Verhoogt intermitterend Vasten de menselijke levensduur?
Verhoogt intermitterend Vasten de menselijke levensduur?
Is het waar dat om-de-dag calorie- beperking het leven verlengt?
Artsen hebben anekdotisch verbeteringen van verschillende ziektes toegeschreven aan om-de-dag vasten, inclusief astma, seizoensgebonden allergieën, auto-immuunziekten zoals reumatoïde artritis, artrose, infectieziekten zoals teennagelschimmel, parodontitis en virale infecties van de bovenste luchtwegen, neurologische aandoeningen zoals het syndroom van Tourette en de ziekte van Menière, atriumfibrilleren en opvliegers in verband met de menopauze.
Het werkelijke effect op chronische ziekten blijft echter onduidelijk.
Om-de-dag vasten is op de proef gesteld voor astma bij volwassenen met overgewicht.
Astma-gerelateerde symptomen verbeterden aanzienlijk, net zoals levenskwaliteit, inclusief objectieve metingen van longfunctie en ontsteking, en significante verbeteringen in piekluchtstroom, significante verbeteringen in stemming en energie.
Maar hun gewicht verbeterde ook – een daling van ongeveer 8.5 kilo in 8 weken - dus het is moeilijk om effecten specifiek veroorzaakt door het vasten te identificeren gezien de voordelen die we alleen al van het gewichtsverlies kunnen verwachten.
Voor de meest opmerkelijke studie over om-de-dag vasten, moet je meer dan een halve eeuw in de tijd teruggaan.
De cholesterol-bevindingen van 2017 waren de meest zorgwekkende gegevens die ik kon vinden over om-de-dag vasten.
De meest verleidelijke gegevens werden 61 jaar geleden in 1956 in Spanje gepubliceerd.
De titel van de studie vertaalt zich als "Honger dieet op afwisselende dagen in de voeding van de ouderen."
Geïnspireerd door de gegevens die over levensverlenging waren gepubliceerd met caloriebeperking bij laboratoriumratten, verdeelden onderzoekers 120 bewoners van een bejaardentehuis in
Madrid in twee groepen.
Zestig inwoners bleven hun normale dieet eten, en de andere zestig gingen on-de-dag vasten.
Op de oneven dagen van de maand aten ze een normaal dieet met 2300 calorieën, en op de even dagen werd hen slechts een halve kilo vers fruit en een liter melk gegeven, ongeveer 900 calorieën.
Dit duurde drie jaar lang.
En wat gebeurde er?
Gedurende de duur van het onderzoek stierven 13 in de controlegroep, vergeleken met slechts 6 in de intermitterende vastengroep, maar die aantallen waren te klein om statistisch significant te zijn.
Wat zeer belangrijk was, was het aantal dagen dat ze in het ziekenhuis waren opgenomen.
Bewoners in de controlegroep brachten in totaal 219 dagen door in de ziekenboeg, terwijl de om-de-dag vastengroep slechts 123 dagen in het ziekenhuis doorbrachten.
Dit wordt gezien als voldoende bewijs dat om-de-dag vasten iemands gezondheidsspanne en mogelijk zelfs iemands levensduur kan verbeteren, maar een paar kanttekeningen moeten worden geplaatst.
Het is niet duidelijk hoe de bewoners werden toegewezen aan hun respectieve groepen.
Als in plaats van willekeurig, gezondere personen per ongeluk werden geplaatst in de intermitterende vastengroep, dan zou dat de resultaten in hun voordeel kunnen scheeftrekken.
Het lijkt het er ook op dat de leider van het onderzoek ook de leiding had over medische beslissingen.
In die rol zou hij onbewust bevooroordeeld kunnen zijn geweest om meer mensen in de controle- groep in het ziekenhuis op te laten nemen.
Gezien de vooruitgang die is geboekt bij het reguleren van menselijke experimenten, is het moeilijk voor te stellen dat zo'n proef vandaag-de-dag wordt uitgevoerd, en zo zullen we misschien wel nooit weten of zulke indrukwekkende bevindingen kunnen worden herhaald.
De effecten van marihuana op vruchtbaarheid en zwangerschap
De effecten van marihuana op vruchtbaarheid en zwangerschap
Ongeveer een op de zes stellen raken niet zwanger na een jaar van proberen, en worden als onvruchtbaar bestempeld, en in maximaal de helft van de gevallen kan het de schuld van de man zijn.
Er zijn verschillende levenstijlfactoren die geassocieerd zijn met verminderde spermaproductie, zoals het roken van sigaretten.
