Hoe je covid-19 kunt vermijden?
Hoe je covid-19 kunt vermijden?
De beste manier om covid-19 te overleven is om het nooit op te lopen.
Wat regeringen kunnen doen is beperkt.
Voorlopig bewijsmateriaal uit Japan suggereert dat het aflasten van evenementen en bijeenkomsten de verspreiding van covid-19 kunnen vertragen met wel 35%, maar dat was niet genoeg om de uitbraak in te perken.
Tijdens de ongebreidelde fase van een pandemie is het beste wat we kunnen doen schuil zoeken door thuis te blijven om het contact met mensen buiten ons huishouden zoveel mogelijk te beperken.
Dat is iets dat alle niet-essentiële arbeiders kunnen doen.
Zoals het American Journal of Emergency Medicine het simpel stelde, thuisblijven redt levens.
Dit is hoe sociaal afstand houden werkt.
In plaats van een scenario zoals dit... begin je enkele van deze exponentiële transmissieketens te onderbreken dus het thuis blijven van één persoon kan een enorm effect hebben.
En je kunt niet gewoon wachten totdat je hoort dat het in jouw buurt gekomen is.
Ik ben opgegroeid in Wyoming, wat na enkele maanden slechts een paar honderd bevestigde gevallen had in de hele staat.
Maar tegen de tijd dat een enkel sterfgeval voorkomt in je gemeenshap, zijn er waarschijnlijk al honderden of zelfs duizenden gevallen.
We hebben gewoonweg niet genoeg getest, dus tenzij je op een afgelegen onbewoond eiland woont—een onbewoond eiland met een goede internetverbinding als je dit aan het kijken bent— dan moet je maar aannemen dat het virus zich in jouw buurt bevindt waar je ook woont.
Als je je huis uit moet om essentiële diensten te verlenen, voor iemand zorgen of voedsel afleveren, probeer dan een veilige afstand te bewaren tot anderen en goed je handen te ontsmetten elke keer dat je een publiek oppervlak aanraakt voordat je je slijmvliezen aanraakt, namelijk je ogen, of de binnenkant van je neus of mond.
Dat is goed sociale afstand houden.
Dit... juist niet.
Zo gauw de pandemie meer onder controle is, er voldoende getest wordt, en de gezondheidszorg niet langer overwelmt is, kunnen we beginnen deze sociale aftstandsvoorzorgen te versoepelen, tenminste voor minder vatbare personen.
Het goede nieuws is dat je anderen niet kunt besmetten als je zelf niet besmet bent en je kunt het virus niet oplopen tenzij het virus met jou in contact kan komen.
Men denkt dat het covid-19-coronavirus wordt overgedragen van de ene persoon naar de andere via ademhalingsdruppeltjes die door besmette personen worden uitgehoest en zich door de lucht banen en dan belanden in de neus, in de mond, of misschien zelfs in de ogen van een nabije persoon.
Zoals op een bord uit 1918 stond: speetsel verspreidt de dood.
Indirecte wegen voor verspreiding zijn jezelf te besmetten door het aanrake van je ogen, neus en mond met handen die besmet zijn door een voorwerp of oppervlak met virus erop, zoals in je ogen wrijven of je neus peuteren nadat je iemands hand hebt geschud, of een publiek oppervlak hebt aangeraakt, zoals een liftknop, een railing, benzinepomp of toiletklink.
Het niveau van virussen die in het snot van covid-19-lijders rondzwemmen kan zo'n miljoen per druppel bereiken, wat verklaart hoe makkelijk het voor ze is om hun directe omgeving zo grondig te besmetten.
De aanwezigheid van het covid-19-virus in stoelgang-stalen tot twee weken lang na de besmetting—je kunt zelfs inderdaad een negatieve keeltest maar een positieve stoelgangtest hebben—suggereert... nog een manier waarop toiletten mogelijk besmetting kunnen overdragen.
Zoals je wellicht herinnert van mijn waarom-je-tandenborstels-moet-ontsmetten-met-witte-azijn video, moderne spoelende toiletten verstuiven een pluim van tot wel 145.000 druppeltjes toiletwater in de lucht, die ten minste dertig minuten rond kunnen blijven zweven.
Dit zou één van de manieren kunnen zijn waarop het poliovirus wordt overgedragen.
Dus, hou je deksel dicht.
Doe het deksel omlaag voordat je doorspoelt en was uiteraard grondig je handen.
De aanwezigheid van het coronavirus in feces is de reden dat de Oregon gezondheidsinstantie heeft aangeraden dat mensen hun perzik emoji pauzeren, en dat de New York Post vroeg of coronavirus zich door scheten kan verspreiden, de suggestie zijnde dat winderigheid aerosol-genererend kan werken, en ik was verbaasd toen ik zag dat dit daadwerkelijk op de proef is gesteld.
"Het begon met een vraag van een verpleegster."
Ze wilde weten of ze de steriele omgeving van de operatiezaal besmette.
De onderzoekers wouden het per se weten.
Ze vroegen een collega om een wind te laten op twee petrischaaltjes, zowel volledig gekleed als met de broek omlaag.
En... alleen de naakte wind ontspruitte bacteries, wat suggereert dat kleren als filter dienen.
Een broek is als een masker voor je achterwerk, zowel voor de darmbacteriën als voor de spettercirkel van huidbacteries die werd gevonden, die naar gedacht onder grote snelheid van de billen werd geblazen.
De eindconclusie – laat geen naakte wind in de buurt van voedsel, of tenminste binnen vijf centimeter van voedsel.
Het artikel in de New York Post gaf vergelijkbaar advies, en adviseerde dat mensen hieraan geen schijt moeten hebben.
Een heel andere mening van geruisloos maar dodelijk... (kuch kuch)
Uitgehoeste virussen kunnen het echter verder brengen dan 5 cm, en daarom is het veiliger boodschappen te laten afleveren dan zelf te winkelen...
Tijdens de SARS-uitbraak werden sporen van de virus niet alleen gevonden op items die door patiënten zelf werden behandeld (zoals afstandsbedieningen) en oppervlakken die werden aangeraakt door wie met de patiënten omging (zoals een koelkastdeur op een verpleegkundigenpost), maar ook zwevend in luchtmonsters uit verpleegkamers van besmette patiënten, wat wijst op de mogelijkheid van een robuustere overdracht door de lucht dan enkel hoestdruppeltjes.
Een soortgelijke studie in de verpleegkamer van een covid-19-patiënt vond de virus op de meerderheid van de onderzochte oppervlakken, maar alle luchtmonsters waren negatief.
Sindsdien hebben we echter gevonden dat het anders ligt.
Onderzoeken op de Nebraska Biocontainment Unit en de National Quarantine Unit vonden dat de meerderheid van de luchtmonsters positief testten voor sporen van het virus— zelfs in de gangen buiten de kamers van de patiënten.
De onderzoekers waren echter niet in staat om vast te stellen of rondzwevend virus besmettelijk was, gegeven de extreem lage concentraties, slechts enkele delen per liter lucht.
Niettemin, omdat we weten dat het virus urenlang actief kan blijven als het experimenteel in de lucht wordt verstuifd, zouden we heel voorzichtig moeten zijn voor gezondheidswerkers in aerosal-genererende medische procedures.
Hoe lang blijft het virus actief op besmette oppervlakken?
Je hebt wellicht gehoord dat coronavirus, net als griepvirus, een "envelopvirussen" is.
Wat is die envelop?
Als coronavirussen, hier in het geel, uit besmette cellen kiemen, hier in het blauw, omhullen ze zich in de buitenlaag van onze cellen.
Ze zijn gewikkeld in een gestolen strook van onze eigen celwanden.
Deze vettige laag helpt ze om zich te verbergen van onze immuuncontrole omdat het er als onszelf uitziet, maar het maakt ze ook ontvankelijk voor disinfectie en inactivering door de omgeving.
Een virus zonder envelop, zoals polio, kan het wekenlang buiten het lichaam uithouden, terwijl envelopvirussen het meestal slechts enkele dagen volhouden.
Voor een envelopvirus is het coronavirus echter vrij resistent
Er is een coronavirus dat varkens besmet, bijvoorbeeld, dat een maand op niet-poreuze oppervlakken zoals metaal, plastic of glas kan blijven, maar menseljke coronavirussen houden het op z'n meest ongeveer een week vol.
Op koper en messing zouden coronavirussen slechts een paar minute kunnen overleven bij lage concentraties en een paar uur bij hogere concentraties.
Maar verschillende coronavirussen hebben verschillende stabiliteit in de omgeving.
