Is Aspartaam Kankerverwekkend?

De goedkeuring van aspartaam was destijds omstreden. De hoofdinspecteur van de FDA concludeerde dat het redelijk was om aan te nemen dat het gebruik van aspartaam voor mensen geen risico geeft op hersenletsel gevolgd door verminderde hersenfunctie, hormonale stoornissen, of allebei; en dat het geen hersentumoren veroorzaakt.

De openbare onderzoeksraad van de FDA zelf echter trok zijn goedkeuring in vanwege zorgen wat kanker betreft. Bovendien adviseerden diverse wetenschappers van de FDA geen goedkeuring te verlenen, waarbij ze verwezen naar testen over hersentumoren van de fabrikant zelf.

De hoofdinspecteur verleende desondanks goedkeuring voor aspartaam, vlak voordat hij wegging bij de FDA en voor 1000 dollar per dag adviseur werd bij het reclamebureau dat voor de fabrikant van aspartaam werkte. Vervolgens verhinderde de FDA dat het Nationale Toxicologieprogramma (NTP) nog verdere kankertesten uitvoerde, dus bleven we zitten met mensen die ruzieden over diverse studies met knaagdieren. Uit sommige studies bleek een verhoogd risico op kanker, uit andere niet.

Dat doet me denken aan het hele verhaal rond saccharine, dat bij ratten tot blaaskanker leidde, maar bij muizen niet, wat ons liet zitten met onbeantwoorde vragen, zoals: "Lijken wij nou meer op ratten of op muizen?" Uiteraard had aspartaam voor mensen getest moeten worden, maar de langste studie naar de veiligheid voor mensen duurde maar 18 weken. Er waren betere gegevens over gebruik door mensen nodig.

Uit de grootste studie met ratten kwamen lymfomen en leukemie naar voren, dus keek de NIH-AARP-studie naar de diagnoses van bloedkanker... en een hogere inname van aspartaam werd niet in verband gebracht met een risico op kanker.

Het is een omvangrijke studie, maar er was veel kritiek op, omdat alleen een relatief korte blootstelling werd beoordeeld – mensen werden slechts vijf jaar gevolgd. Hé, nog altijd beter dan 18 weken. Maar waarom geen 18 jaar?

Vervolgens werden alle ogen gericht op Harvard, waar ze al begonnen met het opvolgen van de gezondheid en de voeding van medische professionals zelfs voordat aspartaam maar in de handel kwam.

In de meest omvangrijke langdurige populatiestudie om het verband te beoordelen tussen aspartaam en het risico op kanker bij de mens, werd inderdaad een verband gevonden tussen zowel light frisdrank als de totale inname van aspartaam en risico's op non-Hodgkin-lymfoom en multipel myeloom bij mannen en leukemie bij mannen én vrouwen.

OK, maar waarom meer kanker bij mannen dan vrouwen? Een soortgelijk resultaat werd gevonden voor pancreaskanker en light frisdrank. Niet soda in het algemeen, de enige suiker die een verhoogd risico op pancreaskanker opleverde, was melksuiker, lactose. Het lag aan de light frisdrank. Dus het verschil tussen de mannen en de vrouwen kon gewoon een statistische toevalstreffer zijn geweest, maar ze besloten om nog iets dieper graven.

Aspartaam wordt afgebroken tot methanol, en methanol wordt omgezet in formaldehyde, een bewezen kankerverwekker bij mensen, door dit enzym hier, alcoholdehydrogenase. Het enzym dat gewone alcohol ontgift is gelijk aan het enzym dat methanol in formaldehyde omzet. Zou het kunnen dat mannen gewoon meer hebben van dit enzym dan vrouwen? Ja, daarom hebben vrouwen hogere waarden alcohol in hun bloed terwijl ze dezelfde hoeveelheid alcohol drinken.

Als je kijkt naar levermonsters van mannen en vrouwen, is de activiteit van de enzymen beduidend groter bij de mannen. Dat kan een verklaring zijn voor het verhoogde kankerrisico bij mannen – de hogere omzettingsgraad van aspartaam naar formaldehyde. Maar hoe kunnen we dat testen?

Ethanol –gewone alcohol– concurreert met methanol om de aandacht van hetzelfde enzym. In feite wordt gewone alcohol gebruikt als tegengif bij methanolvergiftiging. Dus mannen die niet drinken kunnen een hogere omzetting van formaldehyde naar aspartaam hebben, als deze theorie over formaldehyde klopt. En inderdaad, in lijn met deze redenering, waren het de mannen die de minste alcohol dronken, die het grootste risico op kanker door aspartaam bleken te hebben.

Inmiddels is er een derde cohortstudie gepubliceerd, waaruit geen hoger risico op lymfoom naar voren kwam in verband met light frisdrank gedurende een periode van 10 jaar waarin mensen gevolgd werden. Er werd dus geen risico aangetroffen in de studie van 18 weken, de studie van 5 jaar noch de studie van 10 jaar, alleen in de studie van 18 jaar.

Wat kunnen we hieruit opmaken? Sommigen hebben gezegd dat aspartaam opnieuw beoordeeld moet worden. Het is nu veel te laat om het nog te laten tegenhouden, met een productie van 34 miljoen pond per jaar van het spul, maar dat betekent niet dat we het moeten eten, en dat geldt wellicht vooral voor zwangere vrouwen en kinderen.

Verstopt Kokosolie de Slagaders?

Zelfs als er geen wetenschappalijk bewijs is, waarom zou je niet tenminste proberen om Alzheimer te behandelen met kokosolie?

Nou, in tegenstelling tot andere natuurlijke remedieën zoals saffraan, dat in staat was om beter te presteren dan het placebo en ook net zo goed leek te werken als het beste medicijn zonder de bijwerkingen, is kokosolie een van de zeldzame plantaardige bronnen van verzadigd vet, dat normaal alleen te vinden is in dieren, en dat de neiging heeft om LDL of slecht cholesterol te verhogen, de belangrijkste risicofactor voor onze nummer één doodsoorzaak: hartziekte.

