Recept voor Granen Ontbijt

Recept voor Granen Ontbijt

175 GRAM DADELS ZONDER PITTEN

250 ML KOKEND WATER

LAAT ÉÉN UUR STAAN

1 THEELEPEL CITROENSAP

DADELSTROOP

1 LEPEL AMANDELBOTER

500 ML WATER

AMANDELMELK

2.5 CM GERASPTE KURKUMA

2.5 CM GERASPTE GEMBER

1 GESNEDEN BANAAN

150 GRAM CANNELLINI BONEN

350 GRAM GEKOOKTE ONBEWERKTE GRANEN

500 ML AMANDELMILK

3 LEPELS GEMALEN LIJNZAAD

VOEG KURKUMA EN GEMBER TOE

TWEE MINUTEN IN DE MAGNETRON

VERDEEL OVER VIER KOMMEN

25 GRAM BESSEN

VOEG GESNEDEN BANAAN TOE

1 THEELEPEL DADELSTROOP

VEGGIE MACARONI MET KAAS

VEGGIE MACARONI MET KAAS

BEREID 225 G 100% VOLKOREN OF

BONENPASTA VOOR, EN ZET DEZE OPZIJ

4 KOPPEN GEHAKTE BOERENKOOL

2 KOPPEN GEHAKTE TOMATEN

2 KOPPEN GEHAKTE BROCCOLI

"SAUTÉ" DE GROENTEN IN WATER

CASHEWCRÈME:

1 KOP WATER

CASHEWCRÈME:

1/2 KOP CASHEWS

CASHEWCRÈME:

1/4 KOP VOEDINGSGIST

1 TL GEMALEN KURKUMA

ZWARTE PEPER NAAR SMAAK

1 TL PAPRIKAPOEDER

1 TL CHILIPOEDER

CASHEWCRÈME:

1 TL KNOFLOOKPOEDER

CASHEWCRÈME:

1 TL MISO

CASHEWCRÈME:

MIX TOT EEN GLADDE CONSISTENTIE

VOEG DE GROENTEN AAN DE PASTA TOE

GIET DE CASHEWSAUS EROVER

ROER EN KOOK DE SCHOTEL LICHTJES

EDAMAME GUACAMOLE RECEPT

EDAMAME GUACAMOLE RECEPT

2 EETLEPELS EDELGISTVLOKKEN

1 EETLEPEL UIENPOEDER

1 EETLEPEL GEDROOGDE PETERSELIE

1 EETLEPEL GEDROOGDE BASILICUM

2 THEELEPELS GEDROOGDE TIJM

2 THEELEPELS KNOFLOOKPOEDER

2 THEELEPELS MOSTERDPOEDER

2 THEELEPELS PAPRIKA

1/2 THEELEPEL GEMALEN KURKUMA

1/2 THEELEPEL SELDERIJZAAD

HARTIGE KRUIDENMIX

KOOK 1 KOP EDAMAME

GIET AF NA 10-12 MINUTEN

1 RIJPE AVOCADO

1 TOMAAT

2 EETLEPEL KORIANDER

1 EETLEPEL RODE UI

1 EETLEPEL JALAPEÑO

VOEG EDAMAME EN AVOCADO TOE

2 THEELEPELS LIMOENSAP

1 THEELEPEL HARTIGE KRUIDENMIX

1/4 THEELEPEL KOMIJN

BOEKWEITNOEDELSOEP

BOEKWEITNOEDELSOEP

230 gr NOEDELS UIT 100% BOEKWEIT KOKEN

WATER AAN DE KOOK BRENGEN

1/2 KLEINE UI, IN STUKJES

2 1/2 eetl WITTE MISO

5 TOMATEN, IN STUKJES

175 gr SHIITAKES, IN PLAKJES

2 KLEINE WORTELEN, GERASPT

2 STRUIKEN PAKSOI, GESNEDEN

DE SOEP OVER DE NOEDELS SCHEPPEN

MET VERSE KORIANDER BESTROOIEN

Amla versus medicijnen voor cholesterol, ontsteking en bloedverdunning

Amla versus medicijnen voor cholesterol, ontsteking en bloedverdunning

Indiase Kruisbessen, ook bekend als amla, worden aangeprezen als alles van een kankerbestrijder tot een haarwater tot een koelmiddel, wat dat ook moge betekenen - hè zoals Freon?

Niet te vergeten, een tegengif voor slangengif.

Compleet met mooie diagrammen, maar gebaseerd op wat voor soort onderzoek?

Ja, het nuttigen van zowel kurkuma als amla verhoogt de levensduur ... van fruitvliegjes.

Maar geven we echt om de effecten van amla op de levensduur, of het seksuele gedrag wat dat betreft, van fruitvliegjes?

Hoe bestudeer je eigenlijk het seksuele gedrag van fruitvliegjes?

Nou, vanzelfsprekend, zet je gewoon een maagdelijk vrouwtje en een vrijgezel mannetje in een Elens-Wattiaux paringskamer.

Kun je je voorstellen dat er een insectenparingskamer is die vernoemd is naar jou?

En het lijkt erop dat er twee waren die vochten over naamrechten;

dus ze moesten beide gebruiken!

Dan is het gewoon een kwestie van een ​​stopwatch pakken.