Het SARS-coronavirus gaat meer dan zes dagen mee gedroogd op plastic, terwijl een van de verkoudheidscoronavirussen het niet eens drie dagen volhoudt.
Het SARS-virus houdt het tot vier dagen vol in water of aarde, maar overleeft slechts minutenlang na het drogen op papier in een lage dosis, of tot een dag in hogere dosis, en minder dan een uur op een katoenen doekje.
Maar hoe zit het met SARS-2, het coronavirus dat covid-19 veroorzaakt?
Het covid-19-virus schijnt stabieler te zijn op papier dan het SARS-virus, met infectiviteit uitgedooft slechts na 24 uur op dezelfde dosis dat het SARS-virus inactief maakte na acht uur.
De halveringstijd van het covid-19-virus op staal of plastic is ongeveer zes uur, en dus is ongeveer 99% weg na 48 uur, maar het duurt tot wel 96 uur voordat alle infectiviteit is verdwenen.
Op textiel zou het covid-19-virus het maar ongeveer een dag kunnen uithouden, maar op de buitenlaag van een chirurgisch masker kan het op z'n minst een hele week overleven.
Op printpapier lijkt het covid-19-virus het minder dan drie uur vol te houden.
Het virus kan je echter alleen besmetten als je het binnenkrijgt.
Het virus op je vingers hebben is alleen een probleem als je jezelf besmet door het virus over te brengen naar je ogen, neus of mond.
Het is grappig wanneer men onderzoek doet naar iets als verkoudheid om te zien of de overdracht groter is door de lucht of door aanraking, en ze doen mensen in deze rare armbeugels zodat ze hun elleboog niet kunnen buigen en dus hun gezicht niet kunnen aanraken.
Het virus op je vingers hebben is alleen een probleem als je jezelf besmet door het virus over te brengen naar je ogen, neus of mond.
Het is niet je hele gezicht—je voorhoofd, wang of kin aanraken is waarschijnlijk niet gevaarlijker dan je elleboog aanraken.
Het virus kan niet door je huid dringen.
Het virus kan zich alleen repliceren in levende cellen, en de buitenlaag van huid is bedekt met een beschermende laag dode huidcellen.
Om in je longen te dringen moet het virus de weg vinden naar je slijmvliezen, de natte bedekking van je ogen, neusgaten en mond.
De reden dat je neus snotterig wordt als je huilt is dat tranen weglopen door kleine kanalen in je neusbeen en in je neusgaten lekken, en virussen in je ogen kunnen via dezelfde route in je longen belanden.
Zolang je je gezicht niet aanraakt, wat maakt het dan uit of oppervlakken zijn besmet?
Omdat je je gezicht wel degelijk aanraakt.
Het vaak genoemde cijfer van 23 keer per uur is een overschatting, omdat van de aanrakingen genoteerd in die studie van universiteitsstudenten de meeste de huid van het gezicht betroffen, maar tien aanrakingen per uur waren aan de ogen, neus of mond.
Volwassenen die werden gefilmd in een kantooromgeving deden het slechter, die raakten hun neusgaten, ogen of lippen gemiddeld bijna 16 keer per uur aan.
Hoe zit het met artsen?
Medische vakmensen werden stiekem geobserveerd tijdens een looprondles in een ziekenhuis.
En... ongeveer één op de drie personen peuterde tenminste één keer in hun neus.
In huisartspraktijken raakten klinish en ander personeel gemiddeld 19 keer per twee uur hun ogen, neus of mond aan (met een spreiding van nul tot meer dan 100 aanrakingen).
Verontrustender, wat de veiligheid van patiënten betreft, was echter de bevinding dat artsen slechts zo'n 30% van de tijd dat dit moet hun handen wassen—zelfs in de Intensive Care.
En, zelfs als ze daadwerkelijk hun handen wassen duurt dit gemiddeld minder dan negen seconden.
Hoe onze darmbacteriën eieren gebruiken om kanker te versnellen
Hoe onze darmbacteriën eieren gebruiken om kanker te versnellen
We zijn niet alleen wandelende afstammelingen van de Homo sapiens, we lopen ook rond met miljarden aan symbiotische commensale micro-organismen in onze darmen en op elk ander oppervlak van ons lichaam.
Het aantal bacteriële cellen in onze darmen is groter dan het aantal menselijke cellen in ons hele lichaam.
In feite is slechts 10% van het DNA in ons lichaam menselijk.
De rest zit in ons microbioom, de microben die we delen met die wandelende gemeenschap, oftewel ons lichaam.
Wat voeren ze uit?
Onze darm-microbiota, of microbioom van darmbacteriën, fungeren als een filter voor onze grootste blootstelling aan het milieu: wat we eten.
Technisch gezien is eten een vreemd voorwerp dat we elke dag met ponden tegelijk in ons lichaam opnemen.
En de microbiële gemeenschap in ieder van ons bepaalt voor een groot deel hoe we die maaltijden ervaren.
Ons metabolisme en de opname van voedsel worden dus bepaald door dit filter van bacteriën.
Maar als we veel vlees, gevogelte, vis, melk, kaas en eieren eten, bevorderen we de groei van bacteriën die choline en carnitine omzetten uit dat voedsel in TMA, trimethylamine, dat kan oxideren in TMAO en onze slagaders ernstig beschadigt waardoor we een groter risico lopen op een hartaanval, beroerte en overlijden.
We zijn bekend met deze zorgwekkende omzetting van choline in trimethylamine sinds meer dan 40 jaar.
Maar dat was lang voordat we wisten van het verband met hart- en vaatziekten.
Waarover waren ze toen bezorgd?
Welnu, deze methylamines kunnen nitrosamines vormen, die bekend staan om hun carcinogene activiteit, ofwel kankerverwekkend zijn.
Dus waar in onze voeding is choline te vinden?
Voornamelijk in vlees, eieren, zuivel en bewerkte granen.
Het verband tussen vlees en kanker verbaast waarschijnlijk niemand meer.
In feite, alleen al vanwege industriële vervuilende stoffen, zoals pcb's, zouden kinderen wellicht niet meer dan vijf porties per maand moeten eten van vlees als rundvlees, varkensvlees of kip in totaal.
Maar hoe zit het met kanker en eieren?
Al in de jaren '70 waren er studies die wezen op een verband tussen eieren en darmkanker, maar dat was slechts gebaseerd op zogenaamde ecologische data, waaruit bleek dat in landen waar meer eieren gegeten werden meer kanker zou voorkomen, maar dat kon aan zoveel dingen liggen.
Dat moest onderzocht worden.
Daar werd mee begonnen in de jaren '80, en tot in de jaren '90 werden er vijftien onderzoeken gepubliceerd, waarbij 10 een direct verband aanwezen tussen het eten van eieren en darmkanker, en vijf geen verband aantoonden.
Tot 2014 werden er nog tientallen studies gepubliceerd waarin werd bevestigd dat eieren inderdaad een rol spelen bij het ontstaan van darmkanker, hoewel er geen verband werd ontdekt tussen het eten van eieren en de ontwikkeling van premaligne poliepen, wat erop wijst dat eieren eerder een rol spelen bij de promotie-fase van kankergroei, het versnellen van de kankergroei, dan bij het ontstaan van kanker.
En daarmee zijn we aangeland in 2015.
Misschien is het de TMAO die wordt aangemaakt door choline in vlees en eieren waardoor de groei van kanker wordt bevorderd.
En inderdaad, in de Women's Health Initiative studie, hadden vrouwen met het hoogste gehalte TMAO in hun bloed ongeveer 3 keer zoveel kans op darmkanker, wat erop wijst dat het TMAO-gehalte mogelijk kan helpen om te voorspellen of er sprake is van een verhoogd risico op darmkanker.
Hoewel er meer bewijs schijnt te zijn voor een verhoogd risico op borstkanker door het eten van eieren dan voor het risico op prostaatkanker, werd in de enige andere studie over TMAO en kanker gekeken naar prostaatkanker, en daaruit bleek inderdaad een hoger risico.
Voeding is lang beschouwd als een belangrijke factor voor gezondheid.
Met de revolutie inzake microbioom van het afgelopen decennium echter, beginnen we te begrijpen hoe voeding van invloed kan zijn op een uitwisseling tussen ons en de anderen binnenin ons, en het hele verhaal rond TMAO levert sterk bewijs op voor de interactie tussen darmbacteriën en ziekten.
Aangezien choline en carnitine de voornaamste bronnen zijn voor de aanmaak van TMAO, zou de meest logische strategie voor interventie kunnen zijn om minder vlees, zuivel en eieren te eten.