Dus, ik bedoel, je wilt gedurende een paar dagen kokosolie geven aan iemand die de ziekte van Alzheimer heeft om te kijken of het een verschil uitmaakt? Prima! God, ik zou bijna alles proberen. Maar als je zoals verwacht geen verbetering ziet, zou ik aarzelen om het iemand op de lange termijn voor te schrijven.

Degenen die kokosolie verkopen zeggen dat je je geen zorgen hoeft te maken omdat kokosolie een verzadigd vet bevat dat geen cholesterol verhoogd. Je hoort hetzelfde van de vleesmensen.

De 'National Cattlemen's Beef Association' heeft het constant over hoe rundvlees verzadigd vet genaamd stearinezuur bevat, in tegenstelling tot die kwaadaardige verzadigde vetten, (palmitine, myristine en laurinezuren) die wel het cholesterolgehalte in het bloed verhogen, is van stearinezuur aangetoond dat het een neutraal effect heeft op het cholesterolgehalte in het bloed.

Nou, dat klopt ook, en rundvlees bevat inderdaad stearinezuur, maar raad eens wat er nog meer in zit? Het heeft twee keer zoveel palmitine en myristine zuren, waarvan ze dus hebben toegegeven dat dat het cholesterol verhoogd.

Het is net alsof Coca Cola zegt dat ze met zekerheid weten dat je niet aankomt door frisdrank doordat cola water bevat, en water heeft een neutraal effect heeft op gewichtstoename. Dat klopt, maar dat is niet het enige dat erin zit.

En hetzelfde geldt voor rundvlees, en hetzelfde met kokosolie. Jaren geleden heb ik dit onderzoek geprofileerd die had aangemerkt dat het cholesterolgehalte een stuk lager was bij een dieet met kokosolie, maar alleen in vergelijking met een boterdieet.

Je weet dat je een probleem hebt als de vergelijking met boter-rijke diëten de enige manier is om je product in een goed daglicht te zetten. Ja, het zorgde ervoor dat het slechte cholesterol omhoog ging, maar niet zo veel als bij boter, maar hoeveel zegt dat nou echt?

Dat was het qua wetenschap in de afgelopen tien jaar, maar vier nieuwe onderzoeken zijn recentelijk gepubliceerd: één bevolkingsonderzoek en drie klinische onderzoeken. Het bevolkingsonderzoek was gericht op Filipijnse vrouwen, en hoewel degenen die het meeste kokosolie aten ook het slechtste cholesterol hadden, hadden degenen die het meeste kokosolie aten ook meer overgewicht, wat alleen al je cholesterol kan verhogen.

Toen het feit dat de kokosolie-eters meer calorieën aten en meer overgewicht hadden, toen dat soortvan weggelaten werd, verloor de verhoging van cholesterol haar statistische significantie. Om daadwerkelijke factoren te controleren moet je het op de proef stellen.

De eerste klinische proef betrof twee eetlepels kokosolie per dag gedurende drie maanden. Het slechte cholesterol ging een beetje omhoog, maar niet aanzienlijk. Gedurende deze periode werd iedere persoon gedwongen om af te vallen door een caloriebeperkt dieet te volgen. Wanneer je afvalt, zou het LDL cholesterol op natuurlijke wijze moeten dalen. Het feit dat dat niet gebeurde, suggereert een nadelig effect van de kokosolie.

Het meest bemoedigende onderzoek was deze: een open-label (niet dubbelblind, geen controlegroep) pilot-onderzoek waarbij twee eetlepels kokosolie per dag gedurende een maand werd toegevoegd aan het normale dieet, verhoogde het cholesterol niet. Wanneer het getest werd in een beter ontworpen onderzoek (gerandomiseerd, cross-over onderzoek), verhoogde kokosolie het slechte cholesterol aanzienlijk.

Vandaar de aanbeveling van Walt Willett van Harvard, "Als je het gaat gebruiken, gebruik het spaarzaam." Kijk, als je zo gezond eet dat je LDL-cholesterol lager is dan 60 of 70, dan is het misschien geen probleem.

In tegenstelling tot verzadigde dierlijke vetten, veroorzaakt kokosolie niet die piek in ontstekingen onmiddellijk na het eten van dierlijke voeding, wat logisch is omdat, zoals je je zult herinneren, de dode bacteriële endotoxinen in dierlijke producten die door verzadigd vet in het lichaam worden meegevoerd, schuldig kunnen zijn.

In dit onderzoek, om een voorbeeld te noemen, werden de effecten van chocoladetaart gemaakt van kokosolie vlaszaadolie of levertraan vergeleken op de effecten op inflammatoire markers. Er was niet veel verandering in de inflammatoire genexpressie bij de kokos- of vlasolie koekjes, maar de levertraan koekjes leken inderdaad slechter te zijn.

Kan Groene Thee Helpen bij de Behandeling van Kanker?

Het drinken van thee kan het risico op mondkanker verminderen. Het drinken van thee kan niet alleen het aantal antioxidanten in ons bloed stimuleren, binnen enkele minuten na consumptie, en de schade aan DNA door vrije radicalen verminderen die in ons lichaam optreedt na verloop van tijd, maar het kan ook de werking van de antioxidanten in ons speeksel vergroten, bij rokers de DNA-schade verminderen in de cellen aan de binnenkant van de wang, maar niet zoveel als helemaal stoppen met roken. Kan dit voorkomen dat gezwellen in de mond die nog geen kanker zijn veranderen in kankertumoren in de mond?

Elk jaar krijgen wereldwijd meer dan 100.000 mensen mondkanker, en de kans op overleving na 5 jaar is minder dan de helft. Mondkanker ontstaat vaak uit laesies die nog geen kanker zijn, met elk een kans van een paar procent om in kanker te veranderen, dat is dus een perfecte kans om te zien of groene thee kan helpen.

59 patiënten met mondzweren die nog geen kanker waren werden opgedeeld in een thee-groep, die capsules met poeder van groene thee kreeg, en de zweren werden aangestipt met poeder van groene thee, versus een controlegroep die eigenlijk suikerpillen kreeg, en niet aangestipt werd.