20 minuten is de gemiddelde duur, maar bijna een half uur op amla, de macho man, en het liet de paringlatency dalen, de tijd tussen wanneer ze bij elkaar kwamen in de kamer en toen ze bezig gingen van 10 tot 7 ... ... seconden. Ze maken er geen potje van.

Hoewel, in zekere zin wel - en snel ook.

En op amla legden ze meer eieren, en meer daarvan komen uit als larve.

Maar als je hoort dat amla het beste medicijn is om de levensduur te verhogen, denk je waarschijnlijk niet aan vliegen.

Als je leest dat amla een sterk afrodisiacale werking kan hebben, denk je waarschijnlijk niet:

"Meer maden!"

Nu was er dit onderzoek dat buitengewone verbeteringen vond in totaal cholesterol en in LDL-cholesterol in werkelijke mensen, maar dat was vergeleken met placebo.

Hoe zit het vergeleken met simvastatine, een toonaangevend cholesterolverlagend geneesmiddel, verkocht als Zocor?

Behandeling met het geneesmiddel bewerkstelligde significante vermindering van cholesterol, zoals men zou verwachten.

Maar ook de amla deed dit.

In feite kon je nauwelijks verschil zien.

Let wel, dit ging slechts over een daling van 10 tot 15% in totaal en LDL-cholesterol.

In dit onderzoek was de dosis amla slechts 500 milligram, dat is zeg maar een tiende van een theelepel.

Dus, kleiner dan een achtste van een theelepel per dag.

En het was niet alleen het poederfruit, maar het poedersap van het fruit, dat een verschil kan hebben gemaakt.

Hoe zit het in vergelijking met Lipitor, het cholesterolverlagende middle bekend als atorvastatine?

Geen effect van het nemen van placebo's, maar significante verbeteringen door het geneesmiddel, en significante verbeteringen door twee amla-doses.

Maar opnieuw ongeveer 15% of zo.

Hebben ze het sap nog eens gebruikt?

Nee, erger, een of ander gepatenteerd extract van amla.

Dus in plaats van 5 cent per dag, is het 50 cent per dag, en het lijkt ook niet zo goed te werken.

Maar omdat er deze bezitterige versie is, is in ieder geval iemand bereid om de middelen om het onderzoek te doen op te hoesten.

Het is als het kankerverhaal.

Willen Indiase Kruisbessen klinisch relevant worden, is het duimen dat er octrooieerbare derivaten worden gesynthetiseerd.

Zonder de mogelijkheid van octrooien, gaat de farmaceutische industrie niet investeren in het onderzoek; hun aandeelhouders laten dat niet toe.

Het is patenten boven patiënten.

Maar hoe kunnen we zonder dat onderzoek, ooit bewijzen dat het de moeite waard is, of niet, wat dat betreft?

Dus belangen in de medicijnen- en supplementenindustrie bij het patenteren van natuurlijke voedingsmiddelen-remedies zijn een tweesnijdend zwaard.

Zonder dat zou dit onderzoek er nooit zijn geweest dat niet alleen voordelen voor cholesterol aantoont, maar ook in de arteriële functie dus vermindering van de slagaderstijfheid in de twee amla-extractgroepen en de geneesmiddelgroep, maar niet in de placebogroep.

Evenals een dramatische daling van ontsteking; C-reactieve eiwitniveaus doormidden.

Dus amla, of althans amla-extracten, kunnen een goed therapeutisch alternatief zijn voor statines bij diabetische patiënten met arteriële dysfunctie omdat het veel van de gunstige effecten heeft van de statines maar zonder de bekende potentieel nadelige bijwerkingen van de medicijnen, inclusief spierbeschadiging of leverdysfunctie.

Het amla-extract werd ook vergeleken met de bloedverdunnende geneesmiddelen Aspirine en Plavix, vaak voorgeschreven na hartaanvallen, en behaalde ongeveer driekwart van hetzelfde remmende effect op bloedplaatjesaggregatie als de medicijnen, de bloeding- en de stollingstijd aanzienlijk verhogend, wat ze testen door je met een naald te steken en te zien hoeveel seconden het duurt om te stoppen met druppelen.

Dat is eigenlijk best goed als je een stent hebt, of iets dat je niet verstopt wilt zien, maar het verdunde het bloed niet buiten de normale waarden; en dus geen onnodig hoger risico op grote bloedingen.

Het lijkt ook de effecten te verminderen van stress op het hart.

Ze hadden mensen die hun hand in ijswater staken en 'm daar hielden tot de pijn ondraaglijk werd.

Dit zorgt ervoor dat je aderen samentrekken en je bloeddruk stijgt, maar niet zo erg indien je een amla-extract gebruikt.

Goed om te weten voor  je volgende Icebucket Challenge.

Alternatieve behandelingen voor autisme

Alternatieve behandelingen voor autism

Veel, zo niet de meerderheid, van de gezinnen met een kind met autisme gebruiken dieet en voeding als onderdeel van de behandeling.

Schattingen naar het gebruik van alternatieve therapieën variëren van 28 tot 95%, met speciale diëten of voedingssupplementen als meest genoemde behandeling.

Waarom doet iedereen dit?