Als we lang genoeg plantaardig eten, kunnen we de microbiële gemeenschap in onze darmen daadwerkelijk veranderen, en wel zodanig dat ze geen TMAO aanmaken, zelfs als we dat zouden proberen.
De theorie dat je bent wat je eet wordt eindelijk ondersteund door wetenschappelijk bewijs.
Maar misschien hoeven we straks niet meer gezond te eten.
Binnenkort kunnen we misschienn ons microbioom een pilletje geven om op die manier een gezond hart- en vaatstelsel te bevorderen.
Hoe voorkom je dat je doodgaat aan nierfalen?
Hoe voorkom je dat je doodgaat aan nierfalen?
Nierfalen kan zowel worden voorkomen en behandeld met een plantaardig dieet, en geen wonder; nieren zeer vasculaire organen.
Harvard onderzoekers vonden drie belangrijke dieet risicofactoren. voor een afnemende nierfunctie: dierlijk eiwit, dierlijk vet en cholesterol.
Dierlijk vet kan de structuur van de nieren wijzigen, gebaseerd op studies zoals deze, die vet toont, die verstopping veroorzaken zoals te zien bij autopsie van de nieren.
En dierlijke eiwitten kunnen een diepgaand effect hebben op een normale nierfunctie, wat hyperfiltratie heet, het verhogen van de werklast van de nier; maar plantaardige eiwitten doen dit niet.
Eet een maaltijd van tonijn en je kan de toegenomen druk op de nieren zien oplopen binnen 1, 2, 3 uur na de maaltijd, zowel bij non diabetici als diabetici.
Dus we praten niet over nadelige gevolgen decennia later op de weg, maar letterlijk binnen een paar uur nadat het onze mond in gaat.
Wat nu, als je in plaats van een tonijnsalade sandwich, je een tofu salade sandwich had genomen, met exact dezelfde hoeveelheid eiwit, wat gebeurt er dan?
Geen effect.
Omgaan met plantaardige eiwitten is geen probleem.
Waarom zorgt dierlijk eiwit voor overbelasting, en plantaardige eiwitten niet?
Dit lijkt het gevolg te zijn van de ontsteking die wordt geactiveerd door de consumptive van dierlijke producten.
Hoe weten we dat?
Omdat, als je een krachtig anti-inflammatoir geneesmiddel samen met die tonijn geeft, je de hyperfiltratie weg kunt nemen, de eiwit lekkage reactie op vlees eten.
Dan is er de zuur belasting.
Dierlijk voedsel - vlees, eieren, zuivel - blijken zuur te vormen in de nieren, wat kan leiden tot buisvormige toxiciteit, dat de kleine, gevoelige nierbuisjes beschadigen
Dierlijk voedsel blijkt zuurvormend - vooral vis, dat slechter is dan varkensvlees en gevogelte, terwijl plantaardige voedingsmiddelen relatief neutraal lijken te zijn, of feitelijk alkalisch, basevormend en het zuur te neutraliseren.
Dus de sleutel tot het stoppen van de progressie van chronische nierziekte ligt wellicht op de groenteafdeling, niet in de apotheek.
Vandaar dat men plantaardige diëten jarenlang gebruikt om nierziekte te behandelen.
Hier zie je eiwit lekkage van het conventionele zoutarm dieet, wat artsen typisch voorschrijven aan iemand met afnemende nierfunctie, gewijzigd naar veganistisch eten met supplementen, en terug naar het gewone dieet, plantaardig, conventioneel, plantaardig; om- en om de verstoorde nierfunctie als een lichtschakelaar aan en uitzetten op basis van wat er in hun mond is gegaan.
Hoe Niet Te Sterven: Een Geanimeerde Samenvatting
Hoe Niet Te Sterven: Een Geanimeerde Samenvatting
Het begon allemaal met mijn oma.
Ik was nog maar een kind toen de artsen mijn oma in een rolstoel naar huis stuurden om te sterven.
Gediagnosticeerd met eindstadium hartziekte, had ze al zoveel bypass-operaties gehad dat de chirurgen geen andere opties zagen.
Aangewezen tot een rolstoel, vreselijke borstpijn, vertelden haar artsen dat ze niets meer voor haar konden doen.
Haar leven was voorbij op 65-jarige leeftijd.
Maar toen hoorde ze over Nathan Pritikin, één van onze eerste pioniers van leefstijl geneeskunde, en wat daarna gebeurde werd gedocumenteerd in Pritikin's biografie.
Het gaat over Frances Greger, mijn oma.
Het was een in-huis-programma waar iedereen op een plantaardig dieet werd geplaatst en vervolgens langzaamaan begon met een oefeningsprogramma.
Ze kwam binnen in een rolstoel, en ze vertrok lopend.
Binnen een paar weken liep ze 16 kilometer per dag en ze leefde daarna nog 31 jaar en kon tot de leeftijd van 96 blijven genieten van haar zes kleinkinderen, waaronder ik.
Haar wonderbaarlijke herstel had niet alleen één van die kleinkinderen geïnspireerd om een carrière in geneeskunde na te streven, maar gaf haar genoeg gezonde Jaren om hem te zien afstuderen van medische school, dus het is echt allemaal te danken aan haar.
Tijdens mijn medische opleiding was ik geschokt toen ik ontdekte dat al dit bewijs over het genezen van chronische ziekte door veranderingen in de levensstijl—het helen van slagaders zonder gebruik van medicijnen, zonder operatie—grotendeels werd genegeerd door de reguliere geneeskunde.
Wacht even, als de genezing van onze #1 doodsoorzaak weggestopt zou kunnen worden, wat zou er dan nog meer verborgen zijn in de medische literatuur dat mijn patiënten zou kunnen helpen?
Ik maakte het de missie van mijn leven om daar achter te komen.
Dat leidde me tot de oprichting van NutritionFacts.org en dat bracht me ertoe om een boek te gaan schrijven, "Hoe Niet te Sterven".
Uit onderzoek blijkt dat mensen de kracht van pillen en procedures om hen gezond te houden overschatten.
Bijvoorbeeld, patiënten geloven dat cholesterolverlagende statines ongeveer twintig keer effectiever zijn dan dat ze in werkelijkheid zijn in het voorkomen van hartaanvallen.
Het is dan ook niet gek dat de meeste mensen blijven vertrouwen op medicijnen om hen te redden!
Maar onze meest voorkomende doodsoorzaken worden niet veroorzaakt door de tekortkomingen van medicijnen.
Het geheim is dat de meeste ondervraagden aangaven dat ze niet bereid zouden zijn om veel van deze medicijnen te gebruiken als ze wisten hoe weinig baat deze producten daadwerkelijk hebben.
Terwijl het verbeteren van ons dieet niet alleen veiliger en goedkoper is, kan het ook effectiever zijn bij het voorkomen, stopzetten en genezen van een aantal van onze belangrijkste doodsoorzaken, omdat je de daadwerkelijke oorzaak van de ziekte behandelt.
Elk jaar zet de CDC de 15 belangrijkste doodsoorzaken op een rij, en dus heb ik een hoofdstuk over elke ziekte geschreven: Hoe Niet te Sterven van Hart-en Vaatziekten, Hoe
Niet te Sterven van Longziekte, Hoe Niet te Sterven van Hersenziekte, darmkanker, infecties, diabetes, hoge bloeddruk, leverziekten, bloedkanker, nierziekten, borstkanker, suïcidale depressie, prostaatkanker, Parkinson en hoe niet te sterven van de zogeheten iatrogene oorzaken, in wezen dood door dokter.
Dat is de eerste helft van het boek en het goede nieuws is dat we enorme controle hebben over ons gezondheids-lot en levensduur—de overgrote meerderheid van vroegtijdig overlijden en ziekte is te voorkomen met een plantaardig dieet en ander gezond gedrag.
Ik wilde echter niet zomaar een naslagwerk schrijven.
Ja, er zijn duizenden citaten van peer-reviewed wetenschappelijke artikelen, maar ook wilde ik dat het een praktische handleiding zou zijn om het enorme bewijs te kunnen toepassen in het dagelijks leven, en dat werd dus de tweede helft van het boek.
Ik begin eerst met een stoplicht systeem om producten te classificeren als zijnde rood licht, oranje licht of groen licht voeding
Al zijn er uitzonderingen waar ik over praat, het best beschikbare bewijs suggereert dat het gezondste dieet er een is die de inname van vlees, eieren, melk en bewerkte troep minimaliseert, en de inname van fruit, groenten, bonen (spliterwten, kikkererwten en linzen), volle granen, noten en zaden, paddestoelen, kruiden en specerijen maximaliseert.
Kortom, echt voedsel dat uit de grond groeit.