Binnen 6 maanden waren de zweren bij 11 van de 29 in de theegroep geslonken, vergeleken met maar 3 van de 30 in de placebogroep. De resultaten wijzen erop dat een behandeling met thee tot verbetering leidt van de klinische uitingen van laesies in de mond. De belangrijkste vraag is echter: "Kon hiermee voorkomen worden dat ze in kanker veranderden?"

De proef duurde maar enkele maanden, dus dat konden ze niet zeggen, maar toen ze wat cellen van de zweren afschraapten, waren er beduidend minder cellen met DNA-schade in de behandelde groep na 3 maanden, wat erop wijst dat het de goede kant op ging. Idealiter zouden we een langere studie doen om te kijken of ze uiteindelijk minder kanker kregen, en nu we toch bezig zijn, waarom geen studie waarbij de thee gewoon wordt doorgeslikt, aangezien de meeste mensen hun thee niet in hun mond smeren.

Zo'n studie hadden we niet, totdat... we er wel eentje hadden.

Dezelfde buitengewone klinische resultaten, waarbij sommige zweren krompen, en de studie duurde lang genoeg om te kunnen bekijken of er minder mensen daadwerkelijk kanker kregen, maar er waren net zoveel nieuwe kankergevallen in de groep met groene thee als in de placebogroep.

De behandeling sloeg vaker aan – d.w.z. de zweren zagen er beter uit, maar geen verbetering als het gaat om een kankervrije overleving, waarom het uiteindelijk gaat. Deze studies werden meestal uitgevoerd met rokers en ex-rokers. Hoe zit het met longkanker?

Uit studies met mensen lijkt het erop dat thee beschermend kan werken, maar laten we dat eens testen. Zeventien patiënten met gevorderde longkanker kregen het equivalent van zoiets als 30 koppen groene thee per dag, maar er kon niet objectief worden vastgesteld of het aansloeg.

In een studie met 49 kankerpatiënten, waarvan 21 longkanker hadden, werd het equivalent van 4 tot 25 koppen groene thee per dag gegeven, en ook hier hielp het niet. De enige baat die longkankerpatiënten misschien kunnen hebben bij groene thee is dat het kan helpen om brandwonden van bestralingen te verzachten, op de huid aangebracht als kompressen van groene thee, kunnen de brandwonden wellicht sneller helen.

Het beschermende effect van plaatselijk aangebrachte groene thee werd eveneens waargenomen bij voorstadia van baarmoederhalskanker, waarbij tweemaal daags rechtstreeks aangebrachte zalf van groene thee een gunstige uitwerking had bij zo'n drie kwart van de patiënten vergeleken met slechts zo'n 10% bij de onbehandelde controlegroep, wat overeenkomt met de kankerbestrijdende werking van groene thee op cellen van baarmoederhalskanker in een petrischaaltje, maar toen de vrouwen enkel pillen met extract van groene thee kregen, leken de pillen niet te helpen.

Ik sprak al over mogelijke baten van wikkelingen met groene thee bij huidkanker, maar zijn er nog meer soorten kanker waar groene thee direct in contact komt? Ja, bij darmkanker, dat uit de binnenste bekleding van de darm groeit die in contact komt met voedsel en drank. In de dikke darm worden stoffen uit thee gefermenteerd door goede darmbacteriën in verbindingen zoals 3,4DHPA, dat darmkankercellen lijkt uit te roeien maar in een reageerbuis normale darmcellen relatief ongemoeid laat.

Dus werden 136 patiënten met eerdere poliepen willekeurig ingedeeld en kregen al dan niet pillen met extract van groene thee. Nu betrof het hier een studie in Japan, waar iedereen al groene thee drinkt. In feite werd hierbij 3 koppen thee per dag vergeleken met 4 koppen per dag, maar een jaar later bij de colonscopie was bij de groep met extra groene thee de helft minder van de poliepen teruggekeerd, en de poliepen die groeiden waren 25% kleiner. Dat is behoorlijk spannend!

Waarom is er sindsdien geen grotere vervolgstudie gedaan? Misschien lag het eraan dat het lastig was die studie gefinancierd te krijgen, omdat groene thee een goedkope drank is en geen geneesmiddel.

Maar er is goed nieuws: dankzij een groot kankerfonds in Duitsland zijn wetenschappers nu bezig met het grootste onderzoek over groene thee ooit, waarbij meer dan 2000 kankerpatiënten worden gerandomiseerd. Als de resultaten binnen zijn, zal ik ze graag presenteren.

Kan Lactose het Verband Tussen Melk en de Ziekte van Parkinson Verklaren?

De ziekte van Parkinson is de tweede meest voorkomende neuro-degeneratieve ziekte na Alzheimer. In de VS worden ongeveer 60.000 nieuwe gevallen gediagnosticeerd elk jaar, waardoor het totale aantal huidige gevallen tot ongeveer een miljoen oploopt, met tienduizenden die er aan sterven, elk jaar.

De voedingskundige component die het vaakst betrokken is, is melk, waarbij verontreiniging van de melk door neurotoxines werd beschouwd als de enige mogelijke verklaring. Hoge niveaus van residuen van het bestrijdingsmiddel organochlorine werden gevonden in melk, en in de meest getroffen gebieden in de hersenen van slachtoffers van de ziekte van Parkinson, tijdens autopsie.

Omdat er overal in de melk pesticiden zijn gevonden, moet de zuivelindustrie misschien verplicht worden om op de aanwezigheid van toxines in melk te testen. En er zijn nu inderdaad goedkope, gevoelige, draagbare testen beschikbaar. Geen vals positieven; geen vals negatieven, het verstrekken van snelle detectie van zeer giftige bestrijdingsmiddelen in melk. Nu hoeven we alleen maar de zuivelindustrie te overtuigen om dit daadwerkelijk te doen.

Anderen zijn echter niet zo overtuigd van het pesticide verband. Ondanks duidelijke associaties tussen inname van melk en de incidentie van de ziekte van Parkinson, is er geen rationele verklaring voor het feit dat melk een risicofactor is voor de ziekte van Parkinson.

Als het de pesticiden in de melk zouden zijn, die in de hersenen konden ophopen, dan konden we aannemen dat de pesticiden in het vet zouden ophopen, en het verband tussen magere melk en Parkinson is net zo sterk.