Maar hoe zit het met het roken van marihuana?
Regelmatig marihuana roken (meer dan één keer per week), was geassocieerd met ongeveer een 28% lagere spermaconcentratie, en een lager totaal aantal zaadcellen op basis van een studie met meer dan duizend mannen, maar geen ongunstige associatie werd gevonden voor onregelmatig gebruik, wat inhoud minder dan één keer per week.
Dit was geen gerandomiseerde studie en er kunnen dus andere factoren zijn geweest die gepaard gaan met regelmatig marihuana gebruik welke de oorzaak kunnen zijn, maar ze hielden wel rekening met sigaretten en alcohol en andere drugs en soa's en dat soort dingen.
Maar er is altijd een mogelijkheid dat er iets anders was waarvoor ze geen controle hadden.
Bevindingen waren vergelijkbaar voor vrouwen.
Honderden onvruchtbare paren werden in Californië bestudeerd, en op vergelijkbare wijze dat mannen ongeveer een kwart minder sperma hadden, werd een kwart minder eieren teruggevonden bij vrouwen die cannabis gebruikten meer dan 90 keer in hun leven of het jaar ervoor.
Nogmaals, er kunnen verstorende factoren zijn geweest, maar totdat we meer weten, zouden stellen die proberen zwanger te raken misschien samen moeten besluiten om geen marihuana te roken.
Hoe zit het tijdens de zwangerschap?
Medische autoriteiten bevelen vrouwen aan welke overwegen om zwanger te raken om het gebruik van marihuana te beëindigen en niet te gebruiken tijdens de zwangerschap of borstvoeding, alhoewel de Academy of Breastfeeding Medicine suggereed dat de bekende voordelen van de moedermelk op dit moment opwegen tegen mogelijke schade voor vrouwen die blijven roken.
Ondanks deze waarschuwingen van autoriteiten is het gebruik van marihuana toegenomen onder zwangere vrouwen in de afgelopen jaren, een stijging van 60%, maar dat is slechts van ongeveer 2,5% tot minder dan 4%, minder dan de helft van het aantal niet-zwangere vrouwen.
Waarom zijn gynaecologen zo negatief over "high" worden?
Je ziet enge artikelen in het American Journal of Obstetrics and Gynecology met claims zoals: een grote studie die mogelijk een aanzienlijk verhoogd risico op ernstig geboorteafwijking vaststeld.
Maar als je verder kijkt dan je neus lang is, en de daadwerkelijke studie opzoekt, zul je zien dat de associatie toch niet statistisch significant was.
"Objectieve voorlichting over marihuana en zwangerschap is goed, maar vooringenomen claims niet.”
Er zijn enkele risico's geïdentificeerd.
Babies hebben meer kans om bloedarmoede te krijgen, of hebben een lager geboortegewicht, of vereisen intensieve zorg, vergeleken met baby's van moeders die geen marihuana gebruiken.
Maar het is moeilijk om de directe effecten van cannabis op de ontwikkelende foetus te bestuderen vanwege een verscheidenheid aan verstorende factoren waar studies mogelijk niet volledig voor hebben kunnen controleren.
Studies tonen ook verband aan tussen prenatale blootstelling aan marihuana en leerproblemen welke later in het leven op school manifesteren, en dat is waar echt de grootste zorg ligt, de mogelijke langetermijneffecten op de ontwikkeling van de hersenen.
Dus zelfs na het verwijderen van de mythen, is er genoeg bewijs dat zwangere en borstvoeding gevende vrouwen inderdaad waarschijnlijk moet worden geadviseerd om het gebruik van cannabis te verminderen of, waar mogelijk, volledig te stoppen.
Darmflora - zoek je geluk met volkoren granen
Darmflora - zoek je geluk met volkoren granen
Ja, we leven in een omgeving die obesitas veroorzaakt, overal goedkope junk food, mede dankzij subsidies naar de voedselindustrie, die verslavende voedingsmiddelen produceren die ons dik maken.
Hierdoor is het moeilijk om zwaarlijvigheid te vermijden, maar, kijk, veel mensen lukt het.
Als het alleen aan de externe omgeving lag, waarom is dan niet iedereen zwaarlijvig?
Sommige mensen lijken gevoeliger te zijn dan anderen.
Dit suggereert een genetische factor, ondersteund door studies van tweelingen en geadopteerde kinderen, maar de geïdentificeerde genen verklaren enkel 6 tot 11% van de variatie in body mass index (BMI) tussen individuen.
Dus misschien kan de variatie in ons "andere genoom" een rol spelen, die van alle verschillende microben in ons lichaam.