Dat zijn onze meest gezonde opties.
Sommige voedingsmiddelen hebben echter bijzonder geneeskrachtige kwaliteiten en dus staan zij centraal in mijn aanbevelingen van de Daily Dozen (Dagelijks Dozen) checklist van alle dingen die ik probeer in te passen in mijn dagelijkse routine.
Dus, bijvoorbeeld, adviseer ik een kwart theelepel van het kruid kurkuma per dag, een eetlepel gemalen lijnzaad, elke dag bosbessen, dagelijks groene bladgroenten, ik praat over de gezondste dranken, de gezondste zoetstoffen, hoeveel beweging je moet krijgen.
De gehele Daily Dozen lijst met aanbevolen portiegroottes is beschikbaar als gratis app voor zowel Android en iPhone, je kunt dit vinden door Dr. Greger's Daily Dozen op te zoeken.
Er is slechts één dieet dat ooit heeft bewezen dat het hart-en vaatziekten kan genezen in het meerendeel van de patiënten, namelijk dit plantaardige dieet.
Als een plantaardig dieet alleen al dat kon doen—onze #1 doodsoorzaak onder mannen en vrouwen genezen, zou dat dan niet het standaard dieet moeten zijn totdat het tegendeel bewezen is?
En het feit dat het ook effectief kan zijn bij het behandelen, stopzetten, en genezen van andere veelvoorkomende doodsoorzaken zoals hoge bloeddruk en diabetes type 2, zou het bewijs voor het eten van plantaardige voeding simpelweg overweldigend maken.
De meeste sterfgevallen in de Verenigde Staten zijn te voorkomen en hebben betrekking op voeding.
Volgens de meest grondige analyse van de risicofactoren die ooit gepubliceerd is—de Global Burden of Disease studie gefinancierd door de Bill en Melinda Gates Foundation—is de nummer één oorzaak van sterven in de Verenigde Staten onze voeding.
De nummer één oorzaak van ziekte is onze voeding, die nu het roken van tabak verstoten heeft naar plek #2.
Roken doodt nu slechts ongeveer een half miljoen Amerikanen elk jaar, maar dieet doodt momenteel honderdduizenden meer.
Dus is het duidelijk dat voeding het belangrijkste onderdeel is dat wordt onderwezen op de medische school, toch?
Het is het eerste aspect waar je arts over praat bij een bezoek, toch?
Hoe kan er zo'n grote scheiding zijn tussen de wetenschap en de beoefening van geneeskunde.
Artsen hebben een ernstig tekort aan voeding als het gaat om kennis.
De meeste artsen hebben gewoon nooit geleerd wat voor impact gezonde voeding kan hebben op het verloop van ziekte, dus studeren ze af zonder deze krachtige kennis in hun medische 'bagage' te hebben.
Er zijn ook institutionele barrières, zoals tijdsdruk en gebrek aan vergoeding.
Over het algemeen worden artsen niet betaald om mensen te begeleiden hoe ze voor zichzelf kunnen zorgen.
Natuurlijk speelt de farmaceutische industrie ook een rol in het beïnvloeden van medische kennis en beroepen.
Vraag je arts wanneer die voor het laatst is uitgenodigd door Big Broccoli om te gaan uit eten.
Lang geleden, waarschijnlijk.
Het is net als roken in de jaren '50.
We hadden al decennia aan wetenschap die het verband tussen roken en longkanker toonde, maar het werd genegeerd omdat roken normaal was.
De meeste artsen rookten.
De gemiddelde consumptie per hoofd van de bevolking was 4.000 sigaretten per jaar, wat betekent dat de gemiddelde Amerikaan een half pakje per dag rookte.
De American Medical Association stelde iedereen gerust dat roken—met mate—prima was.
Er was eenzelfde soort scheiding tussen de wetenschap en het overheidsbeleid.
Het duurde meer dan 25 jaar en 7.000 studies voordat het eerste Surgeon General rapport tegen roken uitkwam, in de jaren '60.
Je zou misschien denken dat ze na de eerste 6.000 studies al een hint zouden kunnen geven aan de mensen?
Het was een krachtige industrie.
En de hedendaagse vlees, suiker, zuivel, zout, ei, en bewerkte voedingsmiddelen industrieën gebruiken allen dezelfde tactieken als de tabaksindustrie om de wetenschap te proberen te verdraaien en het publiek te verwarren.
Totdat het systeem verandert, moeten we persoonlijke verantwoordelijkheid voor onze eigen gezondheid nemen, voor de gezondheid van onze familie.
We kunnen niet wachten tot de samenleving de wetenschap heeft erkend, want het is een kwestie van leven en dood.
Hoeveel vitamine D moet je nemen?
Hoeveel vitamine D moet je nemen?
Gerandomiseerde, gecontroleerde, klinische studies hebben aangetoond dat vitamine D-supplementen de levensduur verlengen.
Wat is de optimale dosis?
Welk bloed niveau wordt in verband gebracht met zo lang mogelijk leven?
In mijn negen-delige video-serie over vitamine D in 2011, merkte ik dat de relatie tussen vitamine D niveaus en mortaliteit een U-vormige curve vormt, wat betekent dat lage D niveaus wordt geassocieerd met een verhoogde mortaliteit, maar dit geldt ook voor te hoge niveaus, met het ideaal punt rond de 75 of 80 nmol / l, gebaseerd op individuele studies zoals deze.
Waarom zouden hogere D-niveaus worden geassocieerd met een hoger risico?
Nou, dit was een bevolkingsonderzoek, dus weet je niet zeker wat eerst kwam.
Misschien heeft de hogere vitamine D geleid tot een hoger risico, of misschien leidt een hoger risico tot de vitamine D, wat betekent dat mensen die het misschien niet zo goed deden vitamine D waren voorgeschreven.
Misschien komt het omdat dit Scandinavische studies zijn, waar de neiging om veel levertraan te nemen hoog is, als vitamine D-supplement, een lepel hiervan kan de aanvaardbare maximale dagelijkse inname overschrijden van vitamine A, met nadelige gevolgen zelfs als je het niet injecteert in je penis.
Ik was verbaasd om te zien dat levertraan stond in de lange lijst van dingen die mannen hebben geprobeerd om te injecteren in zichzelf omdat ze vonden dat ze tekortkwamen, hoewel ze misschien uiteindelijk nog minder hadden na al de reconstructieve chirurgie.
Hoe dan ook, de U-vormige curve is oud nieuws.
Een geactualiseerde meta-analyse toont aan dat als vitamine D-niveaus van een populatie omhoog gaan, dat sterfte naar beneden lijkt te gaan en zo blijven, dat is goed, want dan hoeven we niet te testen om te zien of we het juiste niveau raken.
Routine testen van vitamine D-niveaus wordt niet aanbevolen.
Waarom? Nou, het kost geld, en bij de meeste mensen komen niveaus tot waar je wilt dat ze komen met voldoende zon of suppletie, dus bedachten ze dat het niet uitmaakt.
Maar ook omdat de test niet erg goed is -
De resultaten kunnen erg uiteen liggen.
Wat gebeurt er als je één enkele staal stuurt naar duizend verschillende laboratoria over de hele wereld?
Je zou misschien weinig variatie verwachten, maar niet dit.
Resultaten uit hetzelfde monster varieerden van minder dan 20 tot meer dan 100.
Dus afhankelijk van het lab waar uw arts het bloedmonster naartoe heeft gestuurd, kon je hier, of hier zijn, niet zo behulpzaam.
Dus wat is een veilige dosis voor het vermeende optimale niveau?
Duizend eenheden per dag zorgt bij de meeste mensen voor het gedoelde 75 nmol / l (dat is 30 ng / ml), maar met 'de meeste mensen' bedoelen ze 50%.
Om tot 85% van de bevolking tot 75 te krijgen vereist dit 2000 eenheden per dag.
2000 internationale eenheden per dag zou de curve verschuiven van hier naar hier.
Op die manier kunnen we de gemiddelde persoon nemen in het gewenste bereik zonder angst voor toxiciteit.
Je kunt te veel vitamine D nemen, maar problemen lijken pas te verschijnen bij bloedniveaus rond 250 wat overeenkomt met een dagelijkse dosis van meer dan 10.000.
Merk op dat als je zwaar bent je best 3000 neemt, of met overwicht, zelfs nog meer nemen.
Als je ouder dan 70 bent en niet genoeg zon krijgt, kunnen 3.500 eenheden nodig zijn om diezelfde 85% kans op het doelniveau te hebben.