Dus suggereren ze een omgekeerd verband- de melk veroorzaakte geen Parkinson, Parkinson veroorzaakte de melk. Parkinson maakt sommige mensen depressief, redeneerden ze, en depressieve mensen zouden meer melk kunnen drinken. Dus moeten we zuivelopname voor Parkinson-patienten niet beperken vooral omdat ze zo gevoelig zijn voor heupfracturen, maar nu weten we dat melk niet schijnt te beschermen tegen heupfracturen, en zelfs het risico kan vergroten van zowel botbreuken als de dood - maar ironisch genoeg een aanwijzing kan bieden over wat er gaande is met Parkinson.

Maar eerst dit omgekeerde oorzakelijkheid argument. Heeft melk tot Parkinson geleid of heeft Parkinson tot melk geleid? Wat men nodig heeft zijn prospectieve cohortstudies waar je eerst de melkconsumptie meet en dan de mensen volgt in de toekomst, en zulke studies vonden een aanzienlijk verhoogd risico in verband met zuivel inname. Het risico neemt toe met 17% voor elk klein glas melk per dag en met 13% voor elk half plakje kaas per dag.

Nogmaals, de standaard verklaring is dat het van de pesticiden en andere neurotoxische stoffen in zuivelproducten komt, maar dat verklaart niet waarom er meer risico is verbonden aan sommige zuivelproducten dan aan anderen. Residuen van bestrijdingsmiddelen zijn gevonden in alle zuivelproducten dus waarom zou melk meer geassocieerd worden met Parkinson dan kaas?

Nou, er zijn andere neurotoxische verontreinigingen in melk naast de pesticiden zelf, zoals tetrahydroisochinolinen, gevonden in de hersenen van slachtoffers van de ziekte van Parkinson, maar in hogere niveaus in kaas dan in melk, alhoewel mensen meer melk kunnen drinken dan ze kaas eten.

De relatie tussen zuivel en Huntington lijkt vergelijkbaar. De ziekte van Huntington is een vreselijke degeneratieve ziekte van de hersenen die in families voorkomt, waarvan het vroege begin kan worden verdubbeld door zuivelconsumptie, maar ook hier kan dit meer melk-consumptie zijn dan consumptie van kaas. Dat brengt ons terug naar de aanwijzing in de meer-melk-meer-sterfte studie.

Iedere keer als je hoort dat de ziekte- risico's meer samenhangen met melk dan kaas- meer oxidatieve stress, onsteking- dan moeten we denken aan galactose, de melksuiker in plaats van melkvet, eiwit of pesticiden. Dat is waarom wij denken dat melk drinkers in het bijzonder hogere risico's op botbreuken en de dood leken te hebben, en het kan ook de neurodegeneratieve bevindingen verklaren, aangezien zeldzame individuen. met een onvermogen om galactose, dat wordt aangetroffen in melk, te ontgiften, niet alleen schade lijden aan hun botten, maar ook aan hun hersenen.

Wat is Beter: Chiazaad of Lijnzaad?

We eten al meer dan 5.000 jaar chiazaad. Historisch gezien een van de belangrijkste gewassen van het westelijk halfrond. Ze zijn uitzonderlijk rijk aan vezels en aan omega-3 vetzuren, maar net zoals lijnzaad, is het beter om ze te vermalen.

Zelfs het eten van twee eetlepels hele chiazaden elke dag gedurende 10 weken leidde tot geen verandering in omega-3 niveaus, maar dezelfde hoeveelheid gemalen chiazaad leidde tot 'n flinke stijging in bloedspiegels van de korte-keten en de lange-keten omega-3 vetzuren.

Maar er bleek geen invloed te zijn op ontsteking of ziekterisicofactoren. Geen verandering in lichaamsvet, bloedsuiker, cholesterol, bloeddruk, in C-reactief proteïne, of in andere ontstekingsindicatoren.

Een eerdere studie beweerde een aanzienlijke vermindering te zien in C-reactieve proteïnewaarden (een indicator van systemische ontsteking) vergeleken met de controlegroep, maar kijkend naar de data, is dat alleen omdat er een aanzienlijke verslechtering was in de placebogroep die in plaats daarvan een paar eetlepels tarwezemelen per dag kregen. Dus het is niet zo dat de chiagroep beduidend beter werd; de controlegroep werd gewoon aanzienlijk slechter.

Wanneer onderzoekers hun resultaten lijken te overdrijven, is dat een alarmbel om hun financieringsbron te controleren, maar ze maakten geen belangenconflicten bekend. Vijf jaar later echter, kwam de waarheid uit. De studie werd inderdaad gefinancierd door een chiabedrijf. Bovendien had de hoofdonderzoeker een patent om chiazaden te gebruiken om ziekten te behandelen. Waarom meldden ze dit niet? Omdat het beleid van het tijdschrift ten aanzien van belangenverstrengeling klaarblijkelijk niet specifiek openbaring van dergelijke informatie vereist.

Hoe dan ook, het patent is inmiddels verstreken, waarschijnlijk omdat latere studies geen grote voordelen vonden voor gewichtsverlies, bloedsuiker, cholesterol, bloeddruk, of ontsteking chiazaden per dag gedurende 3 maanden. De oorspronkelijke studie toonde een significante daling van de bloeddruk, wat herhaald werd door andere onderzoekers, hoewel het niet zo'n krachtig effect had als gemalen lijnzaad.

De belangrijkste reden dat ik liever lijnzaad heb dan chiazaad, echter, is hun gehalte lignaan, gemiddeld zo'n 15 keer meer dan andere zaden met inbegrip van sesam- en chiazaden, wat de anti-kanker-effecten van lijnzaad zowel voor preventie als voor overleving kan verklaren.

Chiazaden zijn zeker beter dan eieren en olie, dat wel. Door het mengen van 1 deel chia en 9 delen water en ze te laten wellen, maak je chiagel te gebruiken als ei of olievervanger in bakproducten.

Kurkuma of Curcumin: Planten versus Pillen

Fabrikanten van supplementen trappen vaak in dezelfde reductionistische val als de farmaceutische bedrijven. Van kruiden wordt aangenomen dat ze slechts één werkzaam hoofdbestanddeel hebben en als je deze kan isoleren en zuiveren tot een pil, wordt er gedacht, dat de effecten vergroot worden.

