minder dierlijke eiwitten, minder vlees, eiwit en melkeiwit, eten, en dus uiteindelijk minder IGF-1 hebben, wat weer minder kankergroei betekent.

Hoeveel minder kanker? Mannen en vrouwen van middelbare leeftijd met een hoge eiwit inname hadden een 75% toename in totale sterfte en een viervoudige toename van het risico op sterfte uitsluitend aan kanker. Maar niet alle eiwitten, in het bijzonder dierlijke eiwitten, wat logisch is, gezien de hogere IGF-1 niveaus.

De academische instelling stuurde een persbericht met een memorabele openingszin. "Die kip vleugel die je eet kan net zo dodelijk zijn als een sigaret," waarin werd uitgelegd dat het eten van een dieet rijk aan dierlijke eiwitten tijdens de middelbare leeftijd maakt je kans om aan kanker te sterven vier keer groter - een sterfte risicofactor die vergelijkbaar is met het roken van sigaretten.

Wat was de reactie op de onthulling dat diëten met veel vlees, eieren en zuivel net zo schadelijk voor de gezondheid zouden kunnen zijn als roken? Nou, één voedingswetenschapper antwoordde dat het mogelijk gevaarlijk was om de effecten van roken met de effecten van vlees en zuivel te vergelijken. Waarom?

Omdat een roker zou kunnen denken, "Waarom zou ik stoppen met roken als mijn broodje ham en kaas net zo slecht is voor mij?" (Dus kunnen we beter niet iedereen over dit hele dierlijke eiwitten ding vertellen).

Dat doet me denken aan een bekende sigarettenadvertentie van Phillip Morris die probeerde om de risico's te bagatelliseren door te zeggen: "Hey, je denkt dat tweedehands rook slecht is (dat het risico op longkanker met 19% vergroot)." Nou, hey, het drinken van één of twee glazen melk per dag kan driemaal zo slecht zijn (62% hoger risico op longkanker). Of het verdubbelen van je risico door vaak te koken met olie, of een verdrievoudiging van je risico op hart- en vaatziekten door niet vegetarisch te eten, of een vermenigvuldiging van je risico met zes door het eten van veel vlees en zuivel."

"Dus," concluderen zij, "laten we het wat relativeren! Het risico op longkanker door meeroken, zou veel kleiner kunnen zijn dan het risico van andere dagelijkse activiteiten. Dus, adem diep. Dat is hetzelfde als zeggen: "Maak je geen zorgen om te worden neergestoken, omdat neergeschoten worden zo veel erger is."

Uh, wat dacht je van geen van beide? Bij risico's is het niet: 2 keer min is plus. Natuurlijk zult u gemerkt hebben dat Phillip Morris gestopt is met zuivel de schuld te geven, toen ze eenmaal Kraft Foods gekocht hadden. Ik bedoel maar ...