In ons lichaam zijn er 100 keer meer bacteriële genen dan menselijke genen.
Deze studie observeert twee categorieën mensen:
zij die veel verschillende soorten bacteriën in de darm hebben, dus met een veelheid aan hoge darmbacteriën, en zij met relatief weinig soorten.
En mensen met weinig soorten bacteriën hebben meer lichaamsvet, alsook insulineresistentie (de oorzaak van type 2 diabetes), veel triglyceriden, en meer ontstekingsmarkers, zoals C-reactief proteïne, in vergelijking met wie veel soorten bacteriën heeft.
En niet alleen zijn mensen met weinig soorten bacteriën dikker maar hun gewicht nam ook sneller toe in de loop der tijd.
Nu stelt zich de vraag of een voedingsinterventie invloed kan hebben?
Ze probeerden een caloriebeperkend dieet, dat per definitie niet erg duurzaam is, maar wat we wel kunnen doen is onze inname van fruit en groente verhogen, voeding geassocieerd met een hoge bacteriële rijkdom.
Een aantal studies associeerden een toegenomen microbiële rijkdom met een dieet met veel fruit, groenten en vezels.
Nu, het geven van vezelsupplementen op zich lijkt geen bacteriële rijkdom te stimuleren, maar de complexe samenstelling van volwaardig voedsel, zoals volkoren granen, kunnen meer bacteriële soorten ondersteunen aldus leidend tot een grotere diversiteit.
Maar menselijke studies naar de effecten van volle granen werd niet uitgevoerd ... tot nu.
Mensen kregen volkoren gerst, bruine rijst, of beiden, een maand lang, en ze veroorzaakten effectief een toename in bacteriële diversiteit.
Daarom lijkt een verscheidenheid aan substraten nodig voor meer bacteriële diversiteit, en dit kan worden bereikt door het eten van volwaardige plantaardige voeding.
En de verandering van de darmflora viel samen met een afname van systemische ontstekingen in het lichaam.
Kijk, we dachten dat vezels in volle granen ons hielpen door het opzwellen in onze dunne darm vanuit de maag, waardoor de snelheid waarmee suikers werden geabsorbeerd werd vertraagd, met als gevolg een afvlakking van de bloedsuikerpiek die je anders zou krijgen bij geraffineerde koolhydraten.
Maar nu weten we dat vezels worden afgebroken in onze dikke darm door onze goede darmflora, waarbij allerlei heilzame stoffen vrijkomen in onze bloedbaan die ook ontstekingsremmende effecten hebben.
Dus misschien kan dit helpen verklaren waarom volkoren granen beschermend werken tegen type 2 diabetes.
En interessant genoeg, blijk de combinatie van gerst en bruine rijst beter te werken dan apart, hetgeen duidt op een synergetisch effect.
Dit kan het verschil helpen verklaren tussen de gezondheidseffecten van volle granen verkregen in observationele versus interventionele studies.
Observationele studies suggereren sterk dat wie 3 porties volle granen per dag eet een lagere body mass index heeft, alsook minder buikvet, minder gewichtstoename, maar recente klinische studies, waar je mensen willekeurig witte broodjes versus volkoren broodjes laat eten, slaagden er niet in een gunstig effect op lichaamsgewicht aan te tonen.
Natuurlijk, hebben volle granen een betere voedingswaarde, dus moeten dit zeker worden aangeraden.
Maar misschien hebben de interventionele studies geen voordelen op vlak van gewicht kunnen aantonen omdat ze gericht zijn op een beperkte selectie van volle granen, terwijl in de observationele studies mensen waarschijnlijk een grote verscheidenheid aan volle granen consumeren die synergetische activiteiten zouden kunnen hebben.
Voordelen van zwart komijnzaad (Nigella sativa) bij gewichtsverlies.
Voordelen van zwart komijnzaad (Nigella sativa) bij gewichtsverlies.
Zwarte komijn, ook bekend als Nigella sativa of gewoonweg zwart zaad, is eigenlijk niet gerelateerd aan komijn:
het behoort tot de boterbloem- en niet de wortelfamilie.
Zwarte komijn wordt gebruikt in Indische en Midden-Oosterse keukens net zoals de andere standaardspecerijen en heeft een peperachtige smaak.
Maar het werd ook al gewaardeerd voor de vermeende geneeskrachtige voordelen.
Het wordt als "wonderkruid" omschreven en werd in het Oud Testament al vermeld, het werd bijvoorbeeld teruggevonden in de tombe van koning Toetanchamon en de profeet Mohammed heeft duidelijk gezegd dat zwarte komijn "elke ziekte behalve de dood kon genezen".