Curcumin wordt beschreven als het actieve ingrediënt in kurkuma, maar is het DE werkzame stof of één van de werkzame stoffen? Het is gewoon één van de vele verschillende componenten van de hele wortel. Er is ook cyclocurcumin en curcumenes, en turmerine, turmeron, tumeronol.

Slechts een beperkt aantal studies hebben het potentieel van kurkuma vergeleken met curcumin, maar sommigen suggereren dat kurkuma, de hele wortel, zelfs beter kan werken en niet alleen maar tegen darmkankercellen.

Deze groep van onderzoekers van het 'Anderson Kanker Centrum' in Texas testten curcumin op zeven verschillende typen menselijke kankercellen in vitro. En ook kurkuma.

Curcumin laat borstkankercellen bijvoorbeeld een poepie ruiken, maar kurkuma, de hele wortel, laat ze nog meer poepies ruiken. Curcumin tegen alvleesklierkanker; kurkuma tegen alvleesklierkanker, darmkanker, meervoudige beenmergtumoren, bloed- en beenmergkanker en dikke darmkanker.

Ze vonden dat kurkuma krachtiger was vergeleken met curcumin, wat erop wijst dat componenten anders dan curcumin ook kunnen bijdragen aan anti-kanker activiteiten.

De meeste klinische studies die ziekten bij mensen behandelen gebruikten curcumin-supplementen in plaats van de hele kurkuma, maar niemand heeft geprobeerd om andere componenten te gebruiken dan curcumin. Maar kijk, zelfs curcumin-vrije kurkuma vertoont ontstekingsremmende en antikanker activiteiten.

Hoewel wordt aangenomen dat curcumin de meeste activiteit van kurkuma veroorzaakt, heeft onderzoek in de afgelopen decennia aangetoond dat curcumin-vrije kurkuma - dus kurkuma zonder de zogenaamde actieve stof - net zo doeltreffend is of zelfs meer doeltreffend dan curcumin-bevattende kurkuma.

Er zijn bijvoorbeeld turmerones in kurkuma die verwijderd worden bij het maken van curcumin-supplementen, die zowel antikanker-eigenschappen vertonen als ontstekingsremmende activiteiten.

Dus veronderstelde ik dat deze beschouwing af zou sluiten met het stopzetten van het verschaffen van curcumin-supplementen aan mensen en mensen gewoon het hele kruid kurkuma laten eten, maar in plaats daarvan zeiden ze: Hé, laten we allerlei verschillende kurkuma-supplementen gaan maken!

Voordelen van Gember bij Menstruatiepijn

Ik beschreef al eens dat gember even goed werkt als het meest gebruikte middel bij de behandeling van migraine, beschreven als een van de meest voorkomende pijnsyndromen, waardoor maar liefst 12 procent van de bevolking getroffen wordt. Noem je dat veel voorkomend? Wat dacht je van menstruatiepijn, wat tot 90% van de jongere vrouwen treft?

Je kan wel zien dat dit is geschreven door een man, omdat hij de nadruk legt op ziekteverzuim, en het verlies aan productiviteit in ons land, maar het doet ook gewoon pijn.

Kan gember helpen? Een kwart theelepel gemalen gember, gemberpoeder, driemaal daags tijdens de eerste drie dagen van de menstruatie, en de pijn daalde van 7 naar 5 op een schaal van 1 tot 10, terwijl er in de placebogroep geen wezenlijke verandering was.

Volgens de meeste vrouwen in de placebogroep bleef de pijn gelijk, terwijl degenen in de gembergroep meldden dat ze zich veel beter voelden.

Een volgende studie wees uit dat zelfs een achtste theelepel driemaal daags net zo goed werkte, waarbij de pijn daalde van 8 naar 6, vervolgens in de tweede maand naar 3. De verlichting van menstruatiepijn was opmerkelijker tijdens de tweede maand van de behandeling, en ze hadden maar 4 dagen gember gekregen, niet de hele maand, wat erop wijst dat gember nog beter werkt als vrouwen het bij elke menstruatie nemen.

Hoe zit het met de duur van de pijn? Met een kwart theelepel gemalen gember driemaal daags ging niet alleen de heftigheid van de pijn van 7 naar 5, maar daalde ook de totale duur van de pijn van 19 uur naar ongeveer 15 uur, wat erop wijst dat drie kwart theelepel gemberpoeder per dag gedurende drie dagen een veilig en werkzaam middel voor pijnverlichting is voor studentes die last hebben van pijn en krampen bij menstruatie, vergeleken met placebocapsules met verpulverd geroosterd brood. Maar vrouwen nemen geen broodkruimels tegen menstruatiepijn.

Hoe werkt gember in vergelijking met ibuprofen? Een achtste theelepel gember viermaal daags gedurende drie dagen, of 400 milligram Nurofen? En gember werkte minstens zo goed als het medicijn van keus. Als je toch voor het medicijn kiest: ik ontdekte tot mijn verrassing, dat je geneesmiddelen zoals ibuprofen en naproxen beter op een lege maag kan innemen, want daardoor zakt de pijn eerder en dat draagt ertoe bij dat mensen geen hogere doses nemen.

Hoe Niet te Sterven aan Hoge Bloeddruk

Hoge bloeddruk is de nummer 1 doodsoorzaak in de wereld, die bijna 78 miljoen Amerikanen treft - dat is een op de drie volwassenen. En naarmate we ouder worden, wordt onze bloeddruk hoger en hoger, zodat het op een leeftijd van 60 jaar meer dan de helft treft.

Nou, als het van invloed is op de meeste van ons als we ouder worden, misschien is het geen ziekte en gewoon een onvermijdelijk gevolg van veroudering? Nee, we weten sinds de jaren 1920 dat hoge bloeddruk niet hoeft op te treden.

Onderzoekers maten de bloeddruk van duizend mensen op het platteland van Kenia, die een dieet gecentreerd rond de hele plant aten - volle granen, bonen, groenten, fruit en donkergroene bladgroenten. Onze bloeddruk stijgt bij het ouder worden; hun bloeddruk daalt eigenlijk. En hoe lager hoe beter.