Misschien wantrouwen ouders de huidige medische praktijken, of hebben een verlangen om hun kinderen niet te "drogeren", en beschouwen alternatieve benaderingen als veiliger, natuurlijker, holistisch, maar het zou ook eenvoudigweg zo kunnen zijn dat de medicijnen niet werken.

Farmacologische interventies bij autisme zijn vooral gericht op het verminderen van de symptomen: kalmeer ze, help ze te slapen, maar hebben geen effect op de kernsymptomen van ASS - autismespectrumstoornissen, zoals de sociale terugtrekking, abnormaal gedrag.

Slechts twee geneesmiddelen zijn goedgekeurd voor de behandeling van autisme, en beide richten zich op een geassocieerd symptoom, prikkelbaarheid, in plaats van de kernsymptomen.

Beide geneesmiddelen hebben ook aanzienlijke bijwerkingen waaronder gewichtstoename en sedatie.

Het is dan ook geen verrassing dat ouders op zoek zijn naar alternatieve therapieën.

OK, maar werken de alternatieven beter?

In de alternatieve geneeskunde literatuur kun je deze houding mb.t. bewijs veel zien: bewijs? Wat bewijs?

Zolang de behandeling niet schadelijk is, waarom zou je het niet proberen?

Of zelfs nog verder gaan door te suggereren om een behandeling te proberen zelfs wanneer het bewijsmateriaal tegenstrijdig is, omdat hey, misschien is jouw kind de uitzondering.

Ik sta sympathiek tegenover deze manier van denken.

Helaas zijn er veel gewetenloze charlatans die graag willen profiteren van ouders die wanhopig zijn om alles te proberen.

Deze onderzoekers melden dat ze meerdere e-mails per week ontvangen van mensen die "de remedie" hebben voor autisme (vaak voor de "lage, lage prijs" van $299) tot hun afgrijzen rapporteren hoe deze e-mails schuldgevoelens en bedrog gebruiken om families te manipuleren:

"Als je echt van je kind hield, zou je dan niet alles willen proberen?"

Wanneer uitgedaagd, diegenen die deze zogenaamde genezingen uitvoeren zullen dingen zeggen als: "Ik weet dat het werkt", "Ik heb het zelf gezien,"of "Ik wil geen tijd en geld besteden aan het testen ervan wanneer ik kinderen kan helpen!"

De onderzoekers dringen er bij de ouders op aan om weg te rennen, niet om weg te lopen van elke behandeling die beweert te goed voor de wetenschap te zijn.

Alle behandelingen moeten onderworpen worden aan de striktheid van goed ontworpen, dubbelblinde, placebogecontroleerde klinische onderzoeken.

Onze kinderen verdienen niets minder.

Ouders proberen ze toch, vaak zonder het aan hun artsen te vertellen, na het opmerken van een zekere onwil onder artsen om mogelijke voordelen van alternatieven niet eens te willen overwegen, waarvan ik denk dat dit zo is omdat we al zo vaak dezelfde fout hebben gemaakt.

Opvallende voorbeelden van ineffectief of zelfs gevaarlijke alternatieve therapieën hebben geleid tot een algemeen wantrouwen en afkeer van alles wat ongebruikelijk is.

Kijk wat er gebeurde met secretine.

Verbeterde sociale en taalvaardigheden, verbeterde kernsymptomen na toediening van secretine.

Secretine is een darmhormoon dat betrokken is bij de spijsvertering.

Het wordt gebruikt in een diagnostische test voor de pancreasfunctie.

En dus deden ze alleen deze test op sommige kinderen die toevallig autisme hadden, en tot hun verbazing was er binnen enkele weken na de test een dramatische verbetering in het gedrag van de kinderen:

verbeterd oogcontact, alertheid en taal.

Het is begrijpelijk dat dit leidde tot veel aandacht in de media: ouders probeerden als gekken om het spul te vinden, wat leidde tot een zwarte markt voor het medicijn.

Maar wat een televisieprogramma interessant maakt, hoeft natuurlijk niet interessant te zijn voor de wetenschap.

Je moet het op de proef stellen.

Een gerandomiseerde, gecontroleerde studie naar het effect van secretine op kinderen met autisme, en er werden geen significante effecten gevonden, hoewel in de studie gebruik werd gemaakt van varkens-secretine, varkenshormonen.

Misschien dat menselijk secretine beter zou werken?

En het antwoord is nee, blijkbaar niet.

Ook geen voordeel met menselijk secretine.

Maar nee. Kijk naar de gegevens.

Secretine werkte wel degelijk.

Een injectie met secretine en autistisch gedrag verminderde binnen enkele dagen!

Maar hetzelfde gebeurde met niets injecteren, een zoutoplossing injecteren, en water injecteren.

Dat is de reden waarom we placebogecontroleerde studies doen.

De wijde verspreiding van anekdotische verhalen van de wonderbaarlijke voordelen van secretine heeft misschien de verwachtingen doen stijgen wat ouders ertoe aanzette om verbeteringen waar te nemen, wat de effecten van de placeboinjectie kan verklaren.

Op deze manier kunnen ineffectieve behandelingen geaccepteerd worden, zelfs als er geen bewijs is om ze te ondersteunen, geïllustreerd door het feit dat de meeste ouders in de studie nog steeds geïnteresseerd bleven in secretine zelfs nadat werd verteld dat het niet werkte.

Ze konden de hoop gewoon niet opgeven.