Maar er is geen noodzaak voor de gemiddelde persoon om te blijven testen aangezien enkele duizenden per dag bij iedereen omhoog krijgt zonder het risico van toxiciteit.
OK, maar waarom stelt het Instituut van Geneeskunde de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid op 600-800 eenheden?
Eigenlijk zijn officiële aanbevelingen erg uiteen liggend, variërende van slechts 200 per dag, tot zelfs 10.000 per dag.
Ik zal dit binnenkort ophelderen.
Hoeveel beweging is goed voor je?
Hoeveel beweging is goed voor je?
Onderzoekers die bijdrages van Coca-Cola aannemen kunnen zeggen dat te weinig lichamelijke activiteit "Het grootste gezondheidsprobleem van de 21ste eeuw is."
Maar eigenlijk staat te weinig beweging op nummer vijf van redenen van overlijden in de Verenigde Staten en op nummer zes van redenen voor arbeidsongeschiktheid.
En te weinig beweging komt maar net in de globale top tien.
Zoals we hebben ontdekt, is dieet veruit onze meest voorkomende doodsoorzaak, gevolgd door roken.
Natuurlijk betekent dat niet dat je zomaar de hele dag op de bank kunt zitten.
Beweging verbetert mentale- en cognitieve gezondheid, slaap, kankerrisico, het immuunsysteem, hoge bloeddruk, en de levensduur.
Als de bevolking van de V.S. gezamenlijk genoeg zou sporten om de nationale B.M.I. 1 procent te verlagen, dan zouden 2 miljoen gevallen van diabetes, anderhalf miljoen gevallen van hart-en vaatziekten en beroertes, en 100.000 gevallen van kanker kunnen worden voorkomen.
Hoeveel zouden we het beste kunnen bewegen?
De nieuwste officiële richtlijnen voor lichaamsbeweging raden volwassen tenminste 150 minuten per week aerobics van gemiddelde intensiteit aan, wat uitkomt op iets meer dan 20 minuten per dag.
Dat is eigenlijk minder dan eerdere aanbevelingen van de Surgeon General, de CDC en de American College of Sports Medicine, die tenminste 30 minuten per dag aanbevolen.
Bewegingsdeskundigen lijken dezelfde fout te maken als voedingsdeskundigen; ze bevelen aan wat ze denken dat haalbaar is in plaats van ons vertellen wat uit onderzoek blijkt, zodat we zelf beslissingen hieruit kunnen maken.
Ze benadrukken al dat lichaamsbeweging beter is dan geen lichaamsbeweging; dus, waarom zouden ze niet stoppen met het volk te betuttelen en iedereen gewoon de waarheid vertellen?
Het is waar dat 150 minuten lopen per week beter is dan dan 60 minuten lopen per week.
Het volgen van de actuele aanbevelingen van 150 minuten lijkt het sterftecijfer te verminderen met 7 procent vergeleken met op de bank zitten.
Slechts 60 minuten per week wandelen vermindert het sterftecijfer maar met 3 procent.
Maar, 300 minuten per week wandelen vermindert het sterftecijfer met 14 procent.
Dus, twee keer zo veel lopen - 40 minuten per dag, tegenover de aanbevolen 20 - levert een dubbel voordeel op.
En, een wandeling van 60 minuten per dag kan het sterftecijfer verminderen met 24 procent!
(Ik gebruik lopen als voorbeeld, omdat het lichaamsbeweging is die bijna iedereen kan doen, maar hetzelfde geldt voor andere vergelijkbare activiteiten, zoals tuinieren of fietsen.)
Deze meta-analyse over lichaamsbeweging en levensduur ontdekte dat het equivalent van zo'n uur per dag stevig lopen met 6 km per uur goed was, maar 90 minuten was nog beter.
Hoe zit het met meer dan 90 minuten?
Helaas bewegen zo weinig mensen dagelijks zoveel dat er niet genoeg onderzoek was om een vergelijking te kunnen maken.
Als we weten dat 90 minuten lichaamsbeweging per dag beter is dan 60 minuten, en beter is dan 30 minuten, waarom is de aanbeveling dan slechts 20 minuten?
Ik snap dat maar de helft van alle Amerikanen maar de aanbevolen 20 minuten per dag halen;
Dus de deskundigen hopen alleen de mensen een zetje in de goede richting te geven.
Het is net als de voedingsrichtlijnen die ons adviseren om "minder snoep te eten."
Als ze het ons nou zouden vertellen zoals het is.
Dat is mijn bedoeling met NutritionFacts.org.
Handen wassen en ontsmetten om COVID-19 inactief te maken
Handen wassen en ontsmetten om COVID-19 inactief te maken
Omdat het zo moeilijk is voor mensen om niet onbewust hun gezicht aan te raken, is het zeer belangrijk om je handen te kunnen desinfecteren door je handen te wassen met water en zeep, gedurende minstens 20 seconden.
Het is niet duidelijk waarom de CDC voor die duur koos.
Er zijn aanwijzingen dat als je bacterieel besmette vleesresten op je handen hebt, dat dan 20 seconden wassen met zeep beter is dan 5 seconden zonder zeep -- duh— maar de meeste van de gepubliceerde zeep- versus zeeponderzoeken vergeleken 15 seconden met 30 seconden en ontdekten dat er geen zinvol verschil lijkt te zijn tussen 15 en 30. De aanbeveling om je handen 20 seconden met water en zeep te wassen is wellicht gemaakt om aan te moedigen dat geen plekje overgeslagen wordt.
Met onzichtbare fluorescerende of UV-kleurstoffen ontdekten onderzoekers dat de meest gemiste gebieden bij het wassen van je handen de vingertoppen, duimen en ruggen van handen omvatten.
Het is dus goed om er een gewoonte van te maken om alle stappen te doorlopen om alle oppervlakken te behandelen in plaats van alleen 20 seconden dezelfde bewegingen te maken.
Het laat de tijd een beetje sneller gaan als je een routine hebt.
Oh, en kunstnagels worden ontmoedigd omdat is aangetoond dat ze de effectiviteit van handenwassen verstoren.
Moet je heet water gebruiken om je handen te wassen?
Toen ik een webinar gaf over dit onderwerp en mensen vroeg om te stemmen,
hadden ongeveer duizend van de vijfduizend deelnemers het mis.
In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is heet water niet nodig.
Studies tot ruim 80 jaar terug, toonden geen voordeel bij bacterieverwijdering bij gebruik van warm water boven koud water; en veelvuldig handenwassen met warm water kan het risico op huidirritatie vergroten.
En terzijde, de valse overtuiging dat warm of heet water de voorkeur heeft kan jaarlijks ook een extra miljoen ton CO2 toevoegen aan de atmosfeer door energieverbruik in de Verenigde Staten alleen.
Het is aangetoond dat het gebruik van handlotions of crèmes de handen beschermt tegen de kleine huidbeschadigingen vanwege vaak handenwassen bij elke temperatuur.
Echter voor gezondheidswerkers, raadt de Wereldgezondheidsorganisatie 't gebruik van handdesinfecterend middel op alcoholbasis aan, (gel, schuim of spray), boven handen wassen voor routinematige handdesinfectie, dat wil zeggen bij handen die niet zichtbaar zijn vervuild.
Ook het CDC raadt dit aan.
Welk type handhygiëne wordt aanbevolen?
De CDC blijft het gebruik van op alcohol gebaseerde handsmeersels aanbevelen als primaire methode voor handhygiëne.
Waarom?
Een deel van de reden is een betere naleving in vergelijking met handen wassen met water en zeep.
Net zoals we er niet op kunnen vertrouwen dat mensen hun gezicht niet aanraken, kunnen we er niet op vertrouwen dat mensen hun handen goed wassen.
In een huisartsenkliniek voldeed minder dan 1 op de 10 handenwasbeurten zelfs maar aan een 10-secondenversie van de CDC-normen; minder dan 10%.
Meer dan 8 van de 10 gevallen van desinfectie met alcoholdragende reinigingsmiddelen waren een schot in de roos, wat simpelweg inhoudt dat je je handen tegen elkaar wrijft totdat de alcohol alle oppervlakken van de handen bedekt en dan wacht tot het product volledig droog is.
Normaal gesproken goedkoop en goed verkrijgbaar bij goedkope winkels, verdween handdesinfecterend middel als een van de eerste items uit de winkelrekken en uit internetinventarissen toen de COVID-19-crisis opdoemde.
Lette je 10 jaar terug op mijn advies over voorraden aanleggen vóór een pandemie dan moet je al goed bevoorraad zijn, maar zo niet, dan kun je het zelf maken.