De hele 140 over 90 ideale bloeddruk is arbitrair. Zelfs mensen die beginnen met een bloeddruk van 120 over 80 lijken te profiteren van een bloeddruk verlaging.

Als je naar je arts gaat met een bloeddruk van 120 over 80 zou je een gouden ster krijgen; maar de ideale bloeddruk, de-geen-voordelen-opleveren-bij-verdere-verlaging bloeddruk, zou eigenlijk 110 over 70 moeten zijn.

110 over 70? Is het zelfs mogelijk om een bloeddruk zo laag te krijgen? Het is niet alleen mogelijk; 't is normaal voor wie gezond genoeg eet. Twee jaar lang werden in een Keniaans ziekenhuis, 1800 patiënten opgenomen. Hoeveel gevallen van hoge bloeddruk hebben ze gevonden? Nul. Wauw!

Zij moeten lage ratio's van hart-en vaatziekten hebben gehad. Nee, ze hadden geen hart-en vaatziekten ratio's. Geen enkel geval van arteriosclerose- onze nr. 1 doodsoorzaak -werd gevonden. Landelijk China, ook, rond 110 over 70 hun hele leven; 50-jarigen met dezelfde gemiddelde bloeddruk als 16-jarigen.

Nu Afrika, China - sterk verschillende diëten, maar wat ze met elkaar deelden is dat zij dagelijks plantaardig eten, en er alleen vlees wordt gegeten bij speciale gelegenheden. Nu, waarom denken wij dat het de plantaardige aard van hun dieet is dat zo beschermend is? Omdat in de Westerse wereld, zoals de American Heart Association heeft opgemerkt, de enige mensen die het echt zo laag kregen diegenen waren die strikt plantaardig eten-  komen op ongeveer 110 over 65.

Dit is de grootste studie van degenen die een plantaardig dieet volgen - 89.000 Californiërs, vergelijkt niet-vegetariërs met zogenaamde semi-vegetariërs of flexitariers, die vlees meer op een wekelijkse dan een dagelijkse basis eten; vergeleken met degenen die geen vlees eten, behalve vis; vergeleken met degenen die helemaal geen vlees eten; vergeleken met degenen die geen vlees, eieren of melk gebruiken.

Nu was dit een Adventist studie, dus zelfs de niet-vegetariërs eten niet veel vlees, en neigen naar het eten van veel fruit en groenten, te sporten en niet te roken. Dus zelfs in vergelijking met een groep relatief gezonde vleeseters, bleek er een stapsgewijze daling van de bloeddruk te ontstaan wanneer mensen meer en meer plantaardig eten.

Hetzelfde met diabetes en obesitas. Dus ja, we kunnen de meeste risico's uitvagen door strikt plantaardig te eten. Maar het is niet alles-of-niets; het is niet zwart-wit. Elke beweging langs het spectrum in de richting van gezonder eten kan aanzienlijke gezondheidsvoordelen geven. Je kan dit experimenteel laten zien.

Je neemt vegetariërs, je geeft ze vlees (en betaalt ze om genoeg te eten), en hun bloeddruk gaat omhoog; of je verwijdert vlees uit de voeding van mensen en hun bloeddruk daalt-in slechts 7 dagen! En dit gebeurt er nadat de overgrote meerderheid vermindert of stopt volledig met hun bloeddruk medicatie. Ze moesten hun medicatie te stoppen.

Zodra je de oorzaak aanpakt, zodra je de ziekte elimineert, kan je de bloeddruk pillen met een normale bloeddruk niet meer nemen. Je bloeddruk kan te te laag worden, je wordt duizelig, valt om, verwondt jezelf- Dus je arts moet je met de pillen laten stoppen. Lagere bloeddruk op minder medicijnen; dat is de kracht van planten.

Dus, raad de American Heart Association een vleesloos dieet aan? Nee, ze raden een laag vlees dieet aan, dhet zogenaamde DASH dieet. Waarom niet geheel plantaardig?

Toen het DASH-dieet werd gecreëerd waren ze niet op de hoogte van dit mijlpaal onderzoek, van Harvard's Frank Sacks? Nee, ze waren op de hoogte. De voorzitter van het Ontwerp Comité dat met het DASH-dieet kwam was Frank Sacks.

Kijk, het DASH-dieet werd expliciet ontworpen met het nummer 1 doel om de bloeddrukverlagende voordelen van een vegetarisch dieet te vangen, toch bevat het genoeg dierlijke producten om het verteerbaar te maken voor de doorsnee bevolking. Ze dachten dat het publiek niet met de waarheid kon omgaan.

Nu, tot hun verdediging, kun je zien wat ze dachten. Net zoals meedeinen nooit werken, tenzij je ze eigenlijk inneemt, werken diëten niet, tenzij je ze werkelijk eet. Dus dachten ze, kijk, niemand gaat eten op strikt plantaardige basis, dus als we ze het bericht afzwakken en komen met een soort van compromis dieet, dan zouden ze misschien op een brede schaal meer goed doen voor de bevolking.

OK, vertel dat de duizend Amerikaanse gezinnen per dag dat een geliefde verliest aan een te hoge bloeddruk. Misschien wordt het tijd om het Amerikaanse publiek de waarheid gaan vertellen.

Hoe Niet te Sterven aan Kanker

Nadat Dr. Dean Ornish onze #1 moordenaar verslagen had, ging hij door naar moordenaar #2. Wat gebeurt er als je kanker op een plantaardig dieet zet? Ornish en collega's ontdekte dat de progressie van prostaatkanker teruggedraaid kon worden aan de hand van een plantaardig dieet en andere gezonde levenswijzen. En geen wonder.

Als je het bloed van degenen die het standaard Amerikaanse dieet eten druppelt op kankercellen die in een petrischaal groeien, wordt de groei van de kanker met ongeveer 9% verminderd.

Maar zet mensen gedurende een jaar op een plantaardig dieet, en hun bloed kan het volgende doen. De bloedcirculatie in de lichamen van degenen die op een plantaardige basis aten hadden bijna acht keer de remmende kracht als het ging om de groei van kankercellen.