Pas in de laatste +/- 50 jaar werd het echt bestudeerd, wat culmineerde in meer dan duizend papers die in de medische literatuur werden gepubliceerd.
Typische doses in studies bedragen slechts 1 of 2 gram per dag, of ongeveer 1/4 van een theelepel.
Onderzoekers kunnen hierdoor gerandomiseerde, dubbelblinde, placebo-gecontroleerde trials uitvoeren met het volledige kruid in poedervorm in capsules in plaats van een component of extract ervan te bestuderen.
Uit systematische analyses en meta-analyses van gerandomiseerde, gecontroleerde trials bleek dat dagelijkse consumptie van zwart komijn leidt tot sterk verbeterde cholesterol, triglyceriden, bloeddruk en bloedsuikerspiegel.
Enkele resultaten waren nogal uitzonderlijk.
Zo bleek uit één studie dat postmenopauzale vrouwen die werden gerandomiseerd op 1 g zwarte komijnpoeder per dag —minder dan 1/4 tl— hun LDL-cholesterol verlaagden met 27% binnen de twee maanden, aanzienlijk beter dan de placebo.
Dat soort resultaten zou je verwachten van statinemedicatie, maar dit was gewoon een snufje van een eenvoudige specerij.
Zwarte komijn zou zelfs kunnen helpen bij menopauzale symptomen.
Nu, het genas niets: een maand nadat werd gestopt met de specerij begon de cholesterol weer omhoog te kruipen, maar het lijkt wel een goedkope, veilige, effectieve en —hou je van pikant— lekkere behandeling voor enkele van onze dodelijkste risicofactoren.
En de bijwerkingen?
Eetlustverlies en gewichtsverlies. Bingo!
Uit de laatste systematische analyse en meta-analyse van RCT-studies over gewichtsverlies bleek dat +/- 1/4 tl zwarte komijnpoeder per dag effectief gewichtsverlies veroorzaakt
binnen een tijdsspanne van enkele maanden.
Als het effectief zo veel facetten van onze gezondheid kan baten, waarom hoor je er dan niet meer over?
Waarom leerde ik er niet over tijdens mijn medische opleiding?
Misschien omdat er weinig winstmotieven in het spel zijn?
Zwarte komijn is maar een gewone, natuurlijke specerij.
De dagelijkse dosis in de meeste studies zou ongeveer 2 cent per dag kosten.
Je aandeelhouders maak je niet blij door iets te verkopen waar je geen patent op kunt krijgen en dat 2 cent per dag kost.
Zwarte komijn is nu een standaardwaarde in het dagelijks dieet van mijn familie.
Je kunt het gewoon in een pepermolen bewaren op je keukentafel en het vermalen over je eten zoals zwarte peper: gemakkelijk en heerlijk!
Veroorzaakt Marihuana Longkanker?
Veroorzaakt Marihuana Longkanker?
Er zitten tenminste 33 kankerverwekkende stoffen in marihuana-rook, zoals polycyclische aromatische koolwaterstoffen, en dat zijn verbrandingsproducten die ook te vinden zijn in gegrild vlees en in de lichamen van degenen die marihuana roken, vergelijkbaar met wat je kunt vinden in de lichamen van sigarettenrokers.
Dat is echt opmerkelijk.
De meeste tabaksgebruikers inhaleren in de loop van een dag veel meer rook in hun longen, dus als je het vergelijkt, is marihuana-rook echt zoveel slechter?
Nou, het lijkt meer benzopyrene en benzanthraceen te bevatten, wat polycyclische aromatische koolwaterstof procarcinogenen zijn, vergeleken met ongefilterde sigarettenrook.
Maar het kan ook gewoon zijn dat cannabisgebruikers dieper inademen en de rook dan langer binnen houden, wat kan resulteren in vier keer meer teer in de longen, wat de blootstelling aan deze kankerverwekkende stoffen versterkt.
En helaas, de rook door water inhaleren, zoals met een waterpijp, lijkt de risico's van opbouw van teer niet te verminderen.
Ja, teer van marihuanarook kan vergelijkbare tumorbevorderende effecten hebben als sigarettenrook bij muizen, maar hoe zit het bij mannen en vrouwen?
Mensen die al lang marihuana gebruiken, hebben meer kanker, meer longkanker, meer mondkanker, spraakboxkanker, maar alleen, naar het schijnt, omdat het waarschijnlijker was dat ze ook meer tabak roken.