Dus de autismegemeenschap bleef aandringen: het moet gewoon wel werken.

Uiteindelijk werden 16 gerandomiseerde, placebo-gecontroleerde studies uitgevoerd met meer dan 900 kinderen, en er werd geen bewijs voor verbeteringen gevonden.

Geen van de studies toonden significante verbeteringen aan m.b.t. taal, cognitie of autistische symptomen vergeleken met het net doen alsof ze de kinderen drugs gaven maar ze in feite helemaal niets gaven.

Bij gebrek aan effectieve en betaalbare behandelingen voor autisme, zijn ouders van kinderen met deze stoornis uiterst kwetsbaar voor extravagante claims van potentiële genezingen.

In het geval van secretine was het een perfecte combinatie van factoren die de mythe propageerde, waardoor een gekte ontstond van secretine aankopen door duizenden ouders, vaak voor honderden of zelfs duizenden dollars per dosis.

Het "secretine verhaal" laat zien waarom het zo belangrijk is om nieuwe behandelingen te onderwerpen aan wetenschappelijk onderzoek, in plaats van het accepteren van anekdotische verhalen als bewijs.

Om de dag intermitterend vasten op de proef gesteld

Om de dag intermitterend vasten op de proef gesteld

Wat als je in plaats van elke dag minder calorieën eten, je in plaats daarvan om de dag gewoon zoveel at als je wilde?

Of slechts een paar uur per dag?

Of twee dagen per week vasten?

Of vijf dagen per maand?

Dit zijn allemaal voorbeelden van intermitterend vasten.

Dit is misschien zelfs de manier waarvoor we zijn gebouwd.

Drie maaltijden per dag kunnen een relatief nieuw soort van gedrag zijn voor ons mensen.

Al duizenden jaren hebben onze voorouders misschien maar één grote maaltijd per dag gegeten en aten meerdere dagen achter elkaar geen voedsel.

Intermitterend vasten wordt vaak gepresenteerd als een manier om je lichaam op een goede manier te belasten.

Er is een concept in de biologie genaamd hormesis, wat zoveel betekent als het principe 'wat je niet doodt maakt je sterker'.

Sporten is het klassieke voorbeeld, waarbij je je hart en spieren belast, en zolang er voldoende hersteltijd is, word je er alleen maar gezonder door.

Is dat ook het geval met intermitterend vasten?

Mark Twain dacht van wel.

Een beetje honger kan meer goed doen voor de gemiddelde zieke man dan de beste medicijnen en de beste artsen.

Niet alleen een beperkt dieet, maar totale onthouding van voedsel gedurende een of twee dagen.

Maar Twain zei ook:

Vele kleine dingen zijn groot gemaakt door de juiste vorm van reclame.

Is de rage over intermitterend vasten alleen maar een hype?

Veel dieet rages hebben hun oorsprong in legitieme wetenschap, maar na verloop van tijd kunnen feiten vervormd raken, voordelen overdreven en risico's gebagatelliseerd worden.

Met andere woorden, de wetenschap wordt overschaduwd door marketing.

Tegelijkertijd wilt u echter geen positive effecten mislopen door iets af te wijzen op basis van de absurdistische claims van overijverige promotors.

Je wilt de baby niet met het badwater weggooien.

Religieus vasten is de meest bestudeerde vorm van intermitterend vasten, en meer specifiek de Ramadan, een periode van een maand waarin vrome moslims zich onthouden van eten en drinken, van zonsopgang tot zonsondergang.

De effecten worden gecompliceerd door een verandering in slaappatronen en ook dorst.

Hetzelfde uitdrogingsprobleem doet zich voor bij Jom Kipoer, wanneer joden ongeveer 25 uur lang stoppen met eten en drinken.

De meest bestudeerde vorm van intermitterend vasten dat zich alleen bezighoudt met voedselbeperking is 'om de dag' vasten, waarbij je om de dag eet, afgewisseld met dagen met weinig of geen consumptie van calorieën.

In rust verbranden we ongeveer een verhouding van 1:1 van koolhydraten en vet, maar meestal hebben we geen glycogeen meer - of onze koolhydraatvoorraden - na 12 tot 36 uur na het stoppen met eten.

Op dat moment moet ons lichaam zich aanpassen om meer van onze vetreserves te gebruiken.

Deze metabolische schakelaar kan helpen verklaren waarom de grootste afbraaksnelheid en vetverbranding gedurende een driedaagse vast gebeurt tussen uur 18 en 24 in een periode van 72 uur.

De hoop is om enkele voordelen uit het vasten te halen zonder de risico's van langdurig vasten.

Een van de potentiële voordelen van om de dag vasten vergeleken met chronische caloriebeperking is dat je regelmatig pauzes krijgt van constant honger hebben.

Maar kunnen mensen zo uitgehongerd raken op hun vastendag dat ze de volgende dag veel te veel eten?

Als je meer dan twee keer zoveel eet als normaal, dan zou dat vermoedelijk zou hele nut van afwisselend vasten verminderen.

Muizen die om de dag worden gevoed, vallen niet af.

Ze eten gewoon ongeveer twee keer zoveel op één dag dan muizen die niet vasten.

Dat is echter niet wat er bij mensen gebeurt.