Echter dit was voor prostaatkanker, de #1 doodsoorzaak door kanker onder mannen. Bij vrouwen is borstkanker de #1 doodsoorzaak door kanker onder jonge vrouwen. Dus de onderzoekers wilden de studie herhalen, dit keer met borstkanker cellen van vrouwen. Maar ze wilden niet een heel jaar op de resultaten wachten. Vrouwen zijn nu stervende.

Dus, bedachten ze, laten we eens kijken wat een plantaardig dieet kan doen na slechts twee weken tegen drie verschillende vormen van menselijke borstkanker. De groei van kanker begon met 100% en daalde na het eten van een plantaardig dieet voor 14 dagen.

Hier is de foto van voor de interventie. Een laag van borstkanker cellen ligt in een petrischaal, en dan wordt het blood van vrouwen die het standaard Amerikaanse dieet eten erop gedruppeld. En zoals je kunt zien, zelfs het bloed van vrouwen die een behoorlijk slecht dieet volgen kan tot op zekere hoogte kanker afbreken.

Maar na slechts twee weken gezond eten werd er bloed afgenomen van dezelfde vrouwen - dus ze dienden als hun eigen controlegroep, dezelfde vrouwen, twee weken later, hun bloed werd gedruppeld op een nieuwe ondergrond van borstkanker cellen, en dit is alles wat overblijft. Slechts een paar individuele kankercellen bleven over. Hun lichamen opgeschoond! Voor en na slechts twee weken gezond eten. Het bloed in de bloedbaan werd zo veel vijandiger tegenover kanker.

Het vertragen van de groei van kankercellen is mooi, maar ervan verlost zijn is nog veel beter. Dit noemen we apoptose, geprogrammeerde celdood. Na het eten van gezond voedsel was hun eigen lichaam in staat om op een één of andere manier te her-programmeren waardoor de kankercellen gedwongen werden vervroegd met pensioen te gaan. Dit is wat wij noemen "TUNEL Imaging," het meten van DNA-fragmentatie, celdood. Dus stervende kankercellen zijn te zien als kleine witte stippen.

Dus, nogmaals, dit is wat het bloed van de gemiddelde vrouw kan doen tegen borstkanker cellen. Ze kan er een paar uitschakelen. Je kan één stervende kankercel zien daar linksboven. Maar dan na 14 dagen gezond plantaardig dieet leven kan haar bloed dit doen. Het is alsof je een heel ander persoon van binnen bent! Hetzelfde bloed dat nu door de lichamen van deze vrouwen stroomt kreeg de kracht om borstkanker-groei aanzienlijk te vertragen en te stoppen na slechts twee weken het eten van een plantaardig dieet.

Wat voor soort bloed willen wij in ons lichaam? Wat voor soort immuunsysteem? Willen we bloed dat als het ware omrolt wanneer er nieuwe kankercellen opduiken, of willen we bloed dat circuleert in elk hoekje en gaatje van ons lichaam met de kracht om het te vertragen en te stoppen?

Deze drastische versterking van de verdediging tegen kanker was na 14 dagen van een plantaardig dieet en lichaamsbeweging. Ze lieten deze vrouwen 30 tot 60 minuten per dag buiten lopen. Nou, als je twee dingen doet, hoe weet je dan welke rol het dieet heeft gespeeld? Wetenschappers besloten het op de proef te stellen.

Deze meet het opruimen van kankercellen. Dat is wat we eerder zagen, het effect van bloed van degenen die een plantaardig dieet aten (in dit geval voor gemiddeld 14 jaar) samen met milde lichaamsbeweging - zoals dagelijks buiten wandelen. Met plantaardige voeding en wandelen - dit is het soort van kankercel opruiming dat je krijgt. Vergelijk dat met de kanker stopkracht van de gemiddelde sedentaire Amerikaan, die in feite nul is.

Deze middelste groep, echter, had in plaats van 14 jaar op een plantaardig dieet, 14 jaar lang een standaard Amerikaanse dieet - maar 14 jaar met dagelijkse, inspannende, urenlange lichaamsbeweging, zoals conditietraining. De onderzoekers wilden weten of als je hard genoeg sport, en lang genoeg sport, kan je dan concurreren met een aantal wandelende planteneters? En het antwoord is: lichaamsbeweging hielp. Geen twijfel. Maar, 5.000 uur in de sportschool was niet te vergelijken met een plantaardig dieet.

Dezelfde TUNEL Imaging als voorheen - zelfs als je veel op de bank hangt en gebakken aardappelen eet, is je lichaam niet helemaal weerloos. Het bloed in je bloedbaan kan een paar kankercellen doden. Maar beweeg voor 5,000 uur, en je kan kankercellen doden links en rechts. Maar niets lijkt kanker een grotere schop onder de kont te geven dan een plantaardig dieet. Wij denken dat het een gevolg is van dierlijke eiwitten - vlees, eiwit, en zuivel eiwitten - verhogen het niveau van IGF-1 in ons lichaam.

Insuline-achtige groeifactor-1 is een kankerverwekkend groeihormoon dat betrokken is bij de overname en de progressie van kwaadaardige tumoren. Hier is het experiment dat IGF-1 echt als de schurk aanwees.

Hetzelfde als de vorige keer - volg een plantaardig dieet. De groei van kankercellen daalt, en kanker-celdood schiet omhoog. Maar hier is de crux. Wat als je de hoeveelheid zojuist uit je lichaam verbannen IGF-1 weer aan de kanker toevoegt omdat je begonnen bent met gezonder eten?

Het elimineert het "dieet en lichaamsbeweging" effect op een doeltreffende wijze. Het is alsof je helemaal nooit bent begonnen met gezond eten. De reden waarom één an de grootste prospectieve studies over voeding en kanker vond dat de gevallen van alle soorten kanker gecombineerd lager was onder hen die meer plantaardig eten, kan komen omdat ze minder dierlijke eiwitten, minder vlees, eiwit en melkeiwit, eten, en dus uiteindelijk minder IGF-1 hebben, wat weer minder kankergroei betekent.