Hoewel 40% alcohol - ethanol (consumptie-alcohol) danwel isopropyl, gevonden in ontsmettingsalcohol – bepaalde omhulde virussen lokaal blijkt te doden zoals SARS of MERS, is voor anderen zoals hepatitis C en ebolavirus 60% alcohol nodig of meer, gemeten op basis van volume in plaats van op gewicht.
Daarom hebben aanbevolen alcohol-concentraties in handdesinfectanten een bereik van minimaal 60% aanbevolen door de CDC, tot 75 of 80% aanbevolen door de WHO, omdat ze een grote verscheidenheid aan ziekteverwekkers willen aanpakken.
Maar wat hebben we specifiek nodig voor COVID-19?
Op Snopes, bleek het plaatje dat een zelfgemaakt handdesinfecterend middel van Tito's Vodka kan worden gebruikt om het nieuwe coronavirus te bestrijden fout, aangezien de meeste wodka's, inclusief Tito's, slechts 40% alcohol bevatten en Snopes haalde de CDC-minimumregel van 60% aan.
De CDC heeft sindsdien echter bewijs gepubliceerd door een gerespecteerd team van onderzoekers gefinancierd door de Europese Commissie en de Duitse regering dat uitvond dat het COVID-19-virus binnen 30 seconden kon worden geïnactiveerd met slechts 30% alcohol, ofwel ethylalcohol of isopropylalcohol.
Dus iets van 30% alcohol, 70% water heeft het COVID-19 coronavirus weggevaagd.
In dat geval kan dus een verscheidenheid aan sterke drank worden hergebruiktals handdesinfectiemiddel voor COVID-19 ofwel puur of zelfs tot op zekere hoogte verdund.
De meeste wodka, rum, cognac, tequila, gin en whisky bevatten meer dan 30% alcohol.
Dus vanuit COVID-19-oogpunt zijn er nog steeds flessen handdesinfecterend middel verkrijgbaar in de schappen, alleen bij slijterijen in plaats van bij drogisterijen.
Het is grappig, vorige gasten bij mij thuis waren verrast om zoveel grote plastic flessen goedkope 60% wodka in mijn wijnrek te zien, vooral voor iemand die helemaal niet drinkt.
Tien jaar terug legde ik een voorraad aan, naar mijn eigen voorbereidingsrichtlijnen om wat extra niet zo dure handdesinfectie te maken voor de volgende uitbraak.
En met het huidige virus lijkt het erop dat ik het zelfs 50:50 kan verdunnen.
Wel is het zo dat je met 30% alcohol niet alle andere ziekteverwekkers doodt, dus ik zou nog steeds 60 tot 80% alcoholproducten aanbevelen als je ze kunt krijgen, zodat je in één keer klaar bent.
Maar als iets goeds tijdens de crisis niet voorhanden is, kan het geruststellend zijn om te weten dat er misschien alternatieven zijn.
Zowel WHO- als tussentijdse FDA-richtlijnen voor zelfgemaakt handdesinfecterend middel omvatten het gebruik van een verzachtend middel, 1,5% glycerol, oftewel glycerine om te voorkomen dat alcohol de huid uitdroogt, evenals een conserveermiddel—0,125% Van de standaard vrij verkrijgbare 3% waterstofperoxide— om alle besmettelijke bacteriesporen te doden.
Wat echter belangrijk is voor inactivatie van het virus, is het alcoholgehalte.
Dus hier is het recept voor het maken van een litertje of vier.
Uitgaand van dat 30% alcohol voldoende is en van beschikbaarheid van ingrediënten, zou je 4 liter COVID-19 handdesinfecterend middel kunnen maken door 3 liter 40% sterke drank te mengen met 50 ml glycerine, wat ook wel glycerol wordt genoemd, en een theelepel waterstofperoxide met normale sterkte .
En dan gewoon de rest van een jerrycan vullen met water en niets anders.
De toevoeging van een geleermiddel zoals aloë vera wordt niet aanbevolen omdat het de antivirale werkzaamheid in gevaar kan brengen.
Je kunt het recept ook door vieren delen voor een liter: 0,75 liter sterke drank, een eetlepel glycerine, een kwart theelepel waterstofperoxide en water.
Maar het hoeft niet zo luxe.
Voor dit specifieke virus zou de gemakkelijkste methode waarschijnlijk zijn om de 40%-drank gewoon puur te gebruiken als een handontsmettingsmiddel en het gewoon in een spuitfles te gieten voldoende aan te brengen om volledig alle oppervlakken van je handen te bedekken en dan 30 seconden over elkaar te wrijven tot ze droog zijn.
Op levenloze oppervlakken wordt bleekmiddel aanbevolen voor desinfectie:
1 deel huishoudbleekmiddel verdund in 49 delen water, dus ongeveer 1 theelepel bleekmiddel per kopje water en verder niets.
Meng NOOIT bleekmiddel met een andere reiniger.
Bleekmiddel reageert met ammoniak, dat in veel glasreinigers zit en maakt dan gevaarlijke gassen, chlooramines genaamd en reageert met zuren zoals azijn of sommige toiletpot-en rioolreinigers en vaatwasblokjes en maakt dan chloorgas, dat ook giftig is.
Let op: de meer typische 1: 100 verdunning van bleekmiddel zoals soms aanbevolen door de fabrikant, op de achterkant van de fles, is mogelijk niet voldoende, gebaseerd op gegevens van andere coronavirussen.
Daarom lijkt het beter om een verdunning van 1 op 50 van standaard bleekmiddel in de coronavirus-setting aan te bevelen.
Nota bene: 1 op 50 is voor standaard bleekmiddel, dit betekent 5% natriumhypochloriet.
Lees het etiket. Als je 2,5% hypochlorite bleekmiddel hebt, zou je twee theelepels per kopje moeten gebruiken en bij 10% hypochlorietbleekmiddel, heb je maar een halve theelepel per kopje nodig.
De bleekoplossing kan binnen een maand na bereiding worden gebruikt indien bewaard in een ondoorzichtige verpakking bij kamertemperatuur.
Hoewel het wordt aanbevolen om het op het oppervlak te laten dat je desinfecteert gedurende ten minste tien minuten, bleek bij een test vijf minute bij die concentratie het COVID-virus te vernietigen.
Nota bene: als oppervlakken erg vervuild zijn door lichamelijke afscheidingen, dat wil zeggen zichtbaar besmet met snot of bloed of kak, kun je een sterkere bleekoplossing nodig hebben:
1 deel standaardbleekmiddel op 9 delen water, 10 minuten erop.
Dus dat is zo'n 5 theelepels bleek per kopje water voor levenloze oppervlakken die zichtbaar besmet zijn met lichaamsvloeistoffen.
Alcohol kun je gebruiken op oppervlakken die niet geschikt zijn voor bleekmiddel, zoals metaal, dat bleekmiddel kan bevlekken of zelfs corroderen.
Voldoende geconcentreerd povidon-jodium, chlooroxylenol, chloorhexidine, kunnen ook het virus binnen vijf minuten verwijderen.
Hoewel de EPA suggereert dat gewone quaternaire ammoniumverbindingen effectief zouden moeten zijn, vond ik een oud artikel dat meldde dat ze 'vrijwel nutteloos' waren als enig desinfectiemiddel tegen virussen gedroogd op oppervlakken, waaronder een van de gewone verkoudheid humane coronavirussen.
Hoewel uit een test bleek dat een 0,1% -oplossing van benzalkoniumchloride effectief was tegen SARS-CoV-2 binnen 5 minuten.
Maar met een gewone zeepoplossing - 1 deel handzeep, 49 delen water - bleek het 15 minuten te duren om het te inactiveren.
Dat is een theelepel vloeibare handzeep in een kopje water.
Afwasmiddel lijkt sneller te werken, in ieder geval tegen het SARS-virus, met dezelfde 1 op 50 verdunning van afwasmiddel tot water binnen 5 minuten.
Nog geen woord over afwasmiddel en het SARS 2-coronavirus.
Binnen 30 seconden vernietigen twee desinfecterende spray-middelen het muizenhepatitisvirus, een muizencoronavirus dat wordt gebruikt als een potentiële vervanger voor humane coronavirussen, omdat het veiliger in het lab te behandelen is dan zoiets als SARS.
Maar "Lysol" en "Pine-Sol" moeten nog worden getest tegen het COVID-19-virus.
Bij gebrek aan beter bleek wijnazijn, 6% zuur, meer dan 99,9% te vernietigen van het SARS-virus binnen 60 seconden, maar opnieuw geen woord over COVID-19.
Het meest macabere ontsmettingsadvies dat ik heb gevonden, is gepubliceerd in het Tijdschrift van de Chinese Vereniging voor Geneeskunde:
Lijken moeten diep worden verbrand of begraven.