Een groep met willekeurige personen die vasten van 20:00 uur de avond ervoor, tot 8 uur de volgende dag leidde tijdens een vast van 36 uur er alleen maar toe dat mensen gemiddeld 20% meer aten op de dag dat ze stopten met vasten vergeleken met een controlegroep die helemaal niet vastte.

Dat zou hen een groot calorietekort geven, hetzelfde als een dagelijkse caloriebeperking van bijna duizend calorieën per dag.

Deze specifieke studie omvatte slanke mannen en vrouwen, maar vergelijkbare resultaten zijn gevonden bij personen met overgewicht of obesitas, met meestal slechts ongeveer 10 tot 25% extra inname van calorieën vergeleken met dagen waarop niet gevast werd. En dit lijkt het geval te zijn bij zoveel dagen waarop echt gevast werd, of een zogenaamde gemodificeerde vast met een paar honderd calorieën , wat kan leiden tot betere naleving.

Sommige studies vonden dat proefpersonen niet meer leken te eten of zelfs minder op dagen na een mini-vast van een dag.

In de studies zelf wordt een grote variabiliteit gerapporteerd.

In een 24-uur vastenstudie waarbij mensen een vroeg avondeten aten en de volgende dag een laat avondeten aten na het overslaan van ontbijt en lunch, varieerde de mate van compensatie bij het tweede avondeten van 7% tot 110%.

Dit betekent dat sommigen zo hongerig werden toen het tijd was voor het avondeten dat ze evenveel calorieën aten in een enkele maaltijd als normaal gezien in 24 uur.

De onderzoekers suggereerden dat mensen misschien eerst een vast moesten proberen om te zien hoeveel hun honger en de daaropvolgende inname stijgt alvorens een intermitterend vasten programma te overwegen.

Hongerniveaus kunnen echter in de loop van de tijd veranderen, en verdwijnen als je lichaam gewend raakt aan het nieuwe normaal.

In een onderzoek van acht weken waarin obese personen werd beperkt tot het eten van ongeveer 500 calorieën om de dag, hadden ze na ongeveer twee weken naar verluidt heel weinig honger op dagen met weinig calorieën.

Dit heeft hen ongetwijfeld geholpen om ongeveer gemiddeld 6 kilo te verliezen gedurende de duur van het onderzoek, maar er was geen controlegroep om deze resultaten mee te vergelijken.

Een vergelijkbaar onderzoek met een controlegroep vond een vergelijkbare hoeveelheid gewichtsverlies, ongeveer 5 kilo gedurende 12 weken in een groep met normaal gewicht, wat betekent dat mensen gemiddeld overgewicht hadden.

Voor deze aangepaste programma's waar mensen 500 calorieën voorgeschreven krijgen op hun "vastendagen", vonden onderzoekers dat vanuit het perspectief van gewichtsverlies het er niet toe leek te doen of die calorieën werden gegeten gedurende de dag of in een enkele maaltijd.

In plaats van een vast aantal calorieën voor te schrijven op vastendagen, wat voor veel mensen moeilijk te bepalen is wanneer ze niet aan een studie meedoen, kwamen een paar Iraanse onderzoekers in plaats daarvan op een briljant idee van onbeperkte 'bovengrondse' groenten.

Zetmeelrijke wortelgroenten zijn relatief calorierijk in vergelijking met andere groenten.

Maar groenten die boven de grond groeien, inclusief groenten zoals selderij en rabarber, en bloeiende groenten zoals bloemkool, en bladgroenten zoals, nou ja, bladgroenten, en dan al het fruit dat we als groenten beschouwen zoals tomaten, pepers, okra, aubergine, snijbonen, zomerpompoen, courgette.

Dus in plaats van alleen een bepaald aantal calorieën voor te schrijven voor hun vastendagen wisselden proefpersonen hun normale voedingspatroon om de dag af met een onbeperkt bovengronds plantaardig eetfestijn, tezamen met natuurlijk niet-calorische dranken zoals groene thee of zwarte koffie.

Na acht weken verloren de proefpersonen gemiddeld 6 kilo en twee centimeter van hun middel.

Dezelfde variabiliteit dat ontdekt werd voor caloriecompensatie is echter ook gevonden voor gewichtsverlies.

In een proefperiode van twaalf maanden waarin proefpersonen werd geïnstrueerd om slechts een kwart van hun caloriebehoefte om de andere dag te eten veroorzaakte een verandering in massa van een verlies van ongeveer 20 kilogram tot het aankomen van ongeveer 4 kilogram.

De grootste factor die de groep met laag gewichtsverlies onderscheidt van de groep met hoog massaverlies bleek niet hoeveel ze (te veel) aten op hun reguliere voedingsdagen, maar hoeveel ze de caloriebeperking konden naleven op dagen waarop ze vastten.

Over het geheel genomen toonden 10 van de 10 studies over afwisselend om de dag vasten een significante verminderingen in lichaamsvet.

Kleine korte-termijnstudies lieten een daling van het lichaamsgewicht van 4 tot 8% zien na 3 tot 12 weken.

Hoe verhoudt zich dat met continue caloriebeperking?

Om de dag vasten zonder calorieën werd vergeleken met een dagelijkse beperking van 400 calorieën gedurende acht weken.