Nadat sigaretten uit de vergelijking werden verwijderd, werd geen verhoogd risico gevonden.
Hetzelfde met hoofd-halskanker.
Eén studie vond een verhoogd risico, maar vijf studies vonden geen associatie, en één studie vond een afgenomen risico.
Dus ja, regelmatig gebruik veroorzaakt luchtwegletsel wat kan leiden tot chronische bronchitis, maar geen bewijs voor langdurige longschade zoals emfyseem.
En ondanks de aanwezigheid van kankerverwekkende stoffen, was er geen duidelijk verhoogd risico op longkanker, hoewel het bewijsmateriaal tegenstrijdig is met betrekking tot het risico van zwaar, langdurig gebruik.
En dat kan de crux zijn.
In termen van blootstelling aan rook, zelfs het roken van een joint elke dag gedurende 10 jaar is misschien slechts hetzelfde als een pakje per dag gedurende 6 maanden.
In de meeste onderzoeken naar het roken van tabak en longkanker, 6 maanden in een leven kunnen je als nooit-roker classificeren.
Het kan een paar jaar duren voordat het roken van sigaretten het risico op longkanker aanzienlijk verhoogt, en dat zou hetzelfde zijn als het roken van een joint elke dag van je volwassen leven.
Geen wonder dat we geen verband tussen longkanker en marihuana gebruik kunnen vinden hoewel er een alternatieve verklaring is.
Misschien werken de anti-tumor-effecten van de cannabisplant tegen de tumorbevorderende effecten van de kankerverwekkende stoffen in de rook.
Wacht, antitumoreffecten?
Ja, in feite, de eerste keer dat een antikankereffect werd aangetoond, daterend van 1975, was tegen longkankercellen, aantonend dat THC hun groei in een petrischaal kan onderdrukken.
Dit soort gegevens heeft geleid tot wilde claims van kankerbehandelingen op het internet, met extrapolatie van de resultaten van dit preklinisch onderzoek, zoals in petrischalen en reageerbuisjes, naar mensen zonder enige rechtvaardiging, omdat cannabis, volgens deze studie uit 2016, niet klinisch onderzocht is als een behandeling voor maligniteit bij mensen.
Maar dat is niet echt waar.
Er is een onderzoek uitgevoerd bij terminale hersenkankerpatiënten.
In de volgende video vinden we uit wat de resultaten waren.
Venkelzaad tegen menstruatiekrampen en PMS
Venkelzaad tegen menstruatiekrampen en PMS
90% van de vrouwen hebben pijnlijke menstruatiekrampen ten minste een deel van de tijd. Rond de Middellandse Zee, werd venkelzaad traditioneel gebruikt om pijnlijke menstruaties te verlichten.
We noemen het zaden, maar eigenlijk zijn het kleine hele vruchten.
Aangezien het moeilijk is placebo-zaden te maken, gebruikten ze venkelzaad extract, om het op de proef te stellen.
De vrouwen starten met een pijnintensiteit van 6 op 10 en daalden naar 4 binnen een uur, een stuk beter dan de placebogroep.
52% van de vrouwen beoordeelden de venkelzaadbehandeling als uitstekend, in vergelijking met slechts 8% van de vrouwen in de placebogroep die onbewust eigenlijk bloemcapsules kregen.
Maar vrouwen nemen geen bloem tegen krampen; ze nemen medicijnen zoals ibuprofen.
Mefenaminezuur zit in dezelfde klasse als niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen, en kunnen eigenlijk beter dan ibuprofen werken, maar het ligt niet in de winkel.
Hoe presteerde het tegen een extract van venkelzaad?
De meeste vrouwen hadden eerst ernstige pijn, maar na de behandeling hadden ze geen pijn meer.
En venkel werkte minstens even goed als je weet dat het geneesmiddel bijwerkingen heeft zoals diarree, huiduitslag, auto-immuun bloedarmoede en niertoxiciteit.
En het geneesmiddel helpt niet met de andere symptomen van pijnlijke periodes.
Je weet wel, vrouwen ervaren ook misselijkheid, niet alleen pijn: niet lekker in je vel zitten, zwakte, spierpijn, diarree.
Maar venkelzaden lijken te helpen, alhoewel de controlegroep geen placebo werd gegeven, dus je weet niet hoeveel ervan door het placebo-effect komt.
Een nadeel van venkel is echter dat vrouwen zo'n 10% meer bloeden.
Aangezien menstruatiekrampen worden veroorzaakt door het zo hard samentrekken van de baarmoeder dat de eigen bloedtoevoer in gevaar wordt gebracht.