Hoeveel minder kanker? Mannen en vrouwen van middelbare leeftijd met een hoge eiwit inname hadden een 75% toename in totale sterfte en een viervoudige toename van het risico op sterfte uitsluitend aan kanker. Maar niet alle eiwitten, in het bijzonder dierlijke eiwitten, wat logisch is, gezien de hogere IGF-1 niveaus.

De academische instelling stuurde een persbericht met een memorabele openingszin. "Die kip vleugel die je eet kan net zo dodelijk zijn als een sigaret," waarin werd uitgelegd dat het eten van een dieet rijk aan dierlijke eiwitten tijdens de middelbare leeftijd maakt je kans om aan kanker te sterven vier keer groter - een sterfte risicofactor die vergelijkbaar is met het roken van sigaretten.

Wat was de reactie op de onthulling dat diëten met veel vlees, eieren en zuivel net zo schadelijk voor de gezondheid zouden kunnen zijn als roken? Nou, één voedingswetenschapper antwoordde dat het mogelijk gevaarlijk was om de effecten van roken met de effecten van vlees en zuivel te vergelijken. Waarom?

Omdat een roker zou kunnen denken, "Waarom zou ik stoppen met roken als mijn broodje ham en kaas net zo slecht is voor mij?" (Dus kunnen we beter niet iedereen over dit hele dierlijke eiwitten ding vertellen).

Dat doet me denken aan een bekende sigarettenadvertentie van Phillip Morris die probeerde om de risico's te bagatelliseren door te zeggen: "Hey, je denkt dat tweedehands rook slecht is (dat het risico op longkanker met 19% vergroot)." Nou, hey, het drinken van één of twee glazen melk per dag kan driemaal zo slecht zijn (62% hoger risico op longkanker). Of het verdubbelen van je risico door vaak te koken met olie, of een verdrievoudiging van je risico op hart- en vaatziekten door niet vegetarisch te eten, of een vermenigvuldiging van je risico met zes door het eten van veel vlees en zuivel."

"Dus," concluderen zij, "laten we het wat relativeren! Het risico op longkanker door meeroken, zou veel kleiner kunnen zijn dan het risico van andere dagelijkse activiteiten. Dus, adem diep. Dat is hetzelfde als zeggen: "Maak je geen zorgen om te worden neergestoken, omdat neergeschoten worden zo veel erger is."

Uh, wat dacht je van geen van beide? Bij risico's is het niet: 2 keer min is plus. Natuurlijk zult u gemerkt hebben dat Phillip Morris gestopt is met zuivel de schuld te geven, toen ze eenmaal Kraft Foods gekocht hadden. Ik bedoel maar ...

Hoe Niet te Sterven aan Diabetes

Type 2 diabetes kan worden voorkomen, gestopt en zelfs worden omgekeerd met een plantaardig dieet, iets wat we sinds de jaren '30 weten. Binnen 5 jaar, kon bijna een kwart van de diabetici helemaal stoppen met insuline. Maar plantaardige diëten zijn relatief caloriearme diëten. Misschien werd hun diabetes alleen beter, omdat ze zo veel gewicht verloren?

Om dat uit te vogelen moet je een onderzoek doen waar je mensen over laat schakelen naar een gezond dieet, maar hen dwingt zoveel voedsel te eten dat zij niet afvallen. Dan kunnen we zien of plantaardige diëten specifieke voordelen hebben naast het gemakkelijk gewichtsverlies. Nou ja, we hebben er 44 jaar op moeten wachten, maar hier is het dan.

De proefpersonen werden elke dag gewogen en zodra ze begonnen af te vallen, werden ze gedwongen om meer te eten in feite, zo veel meer voedsel dat sommige deelnemers er problemen mee hadden om het allemaal op te eten. Zij reageerden als: "Oh, niet nog een salade. Ugh!" Maar ze pasten zich aan, zodat er geen duidelijke gewichtsverandering ontstond ondanks het beperken van vlees, eieren, zuivel en junk.

Dus zonder gewichtsverlies helpt een plantaardig dieet nog steeds? Over het algemeen was de behoefte aan insuline met 60% verminderd, en de helft van de diabetici konden helemaal van hun insuline af komen ondanks het zelfde gewicht. Hoeveel jaar heeft dat geduurd? Nee, 16 dagen - 16 dagen later.

Dus we praten over diabetici die al 20 jaar diabetes hebben - 20 eenheden insuline per dag injecteren. En maar 13 dagen later, zijn ze al helemaal van hun insuline verlost, door minder dan twee weken op een plantaardig dieet, zelfs zonder gewichtsverlies. 20 jaar diabeet en dan van alle insuline af in minder dan twee weken. 20 jaar diabeet, omdat niemand hen over een plantaardig dieet had verteld.

Dit is patiënt nr. 15: 32 eenheden insuline op het controle dieet, en dan 18 dagen later op niets --lagere bloedsuikers op 32 eenheden minder insuline. Dat is de kracht van planten. En dat gebeurde zonder enig gewichtsverlies. Zijn lichaam begon gewoon veel beter te werken! En als bonus, zakte zijn cholesterol als een baksteen, onder de 150 - in 16 dagen. Zoals een matige verandering in voeding meestal alleen resulteert in een matige reductie in cholesterol, hoe gematigd wil je jouw diabetes hebben?

"Alles met mate" kan meer waarheid bevatten dan sommige mensen zich realiseren. Matige veranderingen in dieet kunnen diabetici opzadelen met matige blindheid, matig nierfalen, matige amputaties - misschien alleen een paar tenen of zo. Matiging in alles is niet per se een goede zaak. Vergeet niet dat de studie die beweerde te bewijzen dat diëten hoog in vlees, eieren en zuivel even schadelijk voor de gezondheid zouden zijn als roken, wat suggereert dat mensen die veel dierlijke eiwitten eten vier keer zoveel kans hebben om aan kanker of diabetes te sterven.

Maar als je kijkt naar het eigenlijke onderzoek, zie je dat dat gewoon niet klopt. Degene die veel dierlijke eiwitten aten, hadden niet maar vier keer meer risico om aan diabetes te sterven, ze hadden 73 keer het risico op sterfte door diabetes. Alleen degenen die gematigdheid kozen (en een matige hoeveelheid dierlijk eiwit aten) hadden slechts 23 keer het risico op overlijden door diabetes.