Darm Dysbiose - Onze Microbiële Zelf Uithongeren
Darm Dysbiose - Onze Microbiële Zelf Uithongeren
Vele jaren werd aangenomen dat de belangrijkste functie van de dikke darm de absorptie van water en de verwijdering van afval was, maar tegenwoordig is het duidelijk dat het complexe microbiële ecosysteem in onze darmen moet worden beschouwd als een afzonderlijk orgaan in het lichaam, en dat orgaan draait op MTK, Microbiota-Toegankelijke Koolhydraten.
Met andere woorden, vooral vezels.
Eén van de redenen dat we een toename kunnen krijgen van bijna twee gram ontlasting voor ieder gram vezel is dat het vezel fermentatieproces in onze dikke darm de groei van bacteriën bevordert.
De grootste gewichtsfractie van onze stoelgang zijn pure bacteriën, triljoenen en triljoenen bacteriën, en dat met een beperkt vezelarm Brits dieet.
Mensen die vezelsupplementen nemen, wees ervan bewust-een paar lepels vezel kan leiden tot een massale stoelgang, want onze goede darmbacteriën gedijen op vezels.
Als we volwaardige planten eten, zoals fruit, vertellen wij onze darmflora om vruchtbaar te zijn, en te vermenigvuldigen.
En uit vezels, produceert onze darmflora korte keten vetzuren, die een belangrijke bron van energie zijn voor de epitheelcellen in onze dikke darm.
Dus, als we onze flora voeden met vezels, dan draaien ze zich om en voeden ons terug.
Deze korte keten vetzuren zorgen ook voor de onderdrukking van ontstekingen en kanker.
Daarom kan het eten van vezels enorm goed voor ons zijn.
Maar als we niet genoeg volwaardig plantaardig voedsel eten, hongeren we onze microbiële zelf uit.
Door traditionele plantaardige diëten, zoals beschreven door Dr. Burkitt: veel vezels, veel korte keten vetzuren, geeft veel bescherming tegen welvaartsziekten zoals darmkanker.
Terwijl een standaard Amerikaans dieet, met sterk bewerkte voedingsmiddelen, niets overlaat voor onze darmflora.
Alles is opgenomen in de dunne darm voordat het de dikke darm bereikt.
Niet alleen zorgt dit voor verlies van heilzame microbiële metabolieten, maar ook een verlies in gunstige microben zelf.
Het grootste probleem van een westers dieet is dat het niets overhoudt voor onze bacteriën om te eten en hierdoor leidt tot dysbiose, een verstoring van het evenwicht waarbij slechte bacteriën overnemen en onze vatbaarheid vergroten voor ontstekingsziekten of darmkanker, of misschien zelfs metabool syndroom of diabetes type 2, of cardiovasculaire ziekte.
Zoals wanneer astronauten van een ruimtereis terugkeren en de meerderheid van hun goede bacteriën hebben verloren omdat ze geen toegang hebben tot echt eten.
Nou, te veel van ons volgen een "astronaut-type levensstijl," door geen verse groenten en fruit te eten.
Zo verloren de astronauten bijna 100% van de Lactobacillus plantarum, dat is één van de goeien.
Maar de meeste Amerikanen hebben geen om te beginnen, al doen degenen die meer plantaardig eten het zeker beter.
Gebruik het of verlies het.
Als je mensen resistent zetmeel voedt, een type vezel in bonen,
Gaan de bacteriën die resistent zetmeel eten fors omhoog, en sterven weer uit als je het niet meer eet.
Het eten van slechts een half blikje kikkererwten elke dag kan de intestinale microbiële samenstelling moduleren om de intestinale gezondheid te bevorderen, door het verhogen van potentieel goede bacteriën en verlagen van pathogene en rottingsbacteriën.
Helaas eten de meeste Amerikanen niet elke dag bonen, of volkoren granen, of genoeg groenten en fruit, waardoor de darmflora, de microbiota in de darmen, van een schijnbaar gezonde persoon niet het equivalent is van een gezonde darmflora.
Het is mogelijk dat de westerse microbiota in eerste instantie eigenlijk dysbiotisch is puur omdat we zo vezelarm eten in vergelijking met populaties die vijf keer meer vezels eten en eindigen met 50 keer minder darmkanker.
Zetmeel Krijgen door het Bewandelen van het Pad van de Meeste Weerstand
Zetmeel Krijgen door het Bewandelen van het Pad van de Meeste Weerstand
Resistent zetmeel (resistant starch) werd pas in 1982 ontdekt.
Daarvoor dachten we dat alle soorten zetmeel verteerd kon worden door de spijsverteringsenzymen in onze dunne darm.
Latere studies bevestigden dat er inderdaad zetmeel is die de spijsvertering weerstaat en die in onze dikke darm terechtkomen waar ze vervolgens onze goede bacteriën kunnen voeden net zoals vezel dat doet.
Resistent zetmeel bevindt zich van nature in veel algemene voedingsmiddelen, waaronder granen, groenten, bonen, zaden, en sommige noten, maar in kleine hoeveelheden, slechts een paar procent van het totaal.
Er zijn echter een paar manieren om ervoor te zorgen dat het overgebleven zetmeel zich aansluit bij het verzet.
Als normaal zetmeel gekookt en vervolgens afgekoeld wordt, herkristalliseert een deel van het zetmeel zich in het resistente zetmeel.
Om deze reden kan pastasalade gezonder zijn dan warme pasta, en aardappelsalade gezonder dan een gepofte aardappel, maar het effect is niet groot.
De hoeveelheid resistente zetmeel gaat van ongeveer 3% naar 4%.
De beste bron van resistent zetmeel is daarom niet het eten van koude zetmelen, maar het eten van bonen, die beginnen bij 4 of 5 [%], en van daaruit alleen maar meer wordt.
Bengalen gram is een andere naam voor garbanzo bonen of kikkererwten.
Als je gekookte zwarte bonen 'mengt' met een mooi, fris ontlasting monster, er is zo veel vezel en resistent zetmeel in die boon, in die bonen, de pH-waarde daalt wanneer de goede bacteriën de gunstige korte keten vetzuren produceren, die worden geassocieerd met een lager risico op darmkanker, zoals ik besproken heb, zowel indirect als direct.
Hoe meer je van dit 'poepige' zwarte bonen mengsel smeert op menselijk darmkanker, hoe minder kankercellen overleven.
Of we kunnen bessen eten bij onze maaltijden; deze fungeren als zetmeel blokkers.
Frambozen, bijvoorbeeld, remt het enzym dat we gebruiken om zetmeel te verteren volledig, waardoor er meer overblijft voor onze vriendelijke flora.
Dus frambozenjam op toast, aardbeien op cornflakes, of het maken van bosbessenpannenkoekjes, kan ervoor zorgen dat iemands goede bacteriën meedelen in het ontbijt-feestje.
Een andere manier om onze goede bacteriën te voeden is om volwaardige granen, bonen, noten en zaden te eten.
Als je mensen opsplitst in twee groepen en je laat ze hetzelfde voedsel innemen, maar in de ene groep zijn de zaden, granen, bonen, en kikkererwten die ze eten in hun volwaardige vorm gelaten, terwijl het voedsel van de andere groep wordt vermalen, wat gebeurt er dan?
Bijvoorbeeld, voor het ontbijt krijgt de volkoren (volwaardige) groep muesli voor het ontbijt, en de groep van de gemalen granen krijgt dezelfde muesli, maar dan gemengd in een pap.
Op dezelfde manier worden er bij de volwaardige groep bonen toegevoegd aan salades, terwijl deze in de gemalen groep gemengd werden tot een hummus.
Merk wel op dat beide groepen volle granen aten, dus niet geraffineerde granen.
Ze aten volwaardige voeding; alleen in de gemalen graan groep werden de volle granen, bonen en zaden vermengd tot meel.
Dus wat gebeurde er?
Het volkoren dieet verdubbelde de omvang van de ontlasting, meer dan in de gemalen graan groep, ondanks dat ze dus hetzelfde voedsel en dezelfde hoeveelheid voedsel aten.
Waarom?
Omdat er zo veel meer was voor onze goede bacteriën om te eten, onze bacteriën groeiden zo goed dat ze blijkbaar het volume van de ontlasting vergroot hebben.
Alhoewel mensen hun voedsel kauwden, werden grote hoeveelheden ogenschijnlijk hele zaden gevonden in de ontlasting, maar bij nader inzien waren het helemaal geen hele zaden; onze bacteriën hadden een feestmaaltijd.