En er wordt gedacht dat venkel werkt via spierontspanning aangezien het ook helpt als baby's huilen door koliek, wat zou komen door samentrekkingen aan de ingewanden.
Het voordeel van venkel is weer het gebrek aan bijwerkingen, in tegenstelling tot medicijnen die zelfs een beetje te goed kunnen werken in het laten stoppen van je baby met huilen, namelijk door neveneffecten zoals de dood.
Gember, daarentegen, is effectief tegen krampen en vermindert bloeden, als je een achtste van een theelepel gemberpoeder neemt per dag tijdens je periode - een achtste van een theelepel!
Dit is belangrijk aangezien tot wel 18 miljoen jonge vrouwen in de Verenigde Staten ijzergebreksanemie ervaren door zware menstruatiebloedingen.
De hoeveelheid bloedverlies werd geschat met een scoresysteem die punten geeft voor de mate van verzadiging en stolselgrootte.
En bij het nemen van gember, gingen de vrouwen van een halve beker naar een kwart van een beker per menstruatie.
Gember blijkt een zeer effectieve behandeling voor het verlagen van menstrueel bloedverlies. Het is goedkoop - ongeveer 6 cent per maand - makkelijk te gebruiken en heeft mogelijk minder bijwerkingen dan andere chemische medicijnen en invasieve benaderingen - soms zelfs minder bijwerkingen dan een placebo.
Ze gebruikten lactose, melksuiker voor de suikerpillen, wat winderigheid kan veroorzaken.
Gember kan ook beter werken tegen premenstrueel syndroom.
Tweemaal per dag een achtste theelepel gember een week lang voor de menstruatie levert een aanzienlijke daling van de PMS symptomen op fysiek, emotioneel en gedragsmatig vlak, terwijl venkel kan helpen tegen PMS angst en depressie, maar niet tegen emotionele en fysieke symptomen.
Er zijn andere voedingsinterventies die kunnen helpen, zoals een lagere inname van zout en dierlijke vetten, iets wat ik al eerder heb aangepakt. Wat dan ook werkt, aangezien soms PMS-symptomen kunnen leiden tot moord.
En inderdaad, er zijn gevallen zoals Christine English, die in die tijd van de maand, over haar echtgenoot reed met de auto. PMS werd geaccepteerd als verdediging en ze werd vrijgelaten met één jaar voorwaardelijk.
Voordelen van knoflookpoeder bij hartaandoeningen
Voordelen van knoflookpoeder bij hartaandoeningen
Bij de oude Grieken was de kunst van het genezen in drieën verdeeld:
behandeling met dieet, met medicijnen en met chirurgie.
Knoflook, zo schreef Hippocrates, was zo'n medicinaal voedingsmiddel, voor behandeling van de niet-bestaande ziekte "verplaatsing van de baarmoeder," oude wijsheid kent dus grenzen.
Wie meer dan een teentje per dag eet, lijkt betere vaten te hebben dan wie minder dan een teentje eet, maar je weet niet of er sprake is van oorzaak en gevolg, totdat je het op de proef stelt.
Willekeurig ingedeelde hartpatiënten kregen óf knoflookpoeder óf placebo, tweemaal daags gedurende drie maanden.
En wie gelukkig in de knoflookgroep zat, kreeg een significante oppepper voor de bloedvaten: een stijging van 50% in arteriële functie met slechts 800 mg knoflookpoeder per dag.
Dat is maar een kwart theelepel knoflookpoeder; een 50% betere arteriële functie voor minder dan een cent per dag.
Als gewoon, simpel, saai knoflookpoeder dat al kan bewerkstelligen, hoe zit het dan met die luxe kyolic supplementen met gerijpte knoflook?
Dertig keer duurder en ze werken helemaal niet.
Vier weken en geen significante verbetering.
Het is moeilijk om moeder natuur te verbeteren.
Knoflookpoeder kan de working van onze bloedvaten verbeteren, maar hoe zit het met de structúur van onze bloedvaten?
Tientallen studies over knoflook bij elkaar genomen tonen aan dat knoflook ons cholesterolgehalte kan verlagen met meer dan zestien punten.
Kan knoflookpoeder dus echt de voortgang vertragen van atherosclerose?
Knoflookpoedertabletten versus placebo na drie maanden.
De placebogroep was slechter af, wat normaal is.
Blijf bij het aderverstoppende eten en je bloedvaten raken verder verstopt.
Maar de ziekte bleek minder te verergeren in de knoflookgroep.