Beide groepen verloren dezelfde hoeveelheid massa, ongeveer 8 kilogram, en bij de follow-up zes maanden later na het einde van de studie hadden beide groepen een vergelijkbare mate van massaverlies, allebei ongeveer 6 kilogram.

De hoop dat intermitterend vasten op de een of andere manier de metabole aanpassingen die langzaam afvallen of de naleving verbeteren vermeden konden worden lijken niet te hebben plaatsgevonden.

Dezelfde compenserende reacties in termen van verhoogde eetlust en een langzamer metabolisme hebben zowel continue als intermitterende caloriebeperking dwars gezeten.

En de grootste, langste proef van afwisselend vasten heeft aangetoond dat het misschien zelfs minder vol te houden is dan meer traditionele benaderingen.

Aan het einde van het jaar was het aantal uitvallers in de afwisselende dag vastengroep 38%, vergeleken met 29% in de groep met continue caloriebeperking.

Alhoewel tot op heden niet is aangetoond dat om de dag vasten superieur is om gewicht te verliezen, zijn er voor de individuen die deze manier van caloriebeperking verkiezen nadelen?

Dat zullen we in de volgende video ontdekken.

Reflux bij baby's behandelen met voeding

Reflux bij baby's behandelen met voeding

Er is al lange tijd een probleem bij de dierenverzorgers van gorilla's.

Latijnse naam: Gorilla, gorilla, gorilla.

Het probleem was dat ze steeds moesten overgeven.

We hebben nog nooit wilde gorilla's zien braken, maar helaas werd het door veel dierentuinen als normaal beschouwd.

Wat gaven ze hen te eten?

Nou, je weet dat het grote, sterke dieren zijn, dus zorgden ze ervoor dat ze veel eiwitten kregen, je weet wel, huttenkase, vlees, eieren, melk tot een dierentuin in Duitsland op het wilde idee kwam om ze hun natuurlijke dieet te geven.

En de omslag na de aanpassingen in het dieet was verbluffend.

Ik bedoel, vroeger was de arme zilverrug gedurende het grootste deel van de dag aan het braken en opboeren.

Maar na drie dagen eten wat ze behoorden te eten, waren hij en de rest allemaal wonderbaarlijk genezen.

Zelfs het verwijderen van alleen maar melk uit het dieet van gorilla's in gevangenschap leidde tot een aanzienlijke verbetering.

Koemelk werd al jarenlang gezien als een essentieel onderdeel van het dieet van de dierentuin-gorilla, maar ze toonden aan dat het verwijderen van melk uit het dieet van deze gorilla's dit soort ongewenst gedrag kan terugdringen en zou een stap kunnen zijn naar een betere benadering van hun natuurlijke dieet.

Ik bedoel, een dier melk geven na het spenen?

Een volwassene dierenmelk geven?

Melk is bedoeld voor baby's!

En bovendien, melk van een rund geven aan een primaat?

Wat dachten die gekke dierenverzorgers?

Klinkt niet logisch!

Doet me denken aan deze belangrijke studie.

Eenentachtig kinderen met reflux, gastro-oesofageale refluxziekte, waardoor ze medicatie kregen, en twee derde werd beter, maar 27 kinderen niet.

Dus probeerden ze koemelk weg te halen uit hun dieet, en binnen een maand waren alle 27 genezen.

Symptomen van zure oprispingen, brandend maagzuur, of beide, komen minstens één keer per week voor bij 10-20 procent van de volwassenen in de westerse wereld.

En bij ongeveer 25 procent van alle baby's.

Het is nu normaal dat baby's zo nu en dan spugen - dat is niet waar we het over hebben.

Het kan echt behoorlijk ernstig worden.

Tot een kwart van de baby's hebben oprispingen ernstig genoeg dat ouders medische hulp zoeken, en het kan zijn dat ze toevallig gevoelig zijn voor koemelk.

De symptomen van koemelkeiwitallergie overlappen of kunnen bestaan naast gastro-oesofageale refluxziekte of het verergeren.

Zelfs als er op zich geen officiële zuivelallergie bestaat, lijkt er een vorm van 'overgevoeligheid voor koemelk' te zijn onder veel zuigelingen en kinderen met ernstige reflux.

Er zijn allerlei invasieve tests die je kunt doen, zoals pH-sondes in de keel van die arme baby stoppen, maar waarschijnlijk de meest praktische test in de gemiddelde kindergeneeskundepraktijk is gewoon uitproberen van een dieet zonder koemelk gedurende twee tot vier weken bij baby's met reflux.

De gouden standaard is een zogenaamd eliminatie- en herintroductieprotocol, waarbij je ziet dat symptomen volledig verdwijnen na strikte eliminatie, gevolgd door het terugkeren van de symptomen bij de herintroductie van koemelkeiwitten.

En als je dat doet, neem dan ongeveer 200 baby's gediagnosticeerd met reflux en zet ze dan niet alleen op een koemelkvrij dieet, maar doe dan de herintroductietests.

85 van de 204 baby's met reflux had eigenlijk een koemelkallergie of op zijn minst een vorm van overgevoeligheid.

Wat we denken dat gebeurt, is dat ons immuunsysteem de koemelkproteïnen begrijpelijk ziet als iets vreemds en ze aanvalt, wat een ontstekingsreactie veroorzaakt, wat de zenuwen langs je spijsverteringskanaal irriteert, en dat resulteert in afwijkingen in de ritmische samentrekkingen van de maag, waardoor het overgeven wordt veroorzaakt.

En dit gaat niet alleen over zuigelingen die een flesvoeding krijgen.

Koemelkeiwitallergie kan voorkomen bij zuigelingen die volledig borstvoeding krijgen, omdat volledige koemelkeiwitten kunnen worden overgedragen via de moedermelk.

Als de moeder melk drinkt of eieren eet, kan de baby dat binnenkrijgen.

Koemelkeiwit en andere vreemde eiwitten kunnen terechtkomen in menselijke moedermelk.

Daarom kan de toestand van borstgevoede zuigelingen met reflux en braken verbeteren door te proberen koemelk en eieren weg te laten uit het dieet van de moeder.

En inderdaad is dat nu de consensusaanbeveling van zowel de North American en European Society for Pediatric Gastroenterology, Hepatology, and Nutrition.

Telkens wanneer je reflux tegenkomt, zou je eerst een therapeutische test moeten uitproberen met koemelkeiwitvrije flesvoeding of, voor zuigelingen die borstvoeding krijgen, een strikt koemelkeiwitvrij dieet voor de moeders.

En dus kunnen we de oorzaak mogelijk behandelen zonder het gebruik van medicijnen gebruiken, en zeker voordat je gaat overwegen om een anti-reflux-operatie uit te voeren bij het arme kind.

De beste voeding voor hoog cholesterol

De beste voeding voor hoog cholesterol

Geneeskrachtige planten noemt men wel "het cadeau van de natuur voor mensen dat 'n ziektevrij gezond leven bevordert"; hier in verwijzing naar amla, een vrucht, "de Indiase Kruisbes", beschreven als het ayurvedische wonder.

Je hoort veel van dat soort groter-dan-leven-praat over amla, afkomstig uit Indiase medische tijdschriften.

Wie kan "Amla, een wonderbes, vergeten bij de behandeling en preventie van kanker."

Amla is zo eerbiedwaardig dat je serieuze wetenschappers vindt, bij serieuze academische instellingen, in serieuze medische tijdschriften getoetst door medici, die uitspraken doen als:

"Elk deel van de amla heeft zijn unieke therapeutische eigenschap voor de oplossing van bijna alle kwalen en kan worden aangenomen als een remedie tegen ziekte."

Oké dan.

Ik liep er tegenaan in dit beroemde artikel, waarin wordt gekeken naar hoeveel antioxidanten duizenden verschillende voedingsmiddelen bevatten.

Eeuwen geleden heb ik een reeks video's hierover gedaan.

En tot mijn verbazing was het # 1 meest antioxidanten bevattende afzonderlijke onbewerkte voedingsmiddel op de planeet, gemiddeld genomen, de amla:

gedroogd amlapoeder, daarmee de voormalige zwaargewicht kampioen verslaand:

kruidnagels, met, alleen ter vergelijking, tot honderd keer of meer antioxidanten in gewicht dan bosbessen.

Dus, hier is dat fruit dat "Een heilige positie in Ayurveda" heeft genoten, het oude systeem van geneeskunde in India - zo heilig dat het mythologisch verankerd was als de eerste boom in het universum.

Dus duizenden Jaren voordat we zelfs wisten wat een anti-oxidant was, vereerden ze deze planten die blijken het meest antioxidantrijke fruit op de planeet aarde op te zijn.

Oké je hebt mijn aandacht.

Maar ik moest het nog steeds onderzocht zien.

Nou, genezers van inheemse stamen gebruikten amla om diabetes te behandelen.

Dus onderzoekers besloten om het eens te proberen.

Dit is het onderzoek dat me oorspronkelijk van mijn stuk bracht.

In feite was het het onderwerp van een van mijn eerste NutritionFacts video's van alle tijden meer dan 5 jaar geleden:

Het effect van amlafruit op de bloedsuikers en cholesterolgehaltes van normale patiënten en type 2 diabetische patiënten.

In mijn video heb ik gepraat over de effecten waar je mond van openvalt

Van poeder van deze vrucht ter waarde van 5 cent - een stuiver maar - in vergelijking met een diabetesmedicijn.

Maar hoe zit het met de cholesteroleffecten?

Als u gezonde personen een placebo suikerpil geeft, gebeurt er niets met hun cholesterol.

Idealiter willen we ons totale cholesterol lager dan 150 hebben.

Dit was een tamelijk gezonde groep; het gemiddelde cholesterol in de VS is hoger dan 200, en dat is ook waar de diabetic in deze studie zijn begonnen.

En als je ze placebopillen geeft, gebeurt er eigenlijk niets.

Maar geef mensen ongeveer een halve theelepel amlapoeder per dag - geen extract ofzo, gewoon gedroogde amla, - een poedervrucht - en dit is wat er gebeurt.

Dat is een daling van zo'n 35-40% in drie weken - absoluut adembenemend.

Dat is het soort dingen dat we zien nadat mensen 6 maanden statines hebben geslikt.

Het meest zorgelijk is LDL, het zogenaamde slechte cholesterol, dat we idealiter zeker onder de 70 willen houden.

Geen effect van de placebos.

Maar nogmaals, ongeveer een halve theelepel amla, wat u ongeveer 5 cent per dag zou kosten, dus $ 1,50 per maand en vooruit!

Deze resultaten kwamen nogal aan bij mij.

Ik bedoel, het is moeilijk te geloven.

Daarom was ik na al die jaren zo enthousiast gaan teruggraven in de amlaliteratuur om te zien of deze bevindingen inmiddels elders bevestigd of gerepliceerd zijn.

Dus ik heb amla in PubMed ingetypt en moest waden door alle geschriften over het gebruik van amla om methaan te verminderen in koeienscheten en om de kippengroei te versnellen, of hee, wat dacht je van amla-ijs?

Amla zit immers vol met vezels en fytonutriënten.

Ijs daarentegen niet.

Daarom ...

En inderdaad, amla opgenomen in ijs verhoogt de antioxidantcapaciteit; hoewel ik het niet aanraden voor cholesterolverlaging.

Ah, maar hier gaan we.

Een vergelijkende klinische studie van amla met het cholesterolverlagende statine-geneesmiddel

Simvastatine, verkocht als Zocor.

Maar daarover in de volgende aflevering meer.

Hart van goud: kurkuma versus beweging

Het endotheel is de bekleding van onze bloedvaten.

Helemaal uitgespreid kunnen de endotheelcellen van een enkel mens ruim vier keer de wereld inpakken.

En het is niet alleen een inerte laag; het is zeer metabolisch actief.

Ik heb het gehad over hoe gevoelig ons endotheel is voor oxidatie en ontsteking.

En als we er niet voor zorgen, kan endotheeldysfunctie ons hartziekten of een beroerte bezorgen.

Willen we gehoor geven aan het vroege waarschuwingssignaal van ons endotheel?

Nou, als het allemaal om oxidatie en ontsteking gaat, dan zouden groenten en fruit moeten helpen. En dat doen ze inderdaad.

Elke dagelijkse portie fruit of groenten werd geassocieerd met een verbetering van 6% in de endotheliale functie.

Nu zijn deze met fruit en groente geassocieerde endotheliale verbeteringen in contrast met verschillende negatieve vitamine C-pilstudies die geen voordeel lieten zien.

Geconcludeerd kan worden dat de positieve bevindingen van de groente- en fruitstudie er niet alleen zijn vanwege een voedingsstof in fruit en groenten.

In plaats van te zoeken naar het enige magische micronutriënt, is een meer praktische benadering waarschijnlijk om hele voeding te overwegen.

Dus, het verhogen van de consumptie van groenten en fruit heeft waarschijnlijk tal van gunstige effecten vanwege synergetische effecten van alle prachtige dingen in planten.

Oefening helpt ook, maar welk type oefening helpt het beste?

Patiënten werden gerandomiseerd in vier groepen:

aerobic oefening (een uur fietsen per dag), weerstandstraining (met gewichten en elastische banden), beide of geen van beide.

De aerobicgroep deed zijn best.

De weerstandsgroep ging ook tekeer.

En de aerobic- en weerstandsgroep deed ook lekker mee, vergeleken met degenen die op hun gat zaten.

Je endotheel geeft er niet om als je op een fiets zit of gewichten heft, zolang je maar fysieke activiteit krijgt.

En wel regelmatig beweegt.

Als je stopt met trainen, daalt je endotheliale functie.

Antioxidant-pillen werkten niet. Hoe zit het met anti-inflammatoire pillen?

Geneesmiddelenbedrijven zullen het niet gemakkelijk opgeven.

Er is immers niet zoveel te verdienen met salades.

Liever planten dan pillen? Een van de meest ontstekingsremmende voedingsmiddelen is de specerij kurkuma.

Onderzoekers in Japan vergeleken de endotheliale voordelen van lichaamsbeweging met die van curcumine, het gele pigment in kurkuma en kerriepoeder.

Ongeveer een theelepel per dag aan kurkuma gedurende acht weken vergeleken met 30 tot 60 minuten aerobic training per dag.

Welke groep verbeterde hun endotheliale functie meer?

De groep die niks deed ondervond geen voordeel, maar de oefeningsgroep verhoogde hun endotheliale functie aanzienlijk, en dat deed de curcuminegroep ook.

De kracht van de verbetering die werd bereikt door curcuminebehandeling was vergelijkbaar met die verkregen met oefening.

Daarom kan het regelmatig innemen van curcumine een preventieve maatregel zijn tegen cardiovasculaire aandoeningen bij postmenopauzale vrouwen.

Bovendien suggereren de resultaten dat curcumine mogelijk een alternatieve behandeling kan zijn voor patiënten die niet kunnen oefenen, maar idealiter zouden we beide moeten doen.

In deze studie keken ze naar centrale arteriële hemodynamica.

Kortom, als ons endotheel is aangetast, verstijven onze aderen, waardoor het moeilijker wordt voor ons hart om te pompen.

Maar in vergelijking met placebo kunnen we die druk laten dalen met kurkuma of oefening, maar als je beide combineert, dan komt er echt muziek in.

Ze concluderen dat dus mogelijk regelmatige uithoudingsvermogenoefeningen gecombineerd met dagelijkse inname van curcumine de druk kan verminderen waartegen uw hart moet vechten in grotere mate dan slechts het een of het ander.

Dus gezond eten en jezelf inspannen voor je endotheel.