De kleine stukjes die achterblijven nadat we ze kauwen vervoeren al dit zetmeel en goede spul rechtstreeks naar onze goede bacteriën, met als resultaat dat het ontlasting pH daalt als onze bacteriën zo veel van die korte keten vetzuren produceert.
En dus zijn volkoren granen geweldig, maar volkoren granen die intact zijn, zijn wellicht nog beter, waardoor we onze goede darmbacteriën kunnen voeden met de restjes.
Eenmaal in onze dikke darm, is men erachter gekomen dat zetmeel dezelfde voordelen heeft als vezels, beiden verzachten en vullen onze ontlasting en verminderen het risico op darmkanker door verlaging van pH, de verhoging van de productie van korte keten vetzuren, de vermindering van producten van eiwit fermentatie— ook wel bekend als bedorven producten- en het verminderen van secundaire gal producten.
Dus hey, als resistent zetmeel zo geweldig is, waarom gebruiken we dan niet gewoon resistent zetmeel pillen?
Commerciële preparaten van resistent zetmeel zijn nu beschikbaar; dat kan voor niemand een verrassing zijn.
Voedingswetenschappers hebben een aantal resistent zetmeel verrijkte producten ontwikkeld.
Immers, het is moeilijk om een vezelrijk dieet aan te bevelen aan de mensen.
Zou het niet makkelijker zijn om junk food te verrijken?
En inderdaad, je kunt nu taartjes kopen waarover wordt opgeschept dat ze resistent maïszetmeel bevatten.
Maar enkel het innemen van resistent zetmeel supplementen werkt niet.
Er zijn tot op heden twee onderzoeken geweest waarin geprobeerd werd om kanker in mensen met genetische aandoeningen die hen in een extreme hoog risico plaatsen, te voorkomen, beter gezegd, bij mensen die virtueel 100% kans op kanker hebben, en resistent zetmeel supplementen hielpen niet.
Ook hier.
Dus of we kijken in de verkeerde richting, of de ontwikkeling van erfelijke darmkanker is enigszins anders dan gewone darmkanker, of je kunt de effecten van natuurlijk voorkomend voedingsvezel in plantaardige voeding door mensen gewoon een resistent zetmeel supplement te geven, niet nabootsen.
Bijvoorbeeld, om resistente zetmeel te laten werken, moet het helemaal naar beneden naar het einde van de dikke darm komen, waar de meeste tumoren zich vormen.
Maar als de bacteriën die zich hogerop bevinden alles eten, dan werkt het wellicht niet beschermend, dus moeten we wellicht ook vezels eten om het vooruit te duwen.
Dus we eten ofwel enorme hoeveelheden resistent zetmeel—ongeveer zoveel als in Afrika gegeten wordt, tweemaal zoveel als werd getracht in de twee onderzoeken met kanker, of we consumeren voedingsmiddelen die vol zitten van zowel resistent zetmeel als vezels.
In andere woorden, vanuit een oogpunt van volksgezondheid, is het eten van een verscheidenheid aan volwaardig, plantaardig voedsel dat rijk is aan voedingsvezels zoals hele granen, groenten, fruit en bonen een voorkeursstrategie voor het verminderen van het risico op kanker.
Groente en fruit op de proef gesteld voor een betere stemming
Groente en fruit op de proef gesteld voor een betere stemming
Psychische gezondheid bestaat uit twee componenten: de afwezigheid van geestelijke aandoeningen zoals depressie, alsmede de aanwezigheid van positief geestelijk welbevinden.
Daarop richt zich het opkomende vakgebied van de positieve psychologie, gericht op vreugde, levensvervulling en welvaren, wat zich kan vertalen in fysieke baten zoals een verbetering van de bloeddruk, het immuunsysteem en de levensverwachting.
Hoe kan voeding bijdragen aan welbevinden?
Welnu, uit studies blijkt dat eten van groente en fruit het welbevinden vergroot. Uit systematisch review van onderzoek kwam bewijs boven dat groente- en fruit-consumptie verband hield met een verhoogd geestelijk welbevinden.
Oké, maar dat is slechts een verband.
Een bekend kritiekpunt op dit onderzoekgebied is dat het misschien gewoon een soort persoonlijkheidskenmerk of kwestie van opvoeding is wat mensen er tegelijkertijd toe brengt gezond te eten, waardoor ze een beter geestelijk welbevinden hebben.
Het eetpatroon komt dus grotendeels overeen, maar geeft per abuis de indruk dat het helpt voor de mate van welbevinden.
Recent onderzoek omzeilde dit probleem door te kijken of verandering in eetpatroon overeenkwam met verandering in welbevinden, en bestudeerde in feite de ontwikkeling van welbevinden en vreugde na een hogere inname van groente en fruit.
En bekijk die grafiek – een rechtopgaande lijn tussen hoeveel meer fruit en groente de mensen begonnen te eten en hun verandering in levensvoldoening in de tijd.
Meer groente en fruit eten bleek voorspellend voor meer vreugde, levensvoldoening en welbevinden, tot wel 0,24 punten levensvoldoening voor een verhoging met acht porties per dag.
Wat betekent dat?
Is dat veel? Is dat weinig?
Dat is veel, vergelijkbaar met de geestelijke baten van werkeloos zijn naar een baan krijgen.
In mijn Dagelijkse Dozijn adviseer ik ten minste negen porties groente en fruit per dag.
Deze studie werd uitgevoerd in Australië en is herhaald in het VK, onderzoekers concludeerden hetzelfde, maar de Britten moeten wellicht hun dagelijkse minimum opvoeren naar zoiets als 10 of 11 porties per dag.
OK, maar vermindert het eten van groente en fruit ook het risico op depressive en angststoornis? Ik bedoel, welbevinden is leuk, maar regeringen en medische instanties hebben doorgaans interesse in de bepalende factoren voor ernstige geestesziekten, niet in levensvoldoening.
En inderdaad, met dezelfde set gegevens maar nu kijkend naar geestesziekten:
groente en fruit kan beschermend werken tegen het latere risico op klinische depressie of angststoornissen eveneens.
Uit een systematische review en meta-analyse van tientallen studies bleek dat elke 100 gram meer aan fruitconsumptie verband hield met een 3% lager risico op depressie. Dat is ongeveer een halve appel, toch eet minder dan 10% van de westerse bevolking zelfs maar het absolute minimum.
Misschien ligt het eraan dat we mensen vertellen over de lange-termijn-baten van fruitconsumptie ter preventieve van chronische ziekten, maar niet de vrijwel directe verbeteringen in welbevinden.
Misschien moeten we de winst van meer vreugde gaan promoten, maar eerst moeten we zorgen dat die echt is.
We hadden het over verbanden.
Ja, gezond eten kan het risico verlagen op depressie of angststoornis láter, maar de diagnose krijgen van depressive of angststoornis nú, kan ook leiden tot minder groente en fruit eten.
Welnu, met deze studies kun je inderdaad aantonen dat meer fruit en groente eten als eerste kwam, en niet andersom, maar zoals de grote verlichtingsfilosoof al zei, enkel omdat de haan kraait vóór het ochtendgloren betekent niet dat de haan de zon doet opgaan.
Om oorzaak en gevolg aan te tonen moet je het op de proef stellen met een interventie-studie.
Tot op heden waren studies helaas zo, waarbij degenen die waren ingedeeld bij fruit eten aanzienlijke verbetering hadden wat betreft angst en depressie, vermoeidheid en emotioneel lijden.
Wow, geweldig! Maar dat was vergeleken met chocolade en aardappelchips.
Appels, mandarijnen en bananen lieten mensen zich beter voelen dan aardappelchips en chocoladekoekjes, niet bepaald een grote ontdekking.
Op dit soort studie zaten we te wachten: een gerandomiseerd, gecontroleerd onderzoek waarbij jongvolwassenen ofwel in de eet-zoals-gewoonlijk-groep kwamen, of werden aangespoord meer groente en fruit te eten, of een derde groep die twee porties groente en fruit per dag kreeg
om te eten bovenop hun normale eetpatroon.
En degenen die groente en fruit kregen, vertoonden verbeteringen in hun geestelijke welbevinden, met meer vitaliteit, welvaren en motivatie, binnen slechts twee weken!
Echter, simpelweg mensen voorlichten om hun groente en fruit te eten zou weleens niet genoeg kunnen zijn om de volle vrucht te plukken, dus misschien moet er meer worden gedaan om mensen daadwerkelijk te voorzien van verse producten, bijvoorbeeld door ze bij het winkelen gratis fruit te geven.
Ik weet zeker dat ík daar blij van zou worden!