Het zou natuurlijk mooi zijn om te zien dat de aderverkalking echt minder werd, maar daarvoor moet je meer planten aan je dieet toevoegen dan enkel knoflook.
Toch, die zelfde kwart theelepel van een simpele specerij die overal te koop is is wellicht een aanvullende behandeling bij atherosclerose, de voornaamste doodsoorzaak voor mannen én vrouwen in de VS en elders in de wereld.
En knoflook voor hoge bloeddruk?
Systematische beoordeling en meta-analyse van gerandomiseerde gecontroleerde proeven laat zien dat knoflook een statistisch significant en klinisch zinvol effect heeft op zowel systolische als diastolische bloeddruk, waarbij de bovendruk dealt met bijna 7 punten, en de onderdruk met circa 5.
Dat lijkt misschien niet veel, maar een lagere diastolische bloeddruk (de onderdruk) van 5 punten kan het risico op beroerte verminderen met ongeveer een derde en op hartaandoeningen met 25%.
Plantaardige geneeskunde kan goed werken, met weinig of geen bijwerkingen, en is in vergelijking met andere geneeswijzen relatief goedkoop.
Dat zou ik ook zeggen, en voor zo weinig als een cent per dag.
Een dieet tegen menstruatiepijn
Een dieet tegen menstruatiepijn
Dysmenorroe is de medische term voor pijn en krampen tijdens de menstruatie.
Bijna de helft van de menstruerende vrouwen heeft er last van.
Maar ondanks het behoorlijke effect op de kwaliteit van leven en algeheel welbevinden, gaan weinig vrouwen ermee naar de dokter, omdat ze denken dat dat toch niet zal helpen.
Er zijn wel behandelingen.
De moderne geneeskunde komt je redden.
Er zijn chirurgische oplossingen zoals neuro-ablatie, waarbij chirurgen de zenuwen naar de baarmoeder proberen door te snijden en te vernietigen.
Of dokters kunnen je baarmoeder er helemaal uit halen.
En er zijn ook verschillende hormonen en pillen en spuiten die de hele menstruatiecyclus kunnen onderdrukken.
Omdat de pijn door ontstekingen wordt veroorzaakt, worden meestal ontstekingsremmende middelen zoals Ibuprofen gebruikt, om de symptomen in tweederde van de vrouwen te verminderen.
Deze medicijnen zijn effectief, maar vrouwen die ze gebruiken moeten zich realiseren, dat er een behoorlijke kans op negatieve bijwerkingen is.
Er zijn ook een aantal behandelingen zonder medicijnen of chirurgie zoals acupuntuur.
Maar er is weinig bewijs voor de effectiviteit van deze behandelingen.
Een van de laatste ontwikkelingen in de behandeling, is het gebruik van een eenmalige hoge dosis vitamine D.
Een gerandomiseerde, dubbelblinde, placebogecontroleerde studie:
Het placebo had geen effect, de meeste vrouwen werden zelfs zieker.
Maar de vrouwen die de vitamine D slikten, voelden zich allemaal beter.
Maar als de pijn wordt veroorzaakt door ontstekingen, waarom zetten we vrouwen dan niet op een dieet dat ontstekingen remt?
33 vrouwen die leden aan pijnlijke menstruatie werden gedurende twee cycli op een veganistisch dieet gezet en ervaarden een significante vermindering van de tijdsduur van de menstruatiepijn van 4 naar 3 dagen.
En een significante vermindering van de intensiteit van de pijn.
En ook een flinke verbetering van symptomen van PMS, zoals een opgeblazen gevoel.
Dit was een cross-over studie.
Dus na 2 maanden veganistisch eten, moesten de vrouwen eigenlijk weer gaan eten zoals ze daarvoor deden, om te zien om de pijn terug zou komen.
Maar de vrouwen voelden zich zoveel beter, dat toen de onderzoekers zeiden:
we willen dat jullie weer gaan eten zoals voorheen, om het effect ervoor en erna te meten een aantal vrouwen zeiden: 'no way, José'
Ze weigerden ook al werd het van ze verwacht vanwege het onderzoeksprotocol.
Dokters denken vaak neerbuigend, dat de meeste mensen zich simpelweg niet zullen houden aan therapeutische dieten.
Maar toen ze deze vrouwen interviewden tijdens het onderzoek hadden ze niet alleen minder krampen, ze vielen af, hadden meer energie, ze hadden een betere stoelgang en ze sliepen beter.
Dit toonde aan dat je niet met een Ornish- of Esselsteynachtig onderzoek hoeft mee te doen, waarbij je de dood in de ogen kijkt na een hartaanval, om je te houden aan een plantaardig dieet.
Het wordt goed aanvaard door mensen, ook als ze lijden aan minder ernstige kwalen.
Eén keer per maand vier noten
Eén keer per maand vier noten
Dit is een van de gekste artikelen die ik het hele jaar heb gezien.
Eén portie met een grote hoeveelheid paranoten verbetert het cholesterolgehalte van gezonde vrijwilligers.
Oké, dat is interessant.
Ze gaven 10 mannen en vrouwen één maaltijd met 0, 1, 4 of 8 paranoten, en ontdekten dat het eten van slechts de ene portie vrijwel meteen tot een betere cholesterolspiegel leidde.
LDL, het zogenoemde "slechte" cholesterol in het bloed was aanzienlijk lager, al negen uur na het eten van de noten, en niet zomaar een klein beetje, maar 20 punten lager binnen een dag.
Zelfs medicijnen werken niet zo snel!
Met statines duurt het vier dagen voordat ze aantoonbaar gaan werken.
Maar dat is nog niet eens het gekste.
Ze maten het cholesterolgehalte vijf dagen later nog een keer, en dertig dagen later ook nog eens.
En hou nu in gedachten dat ze niet de hele tijd paranoten aan het eten waren.
Ze hadden een maand geleden enkel die ene portie gehad en hun cholesterol was 30 dagen later nog steeds laag!
Het ging omlaag en het bleef laag, na het eten van slechts vier noten...
Wat een vrolijke noot!
En nee, de studie was niet gefinancierd door de paranotenindustrie.
Het interessante is dat 4 noten in feite sneller bleek te werken dan 8 noten om de slechte cholesterol te verlagen en de goede cholesterol te verhogen.
De resultaten wijzen er op dat het eten van slechts vier noten genoeg zou zijn om de LDL- en HDL-gehaltes te verbeteren voor een periode tot 30 dagen, en misschien nog wel langer; de test duurde namelijk niet langer dan 30 dagen.
Doorgaans, als er een studie gepubliceerd wordt in de medische literatuur, met resultaten zoals deze die te mooi lijken om waar te zijn, wil je meer onderzoek afwachten voordat je je werkmethode aanpast, voordat je zoiets je patiënten aanbeveelt, vooral als het een studie betreft die met maar 10 mensen is uitgevoerd, en zeker als de bevindingen werkelijk te ongelooflijk zijn om waar te zijn.
Maar als de behandeling goedkoop, gemakkelijk en gezond is —4 paranoten per maand eten— dan denk ik dat de bewijslast wel zo'n beetje mag worden omgekeerd.
Het is een redelijk uitgangspunt, denk ik, dit te doen tot het tegendeel bewezen is.
Dus nu eet ik elke maand vier paranoten.
Conclusie: één portie volstaat zonder dat het giftig voor de lever of de nieren is.
Ik mag hopen van niet!
Maar wat ze bedoelen is dat paranoten veel selenium bevatten, zo veel dat als je er elke dag vier eet, je wellicht komt te zitten tegen de aanvaardbare dagelijkse limiet voor selenium.
Maar we hoeven ons geen zorgen te maken als we er gewoon vier per maand eten.
SUPER SALADE CAESAR DRESSING RECEPT
SUPER SALADE CAESAR DRESSING RECEPT
2 EETLEPELS EDELGISTVLOKKEN
1 EETLEPEL UIENPOEDER
1 EETLEPEL GEDROOGDE PETERSELIE
1 EETLEPEL BASILICUM
2 THEELEPELS TIJM
2 THEELEPELS KNOFLOOKPOEDER
2 THEELEPELS MOSTERDPOEDER
2 THEELEPELS PAPRIKA
1/2 THEELEPEL GEMALEN KURKUMA
1/2 THEELEPEL SELDERIJZAAD
HARTIGE KRUIDENMIX
1/2 KOP WATER
2 TENEN KNOFLOOK
2 EETLEPELS EDELGISTVLOKKEN
1 EETLEPEL AMANDELBOTER
1 EETLEPEL CITROENSAP
1 EETLEPEL WITTE MISO
1 EETLEPEL PETERSELIE
1 THEELEPEL STEENGEMALEN MOSTERD
1/4 THEELEPEL KURKUMA
1 THEELEPEL HARTIGE KRUIDENMIX
1 KROP ROMAINE SLA
2 KOPPEN BABYSPINAZIE
1 KOP CHERRYTOMATEN
1 WORTEL
3 EETLEPELS HENNEPZADEN
VOEG DRESSING